Bonnetje

Op het Griekse eiland waar ik beroepshalve veel kom gaan we eten. De bejaarde taverna-houdster somt het menu op. Na afloop vraagt ze zonder specificatie 25 euro. Als we om een bonnetje vragen kijkt ze ons verbijsterd aan: een bonnetje? Dat kan alleen als we de volgende dag terugkomen, dan is haar zoon er.

We mompelen iets over werk en administratie, en ineens denkt ze het te snappen: „Oh, of course, we can put a much bigger amount on the bill!”

We hebben het bonnetje maar laten zitten...