Politici, het zijn net mensen (en omgekeerd)
Senator Baucus tijdens hoorzitting over klimaat (Foto AP)
De heftige reacties op mijn vorige blogje maken duidelijk wat de auteurs van het provocerende boekje over huisdieren en klimaatdoelstellingen volgens mij juist wilden laten zien. Het is gemakkelijk om ‘tegen’ de opwarming van de aarde te zijn, zolang het geen al te grote persoonlijke offers vraagt.
Als we een plafond creëren voor de uitstoot van broeikasgassen moeten we moeilijke keuzes maken. Wie een (groot) huisdier heeft, zou een vliegvakantie naar Spanje voortaan misschien moeten vergeten, of wat minder moeten douchen. Dat is precies het dilemma waarmee ook de regeringsleiders in Kopenhagen worden geconfronteerd.
In het debat over een klimaatverdrag staan politici in feite voor dezelfde pijnlijke keuzes als individuen. Natuurlijk willen ze graag het klimaat redden. Maar ze willen ook hun kiezers tevreden houden en dus liever voorkomen dat de elektriciteitsrekening met honderden euro’s per jaar omhoog gaat. Het is de vraag of beide tegelijk haalbaar zijn.
Nergens wordt dit eigenbelang zo openlijk beleden als in de VS. Terwijl voor Kopenhagen officieel wordt onderhandeld over een reductie van broeikasgassen met 20 tot 30 procent in 2020 ten opzichte van 1990 (althans als het aan Europa ligt), heeft de Amerikaanse Senaat het al moeilijk met een reductie van 20 procent ten opzichte van 2005 – in de wetenschap dat de VS de verplichtingen van het Kyoto-protocol, die gebaseerd zijn op 1990, helemaal hebben genegeerd. (Lees hier de visie van het EPA, het Amerikaanse milieu-agentschap op het wetsontwerp van de Senaat.)
Uitstoot-scenario's in VS (klik voor vergroting)
De Democratische senator Max Baucus bijvoorbeeld vindt het vanzelfsprekend om te waarschuwen voor ‘the unmitigated affects of climate change legislation’. Hij eist een meer bescheiden Amerikaanse klimaatdoelstelling, omdat het anders slecht is voor de economie. Natuurlijk wil Baucus wel graag dat er iets gebeurt, want landbouw en toerisme in zijn thuisstaat Montana zouden volgens hem wel eens ernstige schadelijke gevolgen van klimaatverandering kunnen ondervinden.
Zo denkt iedereen in de eerste plaats aan zichzelf. Ook president Obama zal dat zeker doen. En hij heeft ongetwijfeld de voor hem weinig geruststellende cijfers van het Pew Research Center gezien, over de Amerikaanse publieke opinie ten aanzien van klimaat.
(klik voor vergroting)
