Geen vloedgolf van giftig gebazel
Een schip van Greenpeace, dat in Groenland gegevens verzamelt voor de klimaattop in Kopenhagen. (Foto Reuters)
George Monbiot van The Guardian heeft zich de woede op de hals gehaald van een grote schare klimaattwijfelaars met een harde blog over sommige reacties op zijn stukjes. Het prachtige ideaal van ‘freedom of speech’ dat het internet biedt – met snelle hoor en wederhoor, onverwachte standpunten of mogelijkheden om te wijzen op artikelen of gezichtspunten die de auteur even had gemist – is in zijn woorden verworden tot ‘een vloedgolf van giftig gebazel’.
Achter veel van de (anonieme) reacties op zijn blog gaan, vreest Monbiot (lees hier een blogger die het daarmee eens is), mensen schuil die in opdracht van allerlei belangengroepen, al dan niet betaald, hun onzin spuien. Ze proberen, denkt hij, daarmee de indruk te wekken dat het klimaatdebat nog lang niet is beslecht. En dat er dus ook helemaal geen reden is om actie te ondernemen. Een beetje zoals de tabaksindustrie jarenlang ‘wetenschappers’ inzette die vertelden dat de schadelijkheid van roken niet bewezen is.
Monbiot overdrijft. Al moet ik erkennen dat ook ik me wel eens verbaas over de behoefte om op ieder welles-stukje in dit blog meteen een nietes-reactie te laten volgen. (ja ik weet het, er verschijnen hier veel meer welles dan nietes stukjes). Vooral als die reactie niet verder gaat dan die ene mededeling. Ook kan het vermoeiend zijn om telkens als het woord klimaatverandering valt, een reactie te krijgen van iemand die zich afvraagt: ‘welke klimaatverandering?’ Ik gun iedereen zijn twijfel, maar hoef die niet in iedere bijzin weerspiegeld te zien.
Weinig thema’s lijken zo gepolariseerd als klimaatverandering. Sceptici (lees hier, en kijk ook eens naar de reacties op zijn blog) voelen zich onbegrepen en miskend – hoe vaak heb ik de afgelopen maanden niet gehoord dat ik te weinig aandacht aan hen besteed. Niet-sceptici lijken nog wel eens te zoeken naar de vergrotende trap omdat ze het gevoel hebben dat hun klimaatboodschap anders niet overkomt.
Tuvalu geeft het goede voorbeeld, het eiland wordt klimaatneutraal. (Foto AP)
Zelfs als het allemaal meevalt (en laten de sceptici nu niet net doen alsof dat een vaststaand feit is), is het niet verkeerd om de uitstoot van broeikasgassen terug te dringen en iets te doen aan het ongebreidelde gebruik van fossiele brandstof. Zelfs als het allemaal tegenvalt, is het onwaarschijnlijk dat voor het einde van de eeuw Nederland onder de zeespiegel is verdwenen en Frankrijk is veranderd in een woestijn.
In die wetenschap dank ik allen die de afgelopen maanden hebben bijgedragen aan een levendige discussie op dit blog. Over een paar weken ga ik graag verder. De komende dagen zal ik eventuele reacties nog modereren. Ergens half augustus hoop ik u allen terug te zien.
