Liever een SUV dan een hond

Laat ik vandaag de draad oppakken met een grappig onderwerpje. Robert en Brenda Vale, een architectenpaar uit Nieuw-Zeeland, heeft een prikkelend boekje geschreven over huisdieren en klimaat, Time to Eat the Dog: The real guide to sustainable living. Hun conclusie: een middelgrote hond is erger dan een SUV.

In The New Scientist worden de ecologische voetafdruk van een hond en van een auto vergeleken. Een middelgrote hond eet dagelijks ongeveer 300 gram gedroogd voer. Daarin zit 90 gram gedroogd vlees en 156 gram gedroogd graan verwerkt. Dat is 450 gram vers vlees en 260 gram graan per dag, ofwel 164 kilo vlees en 95 kilo graan per jaar.

Omgerekend levert dat een ecologische voetafdruk op van 0,84 hectare. Wie 10.000 kilometer per jaar rijdt met een Toyota Land Cruiser 4.6 verbruikt (aan brandstof en afschrijving van grondstoffen voor de bouw) 0,46 ha.

Een kat is wel een stuk bescheidener, maar nog steeds net zo klimaatonvriendelijk als een Volkswagen Golf . Voor de milieukosten van twee hamsters kun je ook een jaar lang naar een plasma-tv kijken en het bezit van een goudvis haalt nog altijd dezelfde ‘voetafdruk’ als twee mobiele telefoons.

Volgens de auteurs is het verstandig om in ieder geval een huisdier te kiezen dat je aan het eind kunt opeten, of kunt laten verwerken tot diervoedsel.

Het boekje leidde, zoals te verwachten viel, al tot een stevige discussies over de absurditeit van dit soort (en veel andere) berekeningen – en tot de vraag of je je hond en kat niet moest verplichten om vegetariër te worden. Milieuvriendelijke hondenbezitters reageerden verontwaardigd: er zijn genoeg andere dingen om het klimaat te redden.

En dat lijkt nou precies de boodschap van de auteurs, blijkt uit een interview met persbureau Reuters. Maatregelen tegen klimaatverandering gaan over meer dan het gebruiken van spaarlampen. Ze dwingen tot ons ‘tot het maken van keuzes die net zo moeilijk zijn als het opeten van je eigen hond.’