Valentijn

Mijn elfjarige zoon belt me donderdagochtend met de mededeling dat hij naar de stad gaat om een valentijnscadeautje te kopen. Of ik alsjeblieft ingrediënten voor brownies wil meenemen.

Als hij fluitend het beslag klaar geklutst heeft, giet hij het in de hartvormige bakvorm die hij in de opbergla onder de oven gevonden heeft en waarvan ik het bestaan was vergeten. Ooit kocht ik hem voor mijn eigen Valentijn. Zoonlief staat te glimmen bij het resultaat als hij het chocoladehart uit de oven haalt.

Als ik ’s middags thuiskom staat zijn hart met eetbare roos bovenop nog op het aanrecht. „Moet je niet naar je vriendinnetje?”, vraag ik. Geen antwoord.

Even later komt hij bij me zitten. „Is er iets?”, vis ik. Het duurt even voordat het eruit komt: „Ze heeft het uitgemaakt vanmorgen.” Ik kan mijn verwensing nog net inslikken. Ineens ben ik het helemaal met Ilja Pfeiffer eens. Gewoon afschaffen, de liefde, nergens goed voor.

Dorothee Albers

Volg nrc.nl op en , lees onze dagelijkse nieuwsbrief