Klimaatmodellen en het echte leven

Niet de emissies, maar productie van fossiele brandstoffen reduceren (Foto Reuters)

Niet de emissies, maar productie van fossiele brandstoffen reduceren (Foto Reuters)

De Britse milieuactivist Mark Lynas (1975) heeft zijn wilde haren wel een beetje verloren. In 2001 toen ‘sceptical environmentalist’ Bjorn Lomborg Oxford bezocht gooide hij hem nog een taart in het gezicht. Tegenwoordig geeft Lynas lezingen, schrijft hij boeken en werkt hij samen met een groep wetenschappers aan de kwantificering van ecologische problemen. Ook heeft hij de Maldiven geadviseerd hoe ze de stap kunnen zetten naar een klimaatneutrale energievoorziening.

Voor zijn boek Six Degrees, waarin hij op basis van de klimaatmodellen van het IPCC schetst wat er kan gebeuren bij een opwarming van tussen één en zes graden Celsius, ontving hij vorig jaar een prijs van de Royal Society.

In een interview dat ik deze week met hem had (en dat vandaag in NRC Handelsblad verschijnt) noemt hij het idee om CO2-emissies aan te pakken onzinnig:

‘We moeten het probleem bij de bron aanpakken: we weten hoe groot de concentratie van kooldioxide in de atmosfeer mag zijn, dus ook hoeveel fossiele brandstoffen we jaarlijks mogen gebruiken. Meer olie, gas en steenkool moeten we dus niet produceren. Door het aanbod te beperken krijgen fossiele brandstoffen een reële prijs.’

In de visie van Lynas is klimaatverandering slechts één element in een ecologisch drama. Hij zoekt naar een systeem waarin alle belangrijke facetten van het milieu een waarde vertegenwoordigen. Door die waarde in kaart te brengen kan een eerlijker beeld ontstaan van de kosten van economische activiteiten:

‘Biodiversiteit, zoetwatervoorraad, landgebruik, ozonlaag, stofdeeltjes in de atmosfeer, oceaanverzuring – ze vormen één geheel. Als je er een onderdeel uitpikt, kan het ergens anders fout gaan. Dat is gebeurd met biobrandstoffen. Die leken goed voor het klimaat, maar ze kosten te veel schaarse grond, te veel water en ze zijn slecht voor de biodiversiteit.’

Kijk ook hier voor een interview met Lynas naar aanleiding van zijn boek:

En hier:

10 reacties op 'Klimaatmodellen en het echte leven'

robert van der sluis

Ik kan niet wachten op het interview met Lord Monckton, voor de broodnodige balans.

Het is namelijke pertinente onzin dat we weten hoeveel co2 er mag zijn. De arrogantie, de arrogantie.
Ongelooflijk.
De hoeveelheid co2 in de atmosfeer fluctueert al miljoenen jaren, en hij weet wat goed is en hoe hij er wat aan moet doen. Pijnlijk om te lezen

Hans Erren

we weten hoe groot de concentratie van kooldioxide in de atmosfeer mag zijn

Interessant dan weet activist Mark Lynas meer dan de wetenschappers. Het is juist een gegeven dat we niet weten hoe groot de concentratie van CO2 mag zijn tot een gevaarlijke stijging in temperatuur zal ontstaan. Er wordt geroepen: 450 ppm, maar dat is afhankelijk van de waarde van de Climate sensitivity vaarvan de ge publiceerde waarden in de peer reviewed literatuur uiteenlopen van 0.5 tot zes graden voor een verdubbeling van CO2.

En die ecologische ramp: Mark Lynas (1975) werd geboren in een periode dat het schuim op de Europese rivieren stond, en wij op school grapjes maakten dat je palingen als thermometers kon gebruiken omdat er zoveel kwik in zat.

Hans Erren (1961)

Rob

Mark Lynas is een milieu activist van het ergste soort. Een wolf in schaapskleren. Zijn boek six degrees is een aaneenschakeling van leugens en ongefundeerde aannames. Paniekzaaierij om eigenbelang. Een typisch geval van een valse profeet: wie het hardst ‘The sky is falling’ roept krijgt vanzelf de meeste aandacht en daardoor de grootste kans om zijn eigen agenda te pushen. Kennelijk is de film van Gore niet meer radicaal genoeg. Six degrees is science fiction/complete BS. Ongelooflijk dat het NRC een artikel wijdt aan zo’n gevaarlijke charlatan.

Pieter Lukkes

Mark Lynas diskwalificeert zichzelf door zijn opponenten, de klimaatsceptici, verdacht te maken. Dat is onbehoorlijk;ongeacht wie het gelijk aan zijn kant heeft. Luttikhuis stelt mij teleur door Lynas hierin kritiekloos te volgen.

Hans Labohm

De hoeveelheid flauwekul die over klimaat wordt gepubliceerd is tenenkrommend. En de media laten zich gebruiken als onkritisch doorgeefluik daarvan.

Wat zegt een IPCC-coryfee over het klimaat in de komende tien tot twintig jaar?

Zie: Ook gij Brutus?

http://www.dagelijksestandaard.nl/2009/09/05/ook-gij-brutus/

Met zulke aanhangers van de menselijke broeikashypothese heb je geen klimaatsceptici meer nodig.

peter klein

Zo, Paul, dus je hebt deze man mogen interviewen?
En dat komt nog in de krant ook?

Een tijdje geleden, in mei geloof ik, nam je een break en zou je wat gaan nadenken gezien de vele reacties van sceptici die je ontving op dit Blog. Daar is blijkbaar weinig van terechtgekomen, of je bent volledig tot het alarmisme bekeerd.

Want anders zou je toch eindelijk eens met een interview met een scepticus IN DE KRANT kunnen komen.
Zoveel sceptisch geluid is daar niet te lezen, Lomborg gaat-nog-nét!, want die nóemt zich geen scepticus.

Of ben je ook benaderd om `Kopenhagen` te `helpen´ ?
En allen moeten we onze kritische zin overboord gooien?
Dan wordt het tijd dat de wal het schip keert: Kopenhagen wordt een farce, want de onderliggende wetenschap klopt niet, de hockeystick niet, het smelten van de polen niet, de modellen zélf niet: de natuur zelf laat zich niet door modellenbouwers bedotten.

Verkijk

Het boek van Lynas “Six Degrees” is volledig (gratis) te lezen op Internet via de site http://www.hitte.nu. Hier de link naar het eerste hoofdstuk.
http://www.hitte.nu/DOWNLOAD/h-1_graden-site.pdf

Arend Jan Voortman

Eind vorige week attendeerde ik Paul Luttikhuis op een verhelderend artikel van Arthur Rörsch, natuurwetenschapper met een interessante staat van dienst: “Analyse van de beweerde dreigende opwarming van de aarde: Identificatie van de primaire wetenschappelijke misvattingen”. Eind deze week verschijnt het in het kritische tijdschrift Spil, nu al is het te lezen op de website: http://www.platteland-in-perspectief.nl.
Luttikhuis zou er, op weg naar Kopenhagen, een complete blog-aflevering aan kunnen wijden – om de geesten weer wat te slijpen.

peter klein

Arent-Jan,

Luttikhuis is net als de andere journalisten: het klimaat ophypen. Dus vooral geen scepsis of sceptici !

Hij heeft lang nagedacht maar blijkbaar geen reden gevonden…
Want geen alarm loont niet!

Kees le Pair

De krant misplaatste een interview met een taartgooiende activist en reclame voor diens boek op de pagina ‘buitenland’. Mij een raadsel waarom. Het stuk staat vol onzin. 6 Graden opwarming is fantasie, niks feiten. Niemand weet hoeveel CO2 er in de atmosfeer mag zijn. Sceptici, die bewijzen voor opwarming van de aarde door de mens ontzenuwen, zouden vrije markt adepten zijn. Dat acht ik een belediging. Alleen de bewering dat wetenschappers van het opwarmingstype ‘behoorlijk in paniek zijn’ zou een grond van waarheid kunnen bevatten. Dat verklaart veel.
Het boek is gebaseerd op het IPCC rapport van 2001. Inmiddels is dat van 2007 verschenen. Wat is de actualiteit, die het interview oportuun maakte? Overigens is de alarmerende hockey stick grafiek met de plotseling stijgende temperatuur – eindelijk – uit het recente IPCC bericht verdwenen. Sceptici hadden dus toch een puntje?
De modellen, waarop o.a. het IPCC zijn voorspellingen over temperatuur- en zeespiegelstijging baseert, verdisconteren niet, of slecht, de warmte transporten, horizontaal & vertikaal, in de oceanen en de atmosfeer, de invloed van de latente warmte er op, het chemisch evenwicht tussen CO2 in gas toestand en in oplossing en de wolkvorming. En als klap op de vuurpijl blijken nu ook de uitkomsten over verminderde afgifte van langgolvige straling naar het heelal – het versterkte broeikaseffect – in strijd met satelietwaarnemingen. Dat ze ook de al tien jaar durende afkoeling niet beschrijven, wisten we al. De ‘feiten’ van Lynas zijn niet meer dan fantasiën.
Het interview zou in de boekenrubriek hebben moeten staan, in de afdeling ‘horror fictie, ongeschikt voor kinderen en politici’.