De vicieuze cirkel van het leed
Verlaten vluchtelingenkamp in Darfur, van Oxfam die het land moest verlaten. (Foto AP)
Het Centre for Research on the Epidemiology of Disasters (CRED) van de Universiteit van Leuven heeft een tragische database. Klik op een regio of een land, kies een periode of een jaar en bepaal over welk soort ramp, of groep van rampen, je iets wilt weten en er rolt een keurig lijstje uit.
Het is de lijst met klimaatgerelateerde rampen over de periode 1998 tot 2007 die de hulporganisatie Oxfam heeft gebruikt voor het rapport The Right to Survive. Op basis van deze informatie hebben Tanja Schuemer-Cross en Ben Heaven Taylor conclusies getrokken over wat ons mogelijk de komende tijd te wachten staat.
Hun rapport maakt duidelijk wat we eigenlijk al lang weten: klimaatverandering treft vooral het arme deel van de wereld. Dat is de vicieuze cirkel van het leed: de kwetsbaarheid van kwetsbare groepen wordt erdoor vergroot. In gebieden waar spanningen tussen bevolkingsgroepen bestaan, nemen die spanningen toe. Waar grote verschillen bestaan tussen arme en rijke groepen, worden die verschillen groter.
Het is moeilijk vast te stellen welk deel van de ellende een direct gevolg is van veranderingen in het klimaat. De schade van een natuurramp is vaak ook het resultaat van slecht bestuur, van een gebrekkige infrastructuur, van bevolkingsgroei en van de keuze om op kwetsbare plekken te leven. Maar, vinden de auteurs van het Oxfam-rapport, dat ontslaat de rijke landen niet van de plicht om hulp te bieden.
