Het schaakspel is begonnen
Dat laatste natuurlijk onder voorbehoud, want daarover heeft de huidige regering weinig te zeggen – maar dat zei Pershing er niet bij. Hij vond het voorstel ‘stevig’ en in lijn met wat wetenschappers zeggen dat nodig is.
Belangrijker dan de voorstellen zelf, is de context (hier vanuit Chinees perspectief) die Pershing gaf. Hij benadrukte dat de ‘emerging economic powers’ (lees: China) nu aan zet zijn. Want, zo zei Pershing, het mag dan zo zijn dat de VS verantwoordelijk zijn voor een vijfde van alle broeikasgassen, dat betekent nog steeds dat anderen viervijfde van de CO2 produceren. ‘Alleen gezamenlijk kunnen we het probleem oplossen’, zei Pershing.
Zijn hele betoog was één grote uitnodiging aan China om met een tegenzet te komen. Maar zover is het nog niet. De Chinese klimaatambassadeur Yu Qingtai (hier zoals in de VS naar hem wordt gekeken) zei bij de opening van de conferentie slechts dat hij helemaal geen zin had om – zoals veel anderen gisteren – te spreken van optimisme. Ook niet van pessimisme trouwens.
‘Laten we ons concentreren op het vele werk dat nog voor ons ligt’, zei hij. Om daarbij het woord optimisme in de mond te nemen, zou wat veel van het goede zijn, vond Yu. ‘Gelet op het feit dat de standpunten van de landen nog steeds behoorlijk ver uit elkaar liggen’.

