Het is maar pindakaas

Weekendje Rotterdam met de kinderen, we willen de pindakaasvloer zien! Bij binnenkomst worden we streng in de gaten gehouden. Kinderen en een pindakaasvloer is blijkbaar een ongewenste combinatie.

Terwijl de kinderen op gepaste afstand van de kunst blijven, loopt een onoplettende man de vloer op. Paniek! Bewakers worden opgeroepen, de man toegesproken. We moeten direct de zaal verlaten! Een van mijn dochters kijkt me afkeurend aan en zegt: „Kom op zeg, het is maar pindakaas!”

Later gaan we even terug. De vloer wordt bijgewerkt. Het is inderdaad weer pindakaas.

Patrick Wenmakers

Geplaatst in:

38 reacties op 'Het is maar pindakaas'

DeSchrijvende Rechter

!!!! – zoveel uitroeptekens waren er kennelijk nodig om dit verhaaltje ver tellen.

De licht-opgefokte sfeer komt eveneens tot uiting in de misnoegde constatering in de gaten te worden gehouden (inderdaad een verstandige maatregel in de buurt van kunstwerken, zeker met kinderen) en de suggestie dus kennelijk niet gewenst te zijn.

Het onbegrip van de dochter (blijkbaar gesteund door de vader-inzender) over het feit dat je niet wordt geacht over een kunstwerk te banjeren, ook is het maar van pindakaas, geeft zanikerds over ‘t huidige tijdsgewricht in het algemeen en de jeugd van tegenwoordig in het bijzonder de pap in de mond.

De laatste zin klinkt even treurig als een gillende keukenmeid die te lang op een vochtige plaats is bewaard. Wat had de inzender dan gedacht, dat ‘t chocolade zou zijn?
Eindoordeel: 3 (zegge: drie)

Truusje

Aanvulling op de laatste zin van DSR: helaas pindakaas.

Keessie de Jongen

“Gaan jullie nog wat doen in het weekend?” “Weekendje Rotterdam met de kinderen, we willen de pindakaasvloer zien!”

“wij konden helaas niet! Oma was jarig! En hoe was die pindakaasvloer?” “Terwijl de kinderen op gepaste afstand van de kunst blijven, loopt een onoplettende man de vloer op. Paniek! Bewakers worden opgeroepen, de man toegesproken. We moeten direct de zaal verlaten!”

“Jemig, wat spannend zeg! Ja, die bewakers wilden natuurlijk niet dat het hele museum onder de smurrie zou komen te zitten! En hoe liep dat drama af?” “Later gaan we even terug. De vloer wordt bijgewerkt. Het is inderdaad weer pindakaas.” “Tjonge, verrassend! Hoewel, het zou pas een echt kunststukje zijn geweest als die vloer ineens van hagelslag was geworden! Melk dan, want puur lust ik niet!”

X

Die man moet van het type zijn geweest, dat ook in hondendrollen trapt. Ziet het verschil niet.

Barend Kniesoor

Helemaal gemist dit, een vloer van pindakaas als kunst. Je mist wat als je buiten Nederland woont. Het verhaaltje mist zo’n beetje alles: clou, verhaallijn, mooi formuleren, beschrijving.

Vlinder

Probleem is in mijn ogen soms (en ja, ik ben inderdaad – bewust – kinderloos), dat ouders iets wat hun kinderen zeggen vaak veel leuker vinden dan anderen. Na het lezen van de reacties snapte ik het ikje een beetje, maar ik heb weleens leukere gelezen.

De schrijvende psychiater

Mensen moeten goed in de gaten worden gehouden door bewakers. Goede pointe.

mary

“de nieuwe kleren van de keizer”.

men heeft zeker nooit Hans Christian Anders gelezen?

nu heb ik het kunstwerk alleen op tv kunnen bewonderen. in het “echt” is het misschien een andere ervaring?

alle begrip voor het kind. ik zag het niet anders. kind gebleven?

ehm
hoe houden ze het kunstwerk in stand? gaat het niet schimmelen op den duur?

Wim T. Schippers, ik ben een fan van hem. hier wat uitleg over het ontstaan van de vloer. heb ik tijd/zin, dan ga ik dat eens
bekijken en lezen. misschien dat ik dan het mooie zie. het spinazie of andijvie kunstwerk is trouwens niet doorgegaan.

http://www.boijmans.nl/nl/7/kalender/calendaritem/783/de-pindakaasvloer-van-wim-t-schippers
veel pindakaasvloer plezier.

mary

toevoeging:

leuk “ikje” ;-}

mary

@5. kniesoor en de rest. misschien een optie om een cursus “ik-jes” schrijven te starten?

een gat in de markt.

DeSchrijvende Rechter

@10 mary
Er is reeds een online-cursus bestaande uit DSR’s Eindoordelen, Aanvullende Opmerkingen en Replieken.

‘t weliswaar niet zo voorgekauwd als menigeen zou willen maar wie wil kan er tal van nutige wenken uit destilleren.

DeSchrijvende Rechter

“nuttige” dus.

Barend Kniesoor

@10 mary, de beste stuurlui staan vaak aan wal, maar in dit geval zou ik zo’n cursus best kunnen geven, en kan bogen op eigen resultaat. Of het een gat in de markt is, weet ik niet. Er wordt immers niet op kwaliteit geselecteerd. Bovendien zou het DSR werkeloos maken.

DeSchrijvende Rechter

@13 BK
Dat zal wel meevallen. Het Ik-jescommentaar inmiddels uitgegroeid tot een opzichzelvestaand genre.

Bovendien is er altijd behoefte aan duiding, zeker bij de kleine Rechters en Rechterinnetjes in het land.

P.S.

De vandalen die schilderijen beschadigen krijgen van de dochter een mooi argument:
“Kom op zeg, het is maar verf!”
:-p

Apeldapel

@10 mary, ik geef graag een korte schriftelijke turbocursus (per email, maximaal vijf stuks in een tijdsbestek van twee weken, aangevuld met live chat indien nodig). Volkomen gratis uiteraard, vanwege het algemene belang, te weten het opkrikken van de kwaliteit hier. Kan! Aanmelden via het formulier. http://tiny.cc/tign1

artemisia

De uitslagen van mijn wichelroede zijn aanzienlijk meer valide dan de duidingen van DSR.

DeSchrijvende Rechter

@17 artemisia
De afwezigheid van een motivering spreekt dat tegen.

De inzender

Ik weet niet of het de gewoonte is, maar ik voel toch even de behoefte te reageren op de reacties. Ik vind de reacties erg vermakelijk, ondanks het feit dat ze niet erg positief zijn. Ik wist niet dat er in deze mate literair-esthetische eisen aan een ikje worden gesteld. (Ik laat de uitroeptekens nu dan ook maar achterwege!(oeps))
Het mooie aan het moment was voor mij niet zozeer de uitspraak van mijn dochter, maar het feit dat de ‘kunst’ zat in de beleving van het moment. Juist door de vloer weer bij te plamuren werd de kunst volgens mij weer gereduceerd tot pindakaas. Wellicht formuleer ik het niet helemaal helder, maar Schippers lacht zich volgens mij in ieder geval suf; zijn vloer leidt weer tot discussie…

DeSchrijvende Rechter

@19 De inzender
Leuk van je te horen.

Misschien is het een idee de volgende keer het Ik-je te wijden aan de op zich niet onaardige gedachten die u hier te berde brengt.

Keessie de Jongen

@19 De inzender

Ja, de ikjes worden hier bloedserieus genomen! Tot troost kan strekken dat de zwakste ikjes vaak tot de leukste en meest geanimeerde reacties leiden. Geef mij daarom maar zo’n ikje als vandaag.

Volgens mij was de kunst al pindakaas. Wim Schippers zette het establishment al in zijn hemd met zijn hondentoneelstuk. Dat doet ie nu weer met pindakaas in een deftig museum. Da’s lachen, mits er iets gebeurt. Maar dan moet je mazzel hebben. Kijken naar groeiend gras is ongeveer even boeiend als kijken naar smurrie op een verder keurige vloer.

De inzender

@ 20 en 21

Dank voor de troostende woorden. Ik put ook troost uit het ontstaan van #pindakaasvloer door de foto die ik als uitprobeersel op Twitter zette. Ik begin lol te krijgen in dit digitale gebeuren en de mogelijke effecten ervan. Die lol geldt overigens ook voor de wereld van het ikje-blog…

De kantoorhumorist

Based on a true story: http://tinyurl.com/6as4ery

artemisia

inzender @19
“Het mooie aan het moment was voor mij niet zozeer de uitspraak van mijn dochter, maar het feit dat de ‘kunst’ zat in de beleving van het moment. Juist door de vloer weer bij te plamuren werd de kunst volgens mij weer gereduceerd tot pindakaas”

DSR vindt het een niet onaardige gedachte, maar voor mij is het wartaal, ik kan er in elk geval geen pindakaas van maken.

Apeldapel

@24 ik snap wel wat hij bedoelt. Als je iets ziet maken, dan is de magie er af. Een Appel moet je zien als hij klaar is. Een concert beluisteren zonder het spuug uit de saxofoon te zien lopen. Een kreeft eten zonder in de keuken te kijken. Een mens bewonderen als hij kan lopen, of vooruit, net geboren wordt, maar niet eerder. Van een toespraak van Bin Laden griezelen, maar hem niet zien oefenen. Ik hoop nog veel van deze inzender te lezen, als het ikje te knellend wordt (en te zelden gepubliceerd) dan zou hij kunnen overwegen een eigen blog te beginnen. Niet moeilijk, vraag maar aan Keessie de Jongen.

Jan

Een DOORBRAAK! Ik vroeg mij al heel lang af waarom inzenders zelden of nooit zelf reageren op de soms forse kritiek van al of niet DSR. Doordat inzenders weinig gebruik maken van dit recht to repliek lijkt het alsof DSR absolute kennis en macht bezat. Deze perceptie heeft vaak tot irritatie geleid bij sommige reageerders. Als inzenders inderdaad meer gebruik gaan maken van dit recht tot wederwoord dan komt dit ten goede aan de balans in opinievorming over het Ik-je en wellicht ook over DSR als opinieleider. Is dit misschien wat DSR bedoelde met de “niet onaardige gedachten” @20?

Breaking news...

@ inzender , de andere zijde van dit verhaal haalde vanmorgende krant …

Pats. Daar sta je dan, vastgeplakt in een smeuïge pindakaasvloer. De bezoeker die zondagmiddag per ongeluk in het kunstwerk Wim T. Schippers stapte, in museum Boijmans Van Beuningen, heeft er niet alleen vieze schoenen aan overgehouden.

Dat schrijft het AD / Rotterdams Dagblad vandaag. Het museum laat weten dat de argeloze toerist de rekening krijgt toegestuurd van de herstelkosten. ‘Het vernielde gedeelte wordt door onze technische dienst netjes gestuukt,’ zegt voorlichtster Sharon Cohen. ‘Het is een normale procedure dat mensen betalen als ze kunst beschadigen.’

Om de Pindakaasvloer staat geen hek, omdat een hek niet mooi wordt gevonden. Sinds de komst van het kunstwerk naar Rotterdam begin maart zijn al drie personen in de pindakaas terechtgekomen.

In alle drie de gevallen was er sprake van een ongeluk. ‘De mensen letten even niet op en kwamen misschien met grote stappen de zaal in lopen. Hoe dan ook, ze hadden er verschrikkelijke spijt van. Het is natuurlijk ook behoorlijk gênant…’

Wim T. Schippers bedacht de Pindakaasvloer in 1962. De vloer meet 4 bij 14 meter, en bevat 1100 liter pindakaas.
10/05/11 09u04

Jan

Dus de rekening per schadegeval zal zijn: 4 potten pindakaas 10 euro plus technische dienst euro 1000? Op een investering van 1100 liter pindakaas (euro 5000 groothandel?); geen slechte deal voor het museum. Dus het is niet “maar” pindakaas!!

S. F. Maling

@ 1 (DSR)

Eindoordeel: 0,5 (zegge: nulleneenhalf)

X

@29.
U hebt de gedachte achter de pindakaasvloer van Wim T. Schippers goed begrepen. Verder prijzen we ons gelukkig, dat U, ondanks de belangrijke dingen in de wereld, toch tijd weet vrij te maken voor de reacties op de Ikjes en zelfs een reactie daarop. Of de machtsgreep, die u in gedachten hebt m.b.t. DSR, zal lukken, waag ik te betwijfelen. Veel reageerders zijn al net zo hardleers als DSR, en U en ik.

Truusje

Dit Ikje doet me terugdenken aan een hilarisch fragment uit een interview met schrijver/dichter/jazzkenner J. Bernlef, jaren geleden in Vrij Nederland. bernlef vertelt hoe in het Stedelijk Museum eens een zaal gewijd was aan een kunstwerk dat bestond uit een berg steenkolen, midden op de parketvloer. Dit statement werd bewaakt door een suppoost, handen op de rug en de blik op oneindig. Je zag de man denken: wat doe ik hier in godsnaam. Op een gegeven moment stapte een man op de berg af om te voelen of het hier echte steenkool betrof. Voor iemand het in de gaten had, had hij het kunstwerk AANGERAAKT, waardoor er wat kooltjes van hun plek rolden.

De suppoost kwam in beweging, liep op ket kunstwerk af, en stopte halverwege. Maakte een wegwerpgebaar, draaide zich om, en liep weer naar zijn plek bij de muur.

De inzender

@ 27 Breaking news
Ik volg met verbazing de berichtgeving over het door mij beschreven moment en het publiek bezit worden van mijn foto.
@ 29
Het lijkt erop dat hier even kunst, en niet voetbal, de belangrijkste bijzaak in het leven is.
@ 32
De vergelijking is treffend. De suppoost reageerde in dit geval echter bijzonder serieus.

Hoe dan ook (het volgende is niet pretentieus bedoeld): mijn ikje blijkt een soort pindakaasvloer te zijn. Je kunt het slecht en/of belachelijk vinden, maar het maakt in ieder geval wel wat los! Eindoordeel over het effect wordt dan in ieder geval minstens een 7(zegge: zeven)!

Keessie de Jongen

@32 Truusje

Leuk verhaaltje. Omdat iets in een museum staat, ligt of hangt is het ‘kunst’? Merkwaardig hoe geconditioneerd wij mensen reageren: de context is bepalend. Die suppoost bleef tenminste zichzelf, die dacht: dat is een stapel steenkolen en die is niet onaantastbaar. Het is me regelmatig in musea opgevallen dat suppoosten, als ze zich onbespied waanden, zelf liefkozend naar een schilderij keken. Dat vond ik een van de hoogtepunten van mijn bezoek en zo’n schilderij was in mijn ogen hierdoor verheven tot Kunst, wat dat verder ook zijn moge. De suppoosten zijn vaak interessanter trouwens dan de kunstwerken, vind ik.

A. Derks

@31

DSR zonder lezers/reageerders is als een pindakaasvloer zonder toeschouwers/bewakers. Het is allemaal performance (vrij naar Wim T. Schippers).

Als ik zo vrij mag zijn. Het recht respecteer ik zeer.

S. F. Maling

@33 (De Inzender)

Mocht daar twijfel over bestaan, mijn oordeel betrof het product van DSR.

De inzender

@36 S.F.Maling
Die twijfel was er in het geheel niet; uw bedoeling was duidelijk.

gulliver

@34 Keessie
In 1917 begon Marcel Duchamp ermee, door een urinoir in te zenden voor een expositie. Vele andere kunstenaars hebben zijn voorbeeld gevolgd met uiteraard steeds minder effect, want het publiek raakt op de hoogte en gaat deze flauwekul verwachten van een museum. Ik hoop dat in 2017 deze fase van “oh wat zijn we toch verrast dit binnen een museum te zien” kan worden afgesloten. Dat mag toch wel na 100 jaar?

gulliver

@30 @36 S.F. Maling
In tegenstelling tot het oordeel van DSR is uw oordeel niets waard, want de motivatie ontbreekt. Zou u die nog willen toevoegen?

Volg nrc.nl op en , lees onze dagelijkse nieuwsbrief