Handen

Ik ben mijn handschoenen kwijtgeraakt. En het is bitter koud. Dan maar met blote handen op de fiets naar het station. Ik moet met de trein naar mijn werk. Met verkleumde vingers loop ik richting perron. Meestal ga ik nuffig de winkeltjes voorbij waarmee NS van reizigers funshoppers wil maken. Maar nu ziet de onlangs geopende, kleine Hema er aantrekkelijk uit. Nieuwe handschoenen wil ik. Helaas, in de schappen lijkt de wintercollectie al plaats te maken voor spullen in frisse lentekleuren.

„Geen handschoenen meer?” vraag ik aan de verkoopster. „Nee”, antwoordt ze, „het seizoen is voorbij”.

„Buiten niet hoor”, werp ik tegen en steek haar als bewijs mijn koude handen toe. Ze wrijft ze lachend warm.