Bij het opruimen stuit ik op mijn oude schoolschriftjes. Zo leerde ik dus schrijven. Bladzijden vol met woorden en hier en daar commentaar van de juffrouw of een stempel. Ik zie een bladzijde vol met hans hans hans hans hans hans hans hans hans hans hans hans hans hans hans.
„Ga zo door!” schrijft de juf. Dat heb ik gedaan. Al jaren vergezelt ‘hans’ mij op mijn levenspad.
Marianne Punt
*Bareuh* om het maar eens goed-vaderlands te houden.
Wat behelst dit geschrift in ‘s hemelsnaam? Is de inzender met een Hans getrouwd?
Ook door een keer “hans” te gebruiken, had ze ons duidelijk kunnen maken dat het om een heel blaadje vol ging.
Kortom, een vaag verhaal dat wel vragen opropet maar geen interesse opwekt.
Eindoordeel: 3 (zegge: drie)
‘oproept’ -zucht-
Dit Ikje is ‘minimalisme’ in optima forma. Of het nog tot interessante bespiegelingen zal leiden waag ik te betwijfelen.
Een erg leuk ikje Marianne!
Hihi, leuk Ik-je
Dit is zo’n Ikje waar ik even voor ga zitten. Begint goed, kan niet mis gaan. Rug recht, gauw spieken of de auteur M of V is want dat kan veel uitmaken. Verder lezen. Helaas, de puntige verteltrant maakt opeens plaats voor zweverig taalgebruik. ‘Een gezel op het levenspad’, grrrr. Bij een beelddenkertjes als ik komen dan hele slome tiepjes op met lange baarden en vastgeroeste glimlachjes. Pijproken is uit de mode dus dat gum ik maar weg.
Is vast niet zo hè Marianne, ik denk dat ‘t best een leuke vent is. ‘t Is ook een leuk ikje, maar sta me toe dat ik de clou vervang door ‘Ik ben al jáááren met Hans’ of zoiets.
Letterlijk naar de juf geluisterd, leuk ikje, ik zit met een lach dit te typen
een aardig niksje
Leuk verhaaltje en ook vertederend. Jeugdliefdes, en dat je hele leven volhouden, waar vind je dat nog? Dank je, Marianne, dat je dit met ons hebt willen delen.
Leuk!
Jammer, dat we niet weten of het hier nu (moderne relatieperioden) om Hans1, Hans2, of inmiddels om HansX gaat.
@6 Marilou
Een nog leuker einde: Ik zit al jaren met hans opgescheept.
Hans zou de ironie kunnen waarderen, hoop ik maar.Door het plechtstatige, om niet te zeggen oubollige, einde valt dit Ikje pardoes in het water.
“hans” tussen aanhalingstekens, je zou haast denken dat het niet om een mens gaat, maar om een poes bijvoorbeeld. De laatste zin breekt het Ikje inderdaad af, heel jammer.
Als de lente komt, dan….
En anderen gaan opruimen.
@13. Vlinder.
Je zet aan het denken. Het kan ook een hoedanigheid zijn, die je op je levenspad vergezelt. Zoals tweede hans. Recycle griet Marianne als Hollandse Second Hand Rose.
Wat een zure reacties vaak! Als je het niet blieft blijf dan weg.
Nog een laatste hondenanekdoten dan. Natuurlijk echt gebeurd, want verhaaltjes verzinnen kunnen we allemaal wel.
Ik heb net met onze hond in het park gewandeld en ben op weg naar huis. We lopen onze straat in. Een zwaar opgemaakte vrouw met geperoxideerd haar komt ons tegemoet. Als ze vlakbij is, blaft mijn hond onverwacht naar haar. “Jezus! Krijg de pleuris! Is dat normaal soms?”, roept de vrouw. “Nee, alleen bij blonde dellen”, flap ik eruit. Met versnelde pas loop ik verder en sla de eerste de beste zijstraat in.
Als juf had ik ook zo’n stempel, daar speelden mijn eigen kinderen thuis soms mee.
De een was “juf ” en tracteerde de ander op een hele serie stempels :” ga zo door ” onder haar werk .
De ander reageerde met : ik kan niet meer !!!!
Wat kort en krachtig, maar hartverwarmend !
@DSR en andere betweters: ga nou eindelijk eens lekker buiten spelen en val inzenders hier niet langer elke dag lastig. Gewoon weer een aardig Ik-je, gun zowel inzenders als lezers nou eens ongestoord hun lol. Is dat nou echt te veel gevraagd?
Uitermate storend trouwens dat het onder een schuilnaam gaat, ook dat nog.
Gefeliciteerd Marianne me je ikje en Hans!
Ik mis de reactie van Truusje….
@21Johannes
Dat laat ik natuurlijk niet op me zitten. :)
(Maar soms heb ik nu eenmaal andere dingen te doen.)Leuk Ikje. Lekker kort en puntig opgeschreven, zoals ik ze het liefste zie.
En natuurlijk zegt ‘hans hans hans hans hans hans etc.’ veel meer dan alleen de droge vermelding ‘hans’.Na het overliijden van mijn moeder vond ik tussen de papieren die ze haar hele leven had meegenomen, een hanepoterig briefje waarop ik had geschreven ‘Wim Genet is ziek’. Ik weet daar niks meer van, alleen weet ik wel dat Wim Genet in mijn fröbelschoolklasje zat , en dat zijn vader groenteboer was en hem wel eens een appel meegaf naar school, en die appel heeft hij een keer met mij gedeeld. Dat schijnt enorme indruk op me te hebben gemaakt, zodat het feit dat hij ziek was aparte vermelding verdiende. Geen appel die dag.
Wim Genet heeft me niet vergezeld op mijn levenspad. Wat er van hem geworden is weet ik ook niet, want na de fröbelschool verdween hij uit mijn gezichtsveld. Misschien leest hij dit wel!
(En ja, ik kon al lezen en schrijven toen ik 4 was, al was het nog maar heel basaal.)
@12Keessie
Ja, dat was een nog leukere slotzin geweest. Ouwe cynicus!
En ik had Marianne nog zó gewaarschuwd dat die laatste regel niet zou werken …
@17 Keessie
Klein foutje in de laatste regel. Tenminste, ik neem aan dat je met ‘versnelde pas’ gewoon de zwembadpas bedoelt en even niet meer op het woord kon komen. Tja, het was ook wel schrikken natuurlijk!
Nou en of!
@24Hans
*grinnik*
@22
Truusje, mijn Eva uit de Dapperstraat, jij bent het!
Dat waren nog een paradijselijke tijden voordat de jaren des onderscheids aanbraken en het goedmoedig delen van een appeltje heel andere betekenissen kreeg. Denk er nog vaak aan.Moet nu weer opschieten hoor want Hans staat alweer onderaan de trap te roepen waar ik blijf en wat ik allemaal aan het doen ben en met wie. Doeiiiii
@28 Haha, die Wim…
Ik ben wel domweg gelukkig, maar de Dapperstraat is fout gegokt. :)
Op de pagina’s erna: worst worst worst worst worst worst worst worst worst worst worst worst worst worst worst worst worst worst worst worst worst worst worst worst worst worst worst worst worst worst worst worst worst worst worst worst worst
En ja hoor, wederom een stempel en aanmoediging van de juf: “Je boekt vooruitgang, ga zo door!”
Lief ikje :)
Volg nrc.nl op twitter en facebook, lees onze dagelijkse nieuwsbrief