Uitstoot kooldioxide moet naar nul
Een tsunami begint als een kleine rimpeling ver weg op de oceaan, maar kan catastrofale gevolgen hebben als hij eenmaal aan land komt. Zo lijkt het ook te gaan met klimaatverandering, schrijft het Worldwatch Institute, dat zijn jaarlijkse State of the World dit keer geheel aan dit onderwerp heeft gewijd.
Twee decennia geleden werd steeds duidelijker dat er iets aan de hand was. En nu beginnen de gevolgen ervan voelbaar te worden. Die twintig jaar zijn volgens het World Watch Institute, een vooraanstaande milieuorganisatie, min of meer weggegooid.
Het was op 23 juni 1988 – een stikhete dag in een uitzonderlijk warme zomer - dat James Hansen, een Amerikaanse wetenschapper van NASA, de Senaat probeerde wakker te schudden. Deze hitte was geen toeval, zei hij. ,,Laten we ophouden met het gewauwel en erkennen dat het bewijs dat het broeikaseffect bestaat nogal sterk is.”
Het pijnlijkste, vindt Worldwatch, dat in die twintig jaar de rijke landen gewoon zijn doorgegaan met het verergeren van het probleem, waarvan inmiddels vooral de arme landen de gevolgen ondervinden. Ongeveer een miljard mensen zijn volgens het instituut door hun gedrag verantwoordelijk voor de problemen van de rest van de wereld. (Even een cijfer: de VS zijn met 4,6 procent van de wereldbevolking verantwoordelijk voor ruim 20 procent van de kooldioxide-productie)
Het Worldwatch Institute komt tot een dramatische eis: Tot 2050 moet de uitstoot van kooldioxide tot ongeveer nul worden teruggebracht. Daarna moeten we het teveel uit de atmosfeer zien weg te halen. Dat is nog eens wat anders dan waarover nu wordt onderhandeld.



