Amerika is blij terug te zijn

Empire State Building was zaterdag donker voor 'Earth Hour' (Foto AFP)

Empire State Building verduisterd voor Earth Hour (Foto AFP)Empire State Building verduisterd voor Earth Hour (Foto AFP)

'We zijn blij dat we terug zijn', zei de Amerikaanse klimaatonderhandelaar Todd Stern dit weekeinde in Bonn. Politici uit 175 landen bereiden daar de top van Kopenhagen voor. Stern sprak ook over de 'unieke verantwoordelijkheid' van de Verenigde Staten als het land met historisch de grootste uitstoot van kooldioxide.

En last but not least zei Stern 'zeer onder de indruk' te zijn van wat ontwikkelingslanden als India, Zuid-Afrika, Brazilië, China en Mexico al doen om klimaatverandering te voorkomen.

In een paar zinnen had Stern daarmee de kern van het politieke onderhandelingsproces te pakken: het nieuwe gezicht van de VS, de bereidheid van zijn land om serieus bij te dragen aan een oplossing van het klimaatprobleem en ook nog een positieve noot voor de ontwikkelingslanden.

Daarna volgde een beetje ontnuchtering. Want Amerika is natuurlijk niet 'de ridder op het witte paard' die de zaak wel even oplost en 'we hebben geen toverstafje'. Een reductie van de CO2-uitstoot met 16 procent in 2020 haalt het bovendien niet bij wat Europa van plan is, maar het toont wel de goede wil.

Een mix van 'wetenschap en pragmatisme', dat is wat Stern zoekt. Met dat laatste doelde hij vooral op het Amerikaanse Congres, dat aarzelend is als het om klimaatbeleid gaat. Het heeft geen zin, zei Stern, om internationale onderhandelingen in te gaan met een aanbod dat verder gaat dan waartoe het Congres bereid is.

Ian Fry, onderhandelaar van Tuvalu, een laaggelegen eilandje in de Grote Oceaan dat dreigt onder water te verdwijnen, reageerde nuchter zoveel mooie Amerikaanse woorden: 'Hopelijk sluit de retoriek aan bij de realiteit'.

Geplaatst in:

7 reacties op 'Amerika is blij terug te zijn'

Hans Labohm

Paniek! Tuvalu dreigt door de golven te worden verzwolgen!
Paul Luttikhuis schrijft: ‘Ian Fry, onderhandelaar van Tuvalu, een laaggelegen eilandje in de Grote Oceaan dat dreigt onder water te verdwijnen, reageerde nuchter op zoveel mooie Amerikaanse woorden: ‘Hopelijk sluit de retoriek aan bij de realiteit’.’
Ian Fry is sceptisch. Dat is nooit weg. Mijn inschatting is dat de retoriek niet zal aansluiten bij de realiteit, zoals ik al in eerdere bijdragen heb uitgelegd. Maar er is ook goed nieuws (in ieder geval voor Ian Fry). Tuvalu zal niet onder water komen te staan, al was het alleen maar omdat koraaleilanden de grappige eigenschap hebben om mee te groeien met de zeespiegelstijging. Als dat niet zo was geweest, hadden we nu geen koraaleilanden gehad. Want de zeespiegel was duizenden jaren geleden véél en véél lager.
Maar hoe zit het nu met die catastrofale zeespiegelstijging die er binnenkort zou moeten aankomen? Dat is weer een van die vele sprookjes die rond de klimaat‘problematiek’ circuleren. Het gaat (erg) goed met de zeespiegelstijging.
Volgens Nils-Axel Mörner, die meer van het onderwerp afweet dan wie dan ook in de wereld, is die catastrofale zeespiegelstijging een indianenverhaal. Mörner verwacht dat de zeespiegel deze eeuw met 10 cm. zal stijgen, met een onzekerheidsmarge van plus minus 10 cm. Zou de Commissie-Veerman daarvan wel op de hoogte zijn?
Voor meer informatie, zie hier:
http://www.dagelijksestandaard.nl/?p=3632

John Bakker

Ook hier in de USA zijn er steeds meer mensen die wel in klimaatsverandering geloven maar er zeker van zijn dat anthropogene CO2 niet de oorzaak is. Al is het wat laat, ook de linkse regering hier gaat van harte misbruik maken van de hype met belastingverhogingen op energie.
Waar ga ik de fout in ?
3% van de CO2 wordt veroorzaakt door ons allen.
CO2 is slechts voor 20% oorzaak van de opwarming.
De temperatuur stijgt met 0,12 graden C per 10 jaar.
Door U en mij : 20% van 3% van 0,12 is 0,00072 graden C per 10 jaar. Per jaar 0.000072 graden C.

Paul Metz

Todd Stern is een diplomaat en onderhandelaar, maar aan de VS zal natuurlijk ook om “change we can believe in” worden gevraagd. De nieuwe regering zal inderdaad minstens evenveel met het Congres moeten onderhandelen als met China en de rest van de wereld.

Hans Labohm

John Bakker,

Je vraagt: ‘Waar ga ik de fout in’?

De gemiddelde wereldtemperatuur stijgt al járen niet meer. Dat is het best bewaarde geheim van de pleitbezorgers van een actief klimaatbeleid. Vraag aan de mensen om je heen of ze dat weten. Je zult merken dat het er maar weinigen zijn. Er schort dus kennelijk iets aan de officiële klimaatvoorlichting en de wijze waarop de media over klimaat rapporteren.

Hoe zit het nu met de invloed van CO2 op de temperatuur, afgeleid uit natuurwetten, zoals Stefan-Bolzmann en andere? Er zijn slechts weinig wetenschappers in de wereld die daarover met gezag kunnen spreken. Misschien enige tientallen. Discussies daarover zijn voor de meeste wetenschappers (het merendeel van de zogenoemde klimatologen – en ook voor een econoom, zoals ik) een gesloten boek. Nochtans is dat een sleutelvraag.

De huidige discussie concentreert zich op het effect van een verdubbeling van de CO2 in de atmosfeer. Dat wordt de klimaatgevoeligheid genoemd (‘climate sensitivity’). Ik heb begrepen dat als we zo’n beetje alle bekende voorraden fossiele brandstoffen zouden opstoken er een verdubbeling van de CO2-concentratie in de atmosfeer zou kunnen optreden (maar zeker is dat niet, onder meer vanwege het feit dat er nog vele onbeantwoorde vragen zijn over de zogenoemde koolstof-cyclus). Het IPCC gaat er vanuit dat en dergelijke verdubbeling een opwarming van zo’n 1,5 – 5 graden Celsius zou kunnen veroorzaken. In de milieueconomische literatuur vinden we dat een opwarming van de aarde tot 2 graden Celsius per saldo gunstig is voor de mensheid (o.a. goed voor de landbouw op hogere breedtegraden). Stijgt de temperatuur verder, dan zou er per saldo sprake zijn van een verlies. Hoe hoger de temperatuurstijging, hoe groter de schade.

Verschillende klimaatsceptici zijn echter op grond van verschillende methoden tot de conclusie gekomen dat de klimaatgevoeligheid véél kleiner is waar het IPCC van uitgaat. Zij hebben berekend dat deze minder dan een halve graad Celsius bedraagt. Ik heb bijvoorbeeld berekeningen gezien (maar niet begrepen) die op 0,3 graad uitkwamen en die op 0,16 graad uitkwamen. Als die berekeningen juist zijn, is er voor de mensheid überhaupt geen probleem. Maar het zal duidelijk zijn dat alle prominente klimaatalarmisten dan wèl een groot probleem zullen hebben: het verlies van hun geloofwaardigheid. Dat zou ook een verklaring kunnen vormen voor hun weerzin om met klimaatsceptici in debat te gaan.

John Bakker

Hans, Dat de temperatuur de laatste 10 jaar niet meer stijgt is mooi meegenomen. Maar stel dat de temperatuur wel weer zou gaan stijgen, door welke oorzaak dan ook, dan is er volgens mijn berekining nog steeds geen meetbare temperatuurststijging door anthropogene CO2. Zelfs niet accumulatief. Honderd keer niks is nog steeds niks. Of zit ik er helemaal naast?

Hans Labohm

‘Amerika is blij terug te zijn.’ is de titel van het stukje van Paul Luttikhuis. De Amerikaanse Senaat lijkt daar echter anders over te denken. De Wall Street Journal meldt dat daar waarschijnlijk geen meerderheid zal zijn om de klimaatplannen van Obama goed te keuren.

http://online.wsj.com/article/SB123872261427685233.html

‘Please pass Al Gore a Valium — and better make it a double — because his cap-and-trade dreams just took a dive in the U.S. Senate.’

Alweer een klimaatsprookje minder.

Hans Labohm

John Bakker,

Net zoals jij, zijn de klimaatsceptici van mening dat de invloed van door mensen veroorzaakt CO2, niet meetbaar was en niet meetbaar zal zijn.

Volg nrc.nl op en , lees onze dagelijkse nieuwsbrief