Spoorboekje

Tijdens de les literatuur stuiten we op het woord ‘spoorboekje’. „Wat is dat?” vraagt de leergierige Kathianna. Ik probeer het uit te leggen: „Toen nog niet iedereen een computer had, moest je een ‘spoorboekje’ kopen. Dat was een heel dik boekje, op heel dun papier gedrukt, waarin de vertrek- en aankomsttijden stonden van alle treinen die er in dat jaar zouden rijden. Ken je die gele borden op het station? Nu ja, die stonden als het ware allemaal in één boekje verzameld.”

Het meisje kijkt mij met grote ogen aan en roept dan uit: „Maar dát is handig!”

Gijsbert de Keizer

Geplaatst in:

34 reacties op 'Spoorboekje'

Grumpy Old Man

Maar ja, Kathianna, treinen reden steeds minder op tijd en het spoorboekje werd dus overbodig…

DeSchrijvendeRechter

Niet onaardig. Een trein-Ik-je zonder het obligate gezeur over de NS (al wordt e.e.a. in de commentaren alweer gecompenseerd *zucht*) en een “toestanden als gevolf van de moderne techniek”-Ik-je zonder clique-verwarring van de doorgaans oudere gadgetgebruiker.

Om de anecdote echt op waarde te kunnen schatten,zou interessant zijn om te weten hoe oud Kathianna is.

DSR gelloft er trouwens niks van dat iemand “nu ja”zegt.
Eindoordeel: 7- (zegge: zevenmin)

Ikke

Ik heb nooit een spoorboekje in papieren vorm gehad. Wel op diskette. Dat was inderdaad handig.

artemisia

Je kunt dus leergierig zijn en toch heel dom.

artemisia

Gijsbert,
Gelukkig stonden er niet alle vertrek- en aankomsttijden in van alle treinen die er dat jaar zouden rijden. Dan was het boekje nog ca. 365 keer zo dik geweest.

Bernard Weiss

Heel lang terug zocht ik bij een boekhandel naar het nieuwe spoorboekje. Maar nergens tussen de actuele uitgaven kon ik het vinden.

Er naar gevraagd meldde de boekverkoper: dat ligt tegenwoordig bij de fictie, meneer.

Rob Aalbers

En toch… Met het risico voor een “Luddiet” door te moeten gaan stel ik anno 2011 vast dat mijn polytechnisch zakboekje vaak net zo snel werkt als internet. En de oude rolodex is soms ook nog handig.

de zeurende schrijver

Goh, het blijft behelpen, niet met het peil van de ‘ikjes’, daar is niet veel mis mee, wel met het onderliggende gezeur van steeds weer de zelfde zeurpieten: 6-, alsof de alsmaarzeurendeenslechtschrijvenderechter de wijsheid in pacht heeft..
Dit is een leuk ‘ikje’ en daarmee basta!
Ik wens de zeurende (‘schrijven’ kun je het nauwelijks meer noemen) rechter een langdurig verblijf in eigen huizen van bewaring toe… Daarmee zal hij (het moet een hij zijn!) eindelijk begrijpen dat zijn gezeur mensen echt tot waanzin drijft!

Patricia

Onderwerp voor een volgend Ikje: “een wegenkaart is een papieren TomTom. Zodat je ook zónder computer de weg naar je bestemming kan vinden.”

Arthur C Clarke heeft in 1958 een kort verhaal geschreven over zelf rekenen, dus zonder computer. De titel: “The Feeling of Power” http://www.themathlab.com/writings/short%20stories/feeling.htm
Hij voorzag blijkbaar toen al dat er generatie zou komen van mensen die zich zonder computer geen raad weten.

Grumpy Old Man

@9 Patricia:

Kostelijk: “”Humbug,” said the general impatiently. “A computer is one thing and marks on paper are another.”"

PS: Foutje, dat je Issac Asimov voor Arthur C Clarke verwisselt.

BiBi

Leuk Ikje.

Ik ben het met Kathianna eens! Zo’n klein handig NS boekje is veel sneller dan dan welk computerprogramma dan ook… Het werkt altijd!

Een adressenbestand met contacten heb ik veel sneller tevoorschijn dan de snelste compu! Op mijn bureautje… Ja, my little black book!Voordeel: de compu hoeft er niet eens voor worden opgestart.

Hetzelfde geldt voor mijn agenda, alles overzichtelijk erin! Zwart op wit…

En dan natuurlijk mijn woordenboeken…
Zijn we niet een beetje digitaal doorgeslagen?

BiBi

Ok, zo’n spoorboekje was veel handiger… Heimwee!

Hans

“DSR gelloft er trouwens niks van dat iemand “nu ja”zegt.”

Gelooft hij wel dat iemand gelloft schrijft?

Hans

Om over gevolf maar te zwijgen.

Een beetje rechter leest zijn vonnis na, alvorens hij het publiek maakt.

Taalnochtoon

@ Sjors van Beek: in vergelijking met DSR is zijn mobiele colega een verademing, en dat zegt toch voldoende. DSR is nog in staat om het Dagboek van Anne Frank te beoordelen, simpelweg omdat hij gelijk Henk van der Meyden er plezier in schept om ervaringen uit het leven van anderen te beoordelen. Hij heeft niet door dat zijn suggesties en commentaren regelmatig onrecht doen aan het vereiste dat een ik-je waargebeurd moet zijn! Tevens schijnt hij niet door te hebben dat zijn beoordelingen wel eens averechts kunnen werken, daar lezers minder snel geneigd zijn een verhaaltje in te sturen omdat ze niet door een zelfbenoemde expert hun leven willen laten beoordelen. Ik troost me bij het lezen van zijn beoordelingen met de gedachte dat ik stiekem ook altijd even de geur van mijn eigen uitwerpselen tot me neem; geen aanrader trouwens.

Taalnochtoon

Geestig ik-je. Ik verwachtte dat het zou uitdraaien op het feit dat de titel een summiere weergave is van alle informatie die ik het spoorboekje stond.

DeSchrijvendeRechter

@13-14 Hans
Je hebt volkomen gelijk-DSR belooft beterschap, maar de voorspelbaarheid van je reactie is wel erg….voorspelbaar.

DSR is in ieder geval blij dat zijn Eindoordelen kennelijk tot op de letter worden nageplozen. Daar kan alleen maar een stichtend effect van uitgaan.

Keessie de Jongen

@ Hans en ons Rechtertje

‘Nu ja’ zegt niemand, ‘nou ja’ weer wel. Maar in het Ikje zijn ze allebei overbodig. Dus: “Nou, die stonden als het ware allemaal in één boekje verzameld.”

@12 Biebs

Ik verzamelde vroeger alle spoorboekjes, die stonden symbool voor het jaar waarop ze betrekking hadden. Het was een hele serie, vanaf 1979, het jaar waarin ik met mijn eerste vrouw trouwde. Toen ik een aantal jaren na haar overlijden verhuisde (een paar maanden nadat ik hertrouwd was), moest ik heel veel wegdoen, omdat we in het nieuwe huis niet alles kwijt konden. De spoorboekjes heb ik toen bij het oud papier gedaan. Omdat mijn tweede vrouw een auto had (en ik (al voordat ik haar leerde kennen) met rijlessen begonnen was, heb ik nog maar zelden een ‘spoorboekje’ nodig gehad.

Wat het digitale doorslaan betreft: het heeft een hele tijd geduurd voordat ik mijn belastingaangifte via de PC deed, maar dat is toch wel handiger moet ik toegeven.

Johannes

Gijsbert,

Geweldig Ikje!

Ik maakte vroeger met het, toen blauwe, spoorboekje al ‘virtuele’ reizen met scherp geplande overstappen…..

Henk Goorden

Het valt met steeds op dat op de informatie-affiches in de Nederlandse stations wel de vertrektijden vermeld worden maar niet de aankomsturen in de stations. In België is dat wel anders, zodat je kan kiezen welke trein je neemt.

Marilou

Toen ik eind 1980 naar Leeuwarden verhuisde, viel het me op dat er overal reclame werd gemaakt voor de nieuwe ‘busboekjes’ die uit waren. Zoveel dat ik dacht in een andere wereld terecht gekomen te zijn waarin iedereen met de bus reisde.
Vreemd idee totdat ik erachter kwam dat ‘bus’ fries is voor ‘jaszak’ en een busboekje gewoon een agenda is.

Henk Goorden

Let wel dat ik Henk Goorden uit Brussel ben en niet Henk Goorden uit Rotterdam.

Henk Goorden

En ik kom uit Appingedam. Geen familie.

Scho

Lezen, landschapje kijken, gezellig kletsen. Ik verheug al me op de reis, waarvoor ik eerst tientallen kilometers moet rijden naar een station met een grote parkeerplaats (dus midden in niemandsland). Eerst zoek ik naar mijn oude spoorboekje om een idee te hebben wanneer de doorgaande treinen ongeveer vertrekken. Dan wordt mijn vertrektijd driekwartier ervoor. Daarna ga ik achter mijn computer zitten. Tenminste als deze geen virusaanval heeft gehad van een sluw jochie, of, echt professioneel, van een antivirusbedrijf. Een A4-kaartje rolt uit mijn printer; de laatste keer uiterst voordelig in combinatie met een toegangsbewijs.
Mijn oude spoorboekje zou ik nooit willen missen, net als de trein. Al was het maar vanwege die rondwarende virussen elders in het heelal.

Hans

@17 DSR: maar kereltje, je vráágt er toch ook om?

Truusje

Diepe zucht.

De zeurende schrijver

@ DSR: wordt u nu nooit moe van uw eigen’schrijfsels’? Telkens weer moeten ‘afzeiken’, 5- of 6+ (zegge:etc.) moeten uitdelen, en daarbij ook nog een obligaat beleefd ‘oordeel’ uitspreken.. En altijd weer ook nog een rethorisch vraagje aan de Ikjes-schrijver stellen… Ik hoop dat u nog andere hobby’s hebt dan deze rubriek van ongewenst en inmiddels bijzonder irritant commentaar voorzien.

Scho

Er zijn dsr-reacties, er zijn dsrangneurotische reacties op de dsr-reacties, en er zijn tenslotte reacties op de dsrangneurotische reacties op de dsr-reacties.
Deze is van die voorlopig laatste categorie. Dit voor wie het allemaal wat teveel wordt of voor wie gevaar loopt van hyperventilatie vanwege al het zuchten. Het spannende wachten is nu op de vierde categorie.

Pim de Zwijger

@28 Scho: Een vierde categorie =

(dubbelpunt) (liggend streepje) (x)

Keessie de Jongen

@28 Scho v/h Reintje

Het beste is volgens mij categorie 5: negeren. Hoe ergerlijk categorie 2 ook is. Mensen die menen te weten wat gewenst en ongewenst is (bijv. @27), terwijl er veel mensen zijn (zoals ik) die de reacties van ons Rechtertje graag lezen, ook al zijn ze het misschien niet altijd of vaak niet (weet ik veel hoe dat bij anderen zit) met hem eens. Daar gaat het uiteraard ook niet om. Maar ik ga me nu toeleggen op categorie 5, en ik hoop iedereen met mij.

Pim de Zwijger

@30 = @29

de zeurende schrijver

Ik ga de reacties op dwangneurotische reacties op en van ‘Rechtertje’ en alle volgelingen in het vervolg niet meer lezen: heerlijk, een leuk Ikjezondergezeur op mijn tabloid…

Ed Servet

Heel erg leuk Ikje!

Rob

Beste Gijsbert,
Ik neem aan dat jij een docent bent, maar het vocabulaire waarmee en waarover je meent te moeten pronken is niet meer van deze tijd. Wellicht dat een cursus “wegwijs in de digitale wereld” jouw docentschap ten positieve wenden kan. Arme kinderen!

Volg nrc.nl op en , lees onze dagelijkse nieuwsbrief