Witte stilte

Veluwezoom 08.40 uur; ik ren over een prachtig sneeuwdek waar alleen herten, reeën en een vos hun sporen achterlieten. Het is doodstil, al veertig minuten ren ik zonder een enkel geluid. Ook de voor me wegwiekende buizerd doet dat in alle stilte. Ik waan me één met de natuur. Dan hoor ik toch een zacht geluid, dat aanzwelt. Wat hebben die meiden een grappige ringtone voor me gekozen, denk ik. Ik verwacht een telefoontje met uitzicht op werk en grijp naar mijn telefoon. Telefoon? Die heb ik niet bij me als ik hardloop! Het geluid zwelt aan. Ik kijk naar boven. Ganzen.