*

Oceaan wordt een spa rood :: nrc.nl

Oceaan wordt een spa rood

Google Earth gaat klimaatgegevens toevoegen aan beelden van oceaandiepte. (Foto AFP)

Google Earth gaat klimaatgegevens toevoegen aan beelden van de diepte van oceanen. (Foto AFP)

We zijn bezig van de oceanen een spa-rood te maken, zei Hans Joachim Schellnhuber onlangs in een groot interview in het Duitse weekblad Die Zeit. Er zit al zoveel koolzuur in de oceaan dat verzadiging dreigt. Schellnhuber is als directeur van het Postdam Insitituut voor onderzoek naar de gevolgen van klimaatverandering, en adviseur van bondskanselier Merkel,  een invloedrijke klimaatwetenschapper. Schellnhuber is een wetenschapper van de alarmistische soort.

In Der Spiegel, een ander Duits weekblad, staat een essay van een wat nuchterder Duitse wetenschapper, de Hamburgse hoogleraar meteorologie Hans von Storch. Hij stelt dat we langzaam alarmisme-moe worden en dat het onderwerp klimaat binnenkort een gewoon thema wordt, een probleem dat om een oplossing vraagt, zoals zoveel andere problemen.

Het aardige van het stuk van Von Storch is, dat hij tegenover het alarmisme niet de gebruikelijke scepsis plaatst – zoals in veel reacties op dit blog de vorm aanneemt van ontkenning. (ik zou Hans Labohm bijvoorbeeld geen klimaatscepticus noemen, maar een ontkenner.) Von Storch ontkent niet dat er sprake is van opwarming: ‘Ik verwacht geen dramatische verrassingen – behalve fasen waarin de opwarming soms iets sneller en soms iets langzamer gaat.’

Die nuchtere houding schijnt ook onder de zogeheten sceptici toe te nemen. Ik verwijs nog even naar een verhaal in de New York Times over de klimaatconferentie van het Heartland Institute vorige maand. Daarin wordt Fred Singer geciteerd, onverdacht voor de twijfelaars, die zegt dat een enkele scepticus de fysieke basis van de kritiek ontkent. ‘Er is iemand die ontkent dat CO2 een broeikasgas is, wat tegen alle feiten indruist’, schrijft Singer in een e-mail aan Andrew Revkin, de auteur van het stuk. Volgens Singer stellen veel sceptici ‘ten onrechte dat de mens niet verantwoordelijk is voor de toename van CO2 in de atmosfeer’. Wie weet worden beide partijen het nog een keer eens.

Geplaatst in:

19 reacties op 'Oceaan wordt een spa rood'

spek

als de oceaan spa rood zou worden zou men een einde aan de droogte kunnen maken door gewoon rietjes uit te delen. een ramp wordt het pas echt als die spa rood begint op te warmen, dan laat het koolzuur los, en geloof mij, dat spul is niet te ademen. dan is leiden pas echt in last. de klimaatverandering die ons wacht, brengt vele aspecten met zich mee die niet eenvoudig laten oplossen. migratie op grote schaal door dorst, honger, overstroming, droogte, superstormen, hitte en koude, moord en doodslag.

Hans Labohm

Paul Luttikhuis,

Hans Joachim Schellnhuber, directeur van het ‘Potsdam Institut für Kimafolgenforschung’ PKI) is een extreme klimaatalarmist (net als zijn collega Stefan Rahmstorf van hetzelfde instituut). Zijn verhalen lijken slechts tot doel te hebben de klimaathype aan te wakkeren. Dat de temperatuur de laatste tien jaar niet is gestegen, zulks in strijd met de projecties van alle klimaatmodellen, zul je nooit van hem horen (voor zover mij bekend). Hans von Storch is geen klimaatscepticus, maar levert toch regelmatig discussiebijdragen waarin de klimaatsceptici zich kunnen vinden. Ik heb al eerder in positieve zin over hem geschreven. Zie bijvoorbeeld: http://www.tcsdaily.com/article.aspx?id=041405D

Het zal geen verbazing wekken dat Fred Singer mijn favoriet is. Ik volg hem al vele jaren en heb hem nooit op een onverantwoorde uitspraak kunnen betrappen. Ik ken hem inmiddels ook persoonlijk vrij goed. Het is een wetenschapper van uitzonderlijk kaliber en in mijn persoonlijke pikorde behoort hij tot de top. Toen hij vorig jaar in Nederland was verraste hij zijn gehoor (ik geloof dat het in Wageningen was, maar het kan ook Delft zijn geweest) met een voordracht die in het Nederlands begon. Paniek! Want er waren veel Engelstalige studenten in de zaal. Dus hij schakelde weer over in het Engels. Maar hetzelfde deed hij in andere landen waar ik hem meemaakte: in Zweden in het Zweeds, in Duitsland in het Duits en in Spanje in het Spaans. Kortom, hij is ook nog een talenwonder.

Maar even terug naar die CO2. Het standaard-verhaal is dat de helft van de CO2-stijging gedurende de laatste decennia door de mens werd veroorzaakt. Ook vele klimaatsceptici delen die opvatting. Maar de koolstofcyclus is erg ingewikkeld en niet goed begrepen. Daarom moeten we open blijven staan voor alternatieve verklaringen (dat moeten we trouwens sowieso altijd doen, want anders treed je buiten het terrein van de wetenschap en begeef je je op het terrein van de pseudo-wetenschap). Maar voor klimaatsceptici is het punt is betrekkelijk irrelevant, want zij zijn van mening dat wetenschappelijk overtuigend is aangetoond dat CO2 (van welke oorsprong dan ook: natuurlijke of menselijke) geen significante invloed heeft op de gemiddelde wereldtemperatuur.

Je schrijft aan het eind: ‘Wie weet worden beide partijen het nog eens met elkaar eens.’
Laten we het hopen. Maar daarvoor is discussie noodzakelijk. In elke wetenschap is dat doodnormaal, maar in de klimatologie loopt dat stroef. Maar er zijn ook lichtpuntjes. Ik was bijvoorbeeld toevallig vandaag op een KNMI-symposium, waarvoor ik was uitgenodigd. Ik kreeg daar toch weer een aantal bemoedigende reacties van de mensen met wie ik sprak.

Ten slotte dit. Het artikel begint weer met alarmisme van Schellnhuber. Maar Duitsland kent vele eersteklas wetenschappers die gans andere opvattingen hebben dan de alarmistische directeur van het PKI. Neem bijvoorbeeld Horst Malberg, die van oordeel is dat de zon een door de AGW-protagonisten onderschatte invloed heeft op het klimaat. Hij heeft daarover net een belangrijk ‘peer-reviewed’ artikel gepubliceerd. Zie:

http://www.eike-klima-energie.eu/?WCMSGroup_4_3=6&WCMSGroup_6_3=1247&WCMSArticle_3_1247=499

Dat is m.i. nu ècht nieuws, en niet die sleetse alarmistische verhalen van Schellnhuber.

Paul Metz

Ja, alarmisme-moeheid is een veel voorkomend verschijnsel. Het is lastig het nut ervan te kennen, want sommige alarmen blijken later terecht te zijn geslagen, andere niet. Daarom is beleid ook gebaat bij het kennen van zeer grote risicos’s met uiterst kleine kansen. Zie de vele vergeefse alarmen over de risico’s van financiele innovaties zonder toezicht. Deze waren niet loos, maar ook niet welkom.

Ik onderscheid 2 groepen klimaatsceptici, naast inderdaad de ontkenners. Er zijn enerzijds sceptici, die de hoofdstroom – de consensus van de IPCC samenvatting voor beleidsmakers ‘SPM’ – te weinig deze grote risico’s met kleine kans zien beschrijven. Daartoe behoren Schellnhuber, Hansen, Rahmstorf en veel anderen. En er zijn ook sceptici aan de andere kant van het midden, zoals von Storch.

Een factor is is het al dan niet optreden van snelle omslagen, waarover het wetenschappelijk debat niet is beslist en waarschijnlijk tot een statistische conclusie gaat leiden.

Lennart

Interessante discussie: wie is ‘alarmist’, wie is ‘nuchter’, en wie zijn ‘nalatig’? Is toepassing van het voorzorgsbeginsel ‘alarmistisch’? Of is juist niet-toepassing daarvan ‘nalatig’? Het lijkt mij persoonlijk juist ‘nuchter’ om in geval van onzekerheid en mogelijk zeer grote risico’s het voorzorgsbeginsel toe te passen. Toepassing van dat beginsel is overigens expliciet onderdeel van het VN-klimaatverdrag uit 1992 en dus een verplichting volgens internationaal recht.

Zou het kunnen zijn dat mensen als Schellnhuber, Hansen en Rahmstorf gewoon betere wetenschappers en burgers zijn dan mensen als Von Storch, Singer en Lindzen? En hoe bepalen we dat dan? Mijn indruk is dat de eerste drie uit alle wetenschappelijke informatie, inclusief de onzekerheden, wetenschappelijk en moreel gezien veel beter gefundeerde conclusies trekken dan de tweede drie. Ik zou daarom juist Schellnhuber, Hansen en Rahmstorf nuchter noemen, en Von Storch, Singer en Lindzen nalatig.

De boodschap ‘alle hens aan dek’ lijkt mij veel meer op zijn plaats dan ‘gaat u maar rustig slapen’. Wie dat niet onderkent, lijkt mij in zeker zin te vergelijken met de verstokte roker die niet erkent welk gezondheidsrisico hij neemt door steeds maar weer een sigaret op te steken. Een roker is alleen voor zichzelf en directe omgeving verantwoordelijk. We hebben als mensheid echter alleen deze ene aarde, dus als we het klimaat te ver uit evenwicht brengen, krijgen we voorlopig geen tweede kans om dat te herstellen.

Waarom dus niet wat meer voorzorg betrachten i.p.v. zo lang mogelijk doorgaan met business-as-usual alleen om sterke gevestigde belangen te plezieren? Blijkbaar is de pyschische pijn van het ‘afkicken’ nog te groot om tot de noodzakelijke veranderingen te besluiten. Zit daar niet ook een groot deel van ons collectieve probleem?

Hans Labohm

Lennart,
Je schrijft: ‘Zou het kunnen zijn dat mensen als Schellnhuber, Hansen en Rahmstorf gewoon betere wetenschappers en burgers zijn dan mensen als Von Storch, Singer en Lindzen? En hoe bepalen we dat dan? Mijn indruk is dat de eerste drie uit alle wetenschappelijke informatie, inclusief de onzekerheden, wetenschappelijk en moreel gezien veel beter gefundeerde conclusies trekken dan de tweede drie. Ik zou daarom juist Schellnhuber, Hansen en Rahmstorf nuchter noemen, en Von Storch, Singer en Lindzen nalatig.’
Dit is een wijd verbreide opvatting. Maar wetenschap is niet ‘moreel’ wat betreft haar uitkomsten. Wetenschap zoekt naar waarheid. Hoe zitten de zaken in elkaar? Het is de dominante ‘morele’ plicht van de wetenschapper om dat uit te zoeken. Net als een dokter die tracht uit te vinden waarom een patiënt ziek is. Hij/zij behoort zich niets aan te trekken of de uitkomst van zijn/haar onderzoek nu wenselijk, politiek correct of ‘moreel’ is of niet.
Waarom zijn Schellnhuber en Rahmstorf betere wetenschappers dan de anderen? Omdat ze politiek correct bezig zijn? Waar is het bewijs dat CO2 opwarming (die al tien jaar geleden is opgehouden!) van de aarde veroorzaakt? Er is een Amerikaanse organisatie die een groot bedrag (ik dacht $ 100.000) heeft uitgeloofd voor degene die dat kan leveren. Fluitje van een cent, zou je denken. Maar nee hoor. Niemand heeft het geld tot dusver opgeëist. Waarom niet? Omdat dat bewijs niet te leveren is. De menselijke broeikashypothese is in strijd met de feiten, waarnemingen en metingen. In Popperiaanse zin betekent dit dat die hypothese is gefalsificeerd.
Je schrijft voorts: ‘Waarom dus niet wat meer voorzorg betrachten i.p.v. zo lang mogelijk doorgaan met ‘business-as-usual’ alleen om sterke gevestigde belangen te plezieren?
Het voorzorgsbeginsel (‘Better safe than sorry’) is iets waarmee wij allen rekening houden. En dat is maar goed ook. Maar ook daar staan we voor keuzes. Indien de verzekeringspremie voor de schadeloosstelling voor een bepaalde mogelijke calamiteit hoger is dan de denkbare schade, dan sluiten we daarvoor geen verzekering af. Dat behoort m.i. ook voor AGW (Anthropogenic Global Warming) te gelden.
Zie: http://www.tcsdaily.com/article.aspx?id=011703N
Door twintig jaar indoctrinatie met klimaatalarmisme geloven de meeste mensen dat er zoiets is als een dreigende opwarming van de aarde. Maar, in tegenstelling tot wat alle klimaatmodellen voorspellen (beter: ‘projecteren’), is dat nu al tien jaar niet meer het geval. Is het niet eens tijd dat we daaruit de conclusie trekken dat de nakende klimaatcrisis uitsluitend het product is van de virtuele werkelijkheid van de klimaatmodellen en dat Moeder Natuur, onafhankelijk van de uitkomst van die modellen, haar eigen plan trekt?
Ondertussen zijn er vele reële problemen die op een oplossing vragen, in tegenstelling tot het imaginaire probleem van de door de mens veroorzaakte catastrofale opwarming van de aarde. Moeten we ons goede geld dan niet uitgeven aan de oplossing van reële problemen?

Lennart van der Linde

Hans,
Wetenschappers moeten zoeken naar de (meest waarschijnlijke) waarheid. Daarover zijn we het eens. Ontdekken van die waarheid kan echter morele implicaties hebben, die niet elke wetenschapper blijkbaar doorziet of op dezelfde waarde schat. Vergelijk het met de arts die ontdekt of vermoedt dat een patient een potentieel dodelijke ziekte heeft. Hij zal dat die patient duidelijk moeten maken en de mogelijke behandelopties voor moeten leggen. Doet hij dat niet, of niet duidelijk of volledig, dan is hij nalatig.

Hetzelfde geldt voor risicovol gedrag. De arts zal de roker moeten vertellen dat roken de kans op strefte verhoogt. Het is niet zeker of en hoeveel die roker eerder zal sterven, maar hij loopt wel een groter risico dan wanneer hij niet zou roken. Wat hij vervolgens met die kennis doet is vooral zijn eigen zaak, zolang anderen daar tenminste geen last van hebben, zoals werknemers in een cafe.

Hetzelfde geldt mijns inziens voor klimaatwetenschappers. Als hun onderzoek leidt tot de conclusie daar meer CO2-uitstoot leidt tot een grotere kans op potentieel catastrofale opwarming, dan hebben ze de morele plicht die conclusie zo duidelijk mogelijk aan politici en publiek over te brengen. Dat wetenschappers zoals Von Storch, Lindzen en Singer dat blijkbaar niet inzien is tragisch.

Waar is het bewijs dat CO2 opwarming veroorzaakt? Lees de wetenschapsgeschiedenis er op na:

http://www.aip.org/history/climate/co2.htm

Als in die wetenschap volgens jou iets niet klopt, publiceer dan een artikel over je bevindingen en je zult ongetwijfeld beroemd worden. Dat de aarde al tien jaar niet meer opwarmt, is zoiets als zeggen dat het afgelopen januari kouder was dan vorig jaar juli en dat dat bewijst dat de opwarming van de aarde is gestopt. In 1998 was er een uitzonderlijk sterke El Nino, waardoor de jaren daarna tijdelijk geen nieuwe warmterecords opgeleverd hebben, maar dat zal zeer waarschijnlijk de komende jaren alweer anders zijn. Ondertussen is echter het smelten van het Noordpoolijs etc gewoon doorgegaan en hebben we als mensheid alleen maar meer tijd verloren bij het organiseren van de al of niet uit voorzorg gewenste drastische reducties van onze CO2-uitstoot.

Wat je zegt over het voorzorgsbeginsel klopt tot op zekere hoogte. Altijd alle risico’s uitsluiten is onmogelijk en onwenselijk. En verzekeraars die een te hoge premie vragen, zullen waarschijnlijk op den duur inderdaad klanten verliezen. Bij verzekeringen is de kans op bijvoorbeeld brand vaak redelijk bekend, terwijl de kans op catastrofale opwarming veel minder precies bekend is. Maar dat er een niet te verwaarlozen kans op die catastrofe is, is volgens een belangrijk deel van de wetenschappers aannemelijk en de kosten om dat te voorkomen of die kans te verkleinen zijn volgens een belangrijk deel van de economen en technologen goed te dragen. In dat geval lijkt het voorzorgsprincipe mij wel degelijk van toepassing, want nogmaals: er is maar een enkele aarde, ons enige huis, we kunnen na een catastrofe geen nieuw huis meer bouwen.

Paul Metz

Over juist dit aspect schrijft Andy Revkin, de full-time klimaatblogger van de New York Times dit:

http://dotearth.blogs.nytimes.com/2009/04/03/cool-spells-in-a-warming-world/

Aanbevolen een dagelijkse dosis.

Hans Labohm

Lennart,
Met de eerste twee alinea’s van jouw bijdrage (zie boven) heb ik geen moeite. Maar mijn problemen beginnen bij de derde alinea..
Je schrijft: ‘Hetzelfde geldt mijns inziens voor klimaatwetenschappers. Als hun onderzoek leidt tot de conclusie daar meer CO2-uitstoot leidt tot een grotere kans op potentieel catastrofale opwarming, dan hebben ze de morele plicht die conclusie zo duidelijk mogelijk aan politici en publiek over te brengen. Dat wetenschappers zoals Von Storch, Lindzen en Singer dat blijkbaar niet inzien is tragisch.’
Waarom zien Lindzen en Singer dat niet in? (Von Storch is een geval apart – hij is immers geen klimaatscepticus). Zij passen de wetenschappelijke methode toe en toetsen hypothesen aan feiten, waarnemingen en metingen op grond waarvan zij tot de conclusie komen dat de menselijke broeikashypothese is gefalsificeerd. Een emotioneel begrip als ‘tragisch’ is hier niet aan de orde. Het is de uitkomst van een wetenschappelijk proces. Hebben zij gelijk? Mijn standpunt is helder. Ik vind van wel. Maar we kennen wel meer controverses in de wetenschap, die soms wel tientallen jaren – soms meer dan honderd jaar (Darwin!) – doorsudderen. Daar zul je dus door wetenschappelijke discussie uit moeten zien te komen.
Je verwijst naar http://www.aip.org/history/climate/co2.htm
Ik heb dat overzicht enige jaren geleden gelezen. Ik vond het een goed en informatief stuk. Maar de wetenschap schrijdt voort. Er zijn inmiddels betere meetmethoden en meer metingen en er zijn ook nieuwe inzichten ontwikkeld.
Je schrijft voorts: ‘Als in die wetenschap volgens jou iets niet klopt, publiceer dan een artikel over je bevindingen en je zult ongetwijfeld beroemd worden.’

Dat argument hoor ik al járen. Binnen de beperkingen die mijn vooropleiding met zich brengt (ik ben econoom) heb ik ook mijn best gedaan daaraan een bescheiden steentje bij te dragen.

Zie bijvoorbeeld:

http://www.sepp.org/publications/NIPCC_final.pdf

en

http://www.google.nl/search?hl=nl&rlz=1W1RNWE_en&q=%22What+is+wrong+with+the+IPCC+Labohm&btnG=Zoeken&meta=

Hoewel beide stukken op ‘peer-reviewed’ literatuur zijn gebaseerd, zijn zij zelf niet ‘peer-reviewed’, in de betekenis die daaraan door vele klimatologen wordt toegekend. Beide stukken zijn echter wel door vele eminente wetenschappers – en niet slechts door één of twee ‘reviewers’, zoals meestal het geval is – becommentarieerd en in het licht van de kritiek aangepast.

Maar als je naar ‘peer-reviewed’ literatuur zoekt in de ‘officiële’ betekenis van het woord, dan kun je hier terecht:

http://www.friendsofscience.org/assets/files/documents/Madhav%20bibliography%20SHORT%20VERSION%20Feb%206-07.pdf

Je stelt voorts dat het smelten van het Noordpoolijs gewoon is doorgegaan. Dat is feitelijk onjuist. Zie:

http://igloo.atmos.uiuc.edu/cgi-bin/test/print.sh?fm=12&fd=31&fy=2007&sm=12&sd=31&sy=2008

en

http://arctic.atmos.uiuc.edu/cryosphere/IMAGES/current.365.jpg

Ten slotte schrijf je: ‘Maar dat er een niet te verwaarlozen kans op die catastrofe is, is volgens een belangrijk deel van de wetenschappers aannemelijk en de kosten om dat te voorkomen of die kans te verkleinen zijn volgens een belangrijk deel van de economen en technologen goed te dragen. In dat geval lijkt het voorzorgsprincipe mij wel degelijk van toepassing, want nogmaals: er is maar een enkele aarde, ons enige huis, we kunnen na een catastrofe geen nieuw huis meer bouwen.’
Ik heb het al eerder geschreven: de klimaatcrisis bestaat alleen maar in de virtuele werkelijkheid van de klimaatmodellen. Die modellen zijn niet gevalideerd. Ze zijn niet in staat het verleden te voorspellen, laat staan de toekomst. De kosten van het klimaatbeleid zijn zéér hoog. Voor zover het gaat om ‘cap-and-trade’ en Kyoto hebben we te maken met een geval van ‘all pain and no gain’. Het huidige Kyoto heeft geen enkel meetbaar effect op de wereldtemperatuur, zelfs indien met accepteert dat de klimaatmodellen juist zijn (hetgeen de klimaatsceptici ontkennen). Op de klimaatconferentie in december in Kopenhagen zal m.i. blijken dat het huidige Kyoto geen wereldwijde opvolger zal krijgen. Op geen enkele tijdschaal is er een correlatie tussen CO2 en gemiddelde wereldtemperatuur. Er zijn daarentegen op vele tijdschalen goede correlaties gevonden tussen zonne-activiteit en wereldtemperatuur.
Tegen deze achtergrond blijf ik van mening dat klimaatbeleid berust op emoties en misvattingen en niet op rationele, wetenschappelijk goed onderbouwde argumenten.
—

Lennart van der Linde

Beste Hans,
Ik ben zelf nooit op de Noordpool geweest, jij wel? De mensen die het ijs daar in de gaten houden, lijken toch echt te zeggen dat het behoorlijk snel aan het wegsmelten is. Zie bijvoorbeeld de volgende links:

http://www.hier.nu/klimaatnieuws/1396/90_procent_Noordpool_bestaat_nu_uit_dun_ijs.html

http://nsidc.org/arcticseaicenews/

http://www.ijis.iarc.uaf.edu/en/home/seaice_extent.htm

http://www.iup.uni-bremen.de:8084/amsr/amsre.html

http://arctic.atmos.uiuc.edu/cryosphere/IMAGES/current.anom.jpg

http://nsidc.org/images/arcticseaicenews/20090406_Figure3.png

De links die jij gebruikt, laten slechts een momentopname van de omvang van het ijsoppervlak zien. De trend in oppervlakte en volume is echter duidelijk genoeg, volgens degenen die daar onderzoek naar doen.

Er is misschien 1% kans dat Lindzen en Singer wetenschappelijk gezien gelijk hebben en 99% kans dat ze ongelijk hebben. Als ze gelijk hebben, mooi. Als ze ongelijk hebben, kunnen we ons daar beter nu al vast tegen indekken. Economisch gezien kost dat echt niet veel en levert het op termijn juist geld op. Dus aan de slag! Vroeg of laat moeten we toch overschakelen op een koolstofvrij economie, dus waarom niet nu meteen? Inderdaad: better safe than sorry.

Hans Labohm

Lennart,

Je schrijft: ‘De trend in oppervlakte en volume is echter duidelijk genoeg, volgens degenen die daar onderzoek naar doen.’

Bij het bepalen van trends is de keuze van de referentieperiode altijd beslissend. Voor sommige perioden is die opwaarts, voor andere neerwaarts. Voor zover mij bekend is er geen objectief wetenschappelijk criterium voor de keuze van de ‘juiste’ referentieperiode.

Dan is er het probleem van de omslagpunten. De meeste verschijnselen in de natuur zijn cyclisch. Dus het is niet zo gek dat vele wetenschappers van mening zijn, dat we nu weer in een opwaartse fase van de trend (dus aangroei van oppervlakteijs) zijn terechtgekomen.

Je verwijst naar deze grafiek:

http://www.ijis.iarc.uaf.edu/en/home/seaice_extent.htm

De rode curve van dit jaar ligt boven die van de voorgaande jaren (2004, 2005, 2006 en 2007). Daaruit zou je kunnen afleiden dat de ijsbedekking weer aangroeit. Maar de periode is natuurlijk erg kort. Dus deze conclusie mag je niet zo maar trekken. Als je echter andere factoren in de beschouwing betrekt, zoals het feit dat we de laatste tien jaar geen opwarming van de aarde hebben gehad en dat de PDO in zijn koude fase is overgegaan, dan is het toch niet onwaarschijnlijk dat de ijsbedekking de komende jaren weer verder zal groeien. Maar ik ben het met je eens: dat is niet zeker.

Maar waarom zouden we ons blindstaren op de Noordpool? Het Zuidpoolijs groeit op dit moment relatief snel. Als de menselijke broeikashypothese juist zou zijn, zou je mogen verwachten dat het ijs op beide Polen zou smelten. Dat gebeurt niet. Dit is slechts één van de vele indicaties (gebaseerd op metingen, niet op theorieën) die in strijd zijn met de menselijke broeikshypothese.

Lennart van der Linde

Hans, helaas smelt ook het ijs op de Zuidpool:
http://www.theage.com.au/environment/antarctic-ice-melting-faster-than-expected-20090405-9t9v.html

Ik ben wel benieuwd op welk onderzoek je je bewering baseert dat het ijs daar momenteel relatief snel zou groeien.

Irene Bal

Hans Labohm: ik volg dit met interesse, heb er niet veel verstand van, maar je laatste zin over de Zuidpool lijkt kortelings onderuit gehaald. Heb je niet gelezen over de Wilkinsplaat? Dat is des te opvallender omDAT het de Zuidpool betreft. West-Antarctica schijnt sneller op te warmen dan Oost-Antarctica afkoelt.

Overigens, ik vind het nogal boud om te stellen: Als de menselijke broeikashypothese juist zou zijn, zou je mogen verwachten dat het ijs op beide Polen zou smelten. Dat gebeurt niet. Dit is slechts één van de vele indicaties (gebaseerd op metingen, niet op theorieën) die in strijd zijn met de menselijke broeikshypothese.

Dat we niet begrijpen waarom vooral de Noordpool smelt, is jammer. Maar een op waarneming gebaseerde hypothese ongeldig verklaren omDAT je dat niet begrijpt, dat is niet zo rationeel toch?

Marcel Severijnen

Misschien wat laat ingestapt in deze discussie. Even terugkomen op het artikel van Hans von Storch. Hij denkt dat het klimaatprobleem in de aandacht van het publiek zal zakken, en dat we meer zullen overgaan naar monitoring van de verschillende uitingen van de klimaatverandering zonder nu al direct maatregelen te nemen.

Hans von Storch was betrokken als adviseur voor de Deltacommissie, en had stevige kritiek op de wijze waarop de commissie met het advies van de externe werkgroep was omgegaan.

Het stuk in de Spiegel kreeg al meer dan 160 reacties. Op mijn blog staat een redelijk vrije vertaling van het artikel:
http://klimaat.web-log.nl/klimaat/2009/03/hans-von-storch.html

Hans Labohm

Lennart van der Linde,
Je schrijft: ‘Hans, helaas smelt ook het ijs op de Zuidpool.’ En je verwijst naar: http://www.theage.com.au/environment/antarctic-ice-melting-faster-than-expected-20090405-9t9v.html’
Aan het betrokken artikel ontleen ik het volgende: ‘UP TO one-third of all Antarctic sea ice is likely to melt by the end of the century, seriously contributing to dangerous sea level rises, updated scientific modelling on global warming shows. The evidence will be presented to an international meeting of Antarctic and Arctic scientists in the US tonight, at which US Secretary of State Hillary Clinton will speak.’
‘Evidence’? Wat voor bewijs? Dat zijn resultaten van modellen, die – bij mijn weten – niet zijn gevalideerd. We moeten trouwens afwachten wat er in het betrokken rapport staat. Meestal zijn de persberichten over dit soort rapporten (veel) alarmistischer dan de rapporten zelf. Daarin kun je gewoonlijk de wetenschappelijke caveats vinden die in de propaganda verloren gaan.
Wat de groei van de drijfijs op de Noordpool betreft verwees ik al eerder – met uitleg – naar de link die je zelf hebt gegeven: http://www.ijis.iarc.uaf.edu/en/home/seaice_extent.htm
Blijft nog over de vraag van de dikte van het ijs. Daar gaat het ook goed mee. Daarover vind je hier informatie:
http://wattsupwiththat.com/2009/04/09/wuwt-ice-survey-shows-thickening-arctic-ice/
Irene Bal,
Je schrijft: ‘Hans Labohm: ik volg dit met interesse, heb er niet veel verstand van, maar je laatste zin over de Zuidpool lijkt kortelings onderuit gehaald. Heb je niet gelezen over de Wilkinsplaat? Dat is des te opvallender omDAT het de Zuidpool betreft.’
Op de Zuidpool breken voortdurend platen af. Dat is niets bijzonders. Sommige onderzoekers schrijven dit mede toe aan vulkanische activiteit op de bodem van de oceaan aldaar.
Je schrijft voorts: ‘West-Antarctica schijnt sneller op te warmen dan Oost-Antarctica afkoelt.’
Wat is de bron van deze bewering? Steig et al hebben daarover onlangs een artikel gepubliceerd in ‘Nature’. Maar dat artikel is sterk bekritiseerd. Zie commentaar van Peter Klein op het artikel van Paul Luttikhuis: ‘Debat is terug bij taaie gesprek’.
Verder schrijf je: ‘‘Overigens, ik vind het nogal boud om te stellen: Als de menselijke broeikashypothese juist zou zijn, zou je mogen verwachten dat het ijs op beide Polen zou smelten. Dat gebeurt niet. Dit is slechts één van de vele indicaties (gebaseerd op metingen, niet op theorieën) die in strijd zijn met de menselijke broeikashypothese.’ Dat we niet begrijpen waarom vooral de Noordpool smelt, is jammer. Maar een op waarneming gebaseerde hypothese ongeldig verklaren omDAT je dat niet begrijpt, dat is niet zo rationeel toch?’
Zoals ik al eerder heb aangegeven, groeit het ijs op de Noordpool op dit moment weer. Voorts is de menselijke broeikashypothese niet op waarnemingen gebaseerd. De waarnemingen zijn juist in strijd met de menselijke broeikashypothese. Daarom vinden vele klimaatsceptici dat die hypothese is gefalsificeerd (à la Popper).
Zie en beluister verder:
http://www.youtube.com/HLabohm?gl=NL&hl=nl
http://video.google.de/videoplay?docid=8655966364251013448

Lennart van der Linde

Hans,
De trend van het Noordpool-ijs over de laatste 30 jaar is toch echt naar beneden, en klimatologisch gezien gaat dat razendsnel. Binnen die trend heb je altijd jaren met iets meer en iets minder ijs. Zie:
http://nsidc.org/images/arcticseaicenews/20090406_Figure3.png

Dat de dikte van het ijs de afgelopen 6 maanden is toegenomen, klopt. Dat doet het altijd in de winter.

Het is duidelijk dat je geen vertrouwen hebt in de metingen en modellen die aangeven dat ook het Zuidpool-ijs aan het smelten is, en alleen maar sneller verder zal smelten. Zolang de meeste wetenschappers daar wel vertrouwen in hebben, geef ik er toch de voorkeur aan die metingen en modellen, binnen de gestelde onzekerheidsmarges, te accepteren, al was het maar uit voorzorg.

In hoeverre een modelprognose klopt, blijkt per definitie pas achteraf. Een keihard bewijs vooraf is daarvoor niet te leveren, maar iets beters hebben we niet. Mocht de enkele wetenschapper die de metingen en modellen niet accepteert, uiteindelijk gelijk blijken te krijgen (wat ik niet waarschijnlijk acht, maar je weet nooit), dan is dat alleen maar mooi. Better safe, than sorry.

Hans Labohm

Lennart,
Ik geef de voorkeur aan metingen boven modellen (alhoewel ik erken dat we niet zonder modellen kunnen, maar de voorspellende waarde daarvan moet altijd met een flinke korrel zout worden genomen).
I.t.t. tot wat je beweert, is de trend van het Noordpoolijs over de laatste dertig jaar niet naar beneden – en het gaat al helemaal niet razendsnel. Zie:
http://arctic.atmos.uiuc.edu/cryosphere/IMAGES/current.365.jpg
Ik geeft er overigens de voorkeur aan op het drijfijs op de Noodpool en Zuidpool samen te bekijken (zoals ook vele glaciologen doen). Dan zie je al helemaal geen alarmerende trend.
http://arctic.atmos.uiuc.edu/cryosphere/IMAGES/global.daily.ice.area.withtrend.jpg
De vele wetenschappers, waarin jij zoveel vertrouwen stelt – aanhangers van de menselijke broeikashypothese – zijn nu aan het terugkrabbelen. Aanvankelijk waarschuwden zij voor een snelle opwarming van de aarde. Nu houden ze rekening met de mogelijkheid van een verdere afkoeling (10 – 20 jaar!). Maar dat was niet de boodschap van het IPCC. Weet je nog? Kortom ze pretendeerden iets te weten, waarop ze nu (moeten) terugkomen. Zijn die mensen nog wel geloofwaardig? Mijn antwoord daarop is natuurlijk ‘nee’. Maar jouw vertrouwen in de opvattingen die zij hebben verkondigd, blijft kennelijk onaangetast. Stel dat het bankmensen zouden zijn geweest, die je een permanente stijging van de waarde van je aandelenportefeuille zouden hebben voorgespiegeld, zou je dan op dezelfde wijze hebben gereageerd?
Zie verder:
http://www.dagelijksestandaard.nl/?p=4687
En denk je nu ècht dat de maatregelen die nu in discussie zijn om de uitstoot van CO2 te beperken, er zullen komen en als ze er al zullen komen – wat ik niet geloof, zoals ik al eerder uitvoerig heb aangegeven – effect zullen hebben? Ik geloof er niets van.

Lennart van der Linde

Hans,
Het IPCC heeft nooit gezegd dat elk volgend jaar warmer zal zijn dan het jaar daarvoor. Wat het IPCC heeft gezegd is dat het langjarig gemiddelde, de trend dus, steeds warmer zal worden. En dit is ook precies wat er gebeurt, want hoewel de laatste 10 jaar niet zo warm waren als het (voorlopige) record in 1998, waren de laatste 10 jaar gemiddeld nog altijd een stuk warmer dan de decennia daarvoor. Dat is ook de oorzaak voor het smelten van het ijs, de stijging van de zeespiegel, etc.

Met je eerste link laat je opnieuw zien dat het ijs op de Noordpool het afgelopen half jaar aangegroeid is. Dat is logisch, want het was winter. Het is dus onmogelijk om met die grafiek steeds te willen aantonen dat het ijs op de Noordpool sinds 1979 trendmatig aan het smelten is. Dat is wel te zien op (nogmaals) deze grafiek:

http://nsidc.org/images/arcticseaicenews/20090406_Figure3.png

Als je gegevens hebt, die aantonen dat die grafiek niet klopt, dan ben ik daar zeer benieuwd naar.

Dat de totale hoeveelheid zeeijs rond Antarctica nog niet aan het dalen is, komt doordat het daar ondanks de opwarming van de laatste 50 jaar nog te koud voor is. Op en rond West-Antarctica is het echter al wel voldoende opgewarmd voor het smelten van zee- en landijs, waardoor per saldo de totale ijsmassa voor Antarctica als geheel (zeer waarschijnlijk) ook al aan het afnemen is. Dat is dus al veel eerder dan het IPCC voor mogelijk achtte, wat laat zien dat het IPCC de ernst van de situatie eerder onderschat dan overdrijft.

F. Schutze

Wanneer wordt nu eindelijk eens serieuze aandacht geschonken aan een goed onderbouwde eye opener als de documentaire “The Great Global Warming Swindle”!!
Ik ben onthutst over het feit dat deze inzichten in de media volledig worden genegeerd. Het heeft iets griezeligs: het hele gedoe rond broeikasgassen die de oorzaak zouden zijn van een dramatische opwarming van de aarde is verworden tot een mantra die door steeds meer mensen als in trance worden nagezegd. Bij een echte discussie dienen verschillende bronnen en inzichten een rol te spelen.

Marcel

Wat er bij mij niet ingaat, verder ben ik een totale leek, is dat de bijdrage van de mens aan het CO2 gebeuren van invloed kan zijn. Ik heb uit meerdere bronnen begrepen dat het TOTALE aandeel CO2 van de atmosfeer 0,034% is. Wat zal het aandeel van de mens daarin zijn? 20%? Ik sla er maar een slag naar maar dat komt op mij al veel over.
Goed, we gaan verder. Dat is dus 0,007%. Wat zouden wij kunnen “bezuinigen” op onze bijdrage? Stel het ruim, 50%. Dus het uit de atmosfeer houden van 0,0035% zou een grote rol moeten spelen?
Is het gek dat ik mij niet kan voorstellen dat dat enige invloed zou kunnen hebben?
Kortom, ik doe er geen ene flikker aan en die spaarlampen met hun puur ongezellige licht kunnen me gestolen worden.
De warmte van de gloeilamp is in de winter een welkome bijdrage aan het verminderen van mijn verwarmingsnota. Of zijn we dat vergeten, dat die gloeilampen voornamelijk in de winter aan zijn en zo bijdragen aan de warmte in mijn huis waardoor ik minder stook?