Climategate ontregelt nauwelijks
Demonstratie in Kopenhagen (Foto Reuters)
Climategate, de affaire van de gestolen en illegaal op internet verspreide e-mails van kliaamtwetenschappers, heeft Kopenhagen tot nu toe nauwelijks ontregeld. Saoedi-Arabië heeft het even geprobeerd.
Volgens onderhandelaar Mohammed al-Sabban heeft het vertrouwen in de wetenschap een ernstige deuk opgelopen ‘juist nu we hier op het punt staan een akkoord te sluiten [...] dat zal leiden tot grote economische offers’ – want dat is de enige Saoedische drijfveer op de klimaattop, de vrees dat een klimaatakkoord schadelijk is voor de vraag naar olie. (hier een analyse van de mails door persbureau AP. Hier enkele van de volgens AP meest compromitterende mails)
Maar toen Al-Sabban de VS opriepen om de klimaatwet voorlopig niet te behandelen in afwachting van de resultaten van een onderzoek naar de gestolen – en zonder Amerikaanse klimaatwet geen klimaatakkoord – leidde dat niet tot een serieuze Amerikaanse reactie.
‘De consistentie van een groot aantal verschillende richtingen in de bewijsvoering ondersteunt de bewijsvoering heel sterk het werk van de wetenschappelijke gemeenschap’, zei Rajendra Pachauri, de voorzitter van het panel van wetenschappers van de Verenigde Naties (IPCC), op de eerste dag van de conferentie. (lees ook hier). Hij verdedigde de wetenschappers die door de illegale publicatie van de e-mails onder vuur liggen. Over de Saoedische reactie was hij niet verbaasd. ‘Olie en politiek gaan heel goed samen’, zei Pachauri. ‘Maar ik weet niet zeker of dat ook geldt voor olie en wetenschap.’
Ook anderen probeerden climategate op de agenda te krijgen. ‘Kopenhagen zou wel eens het keerpunt kunnen worden, waar mensen zich eindelijk realiseren dat ze bij de neus genomen zijn’, zei Fred Singer, een bekende Amerikaanse klimaatscepticus.
Maar de Amerikaanse onderhandelaar Jonathan Pershing liet zich niet van zijn stuk brengen. Volgens hem hadden de e-mails ‘nauwelijks effect’ op de gesprekken. Integendeel. Door de verspreiding van de e-mails was er volgens Pershing ‘een berg aan extra informatie gepubliceerd, waaruit de stevigheid blijkt van de wetenschap en de hoeveelheid, de enorme hoeveelheid van allerlei soorten bewijs van de urgentie en de ernst van het probleem’.
De officiële Amerikaanse vertegenwoordiging in Kopenhagen mag nog climategate dan van ondergeschikt belang vinden, via de achterdeur van de Senaat kan de affaire nog steeds een belangrijke rol spelen in de aanloop naar een klimaatakkoord – dat komt er tenslotte niet eerder dan over een half jaar.
Voor die tijd moeten voldoende conservatieve Senatoren de klimaatwet (waarin wordt voorgesteld de uitstoot van CO2 met 17 procent te reduceren in 2020 ten opzichte van 2005) steunen, anders zal Obama het moeilijk krijgen met de ratificatie van een internationaal akkoord. Dat alles is er door de gesloten e-mails niet eenvoudiger op geworden. (dit vond ik wel een verrassende analyse).
