Aarzeling in Europa, ook met Obama
President Bill Clinton voelde dat destijds al haarfijn aan. Hij legde het Kyoto-protocol, waar hijzelf en zijn vice-president Al Gore wel voor tekenden, nooit voor aan de Senaat. In de wetenschap dat het daar wellicht unaniem zou worden afgewezen. Bush was realistisch toen hij het verdrag naar de prullenmand verwees.
Voor John Bruton, ambassadeur in de Verenigde Staten namens de Europese Unie, was dat aanleiding om deze week de Amerikanen in een opiniestuk duidelijk te maken dat ze niet te lang moeten dralen. De VS kunnen niet verwachten dat de rest van de wereld duimen draait tot zij een besluit nemen, schrijft Bruton. De VS mogen niet verwachten dat de ontwikkelingslanden hun beste beentje voorzetten, terwijl zij niets doen.
Het is de vraag of de Amerikanen zich dat erg zullen aantrekken. The Guardian registreert in een interessant verhaal de irritatie van Europese diplomaten over hun Amerikaanse collega’s. Zij concluderen dat de Amerikanen af willen van de architectuur van het Kyoto-protocol. Als dat gebeurt, is het einde zoek. Dan moet het hele onderhandelingsproces wellicht opnieuw beginnen en zijn we jaren verder.

