Hond
Mijn vriendin heeft het druk met haar gezin, baan en een betrokken sociaal leven – en ik blijf graag op de hoogte. We wonen zes uur reizen bij elkaar vandaan, dus meestal praten we bij aan de telefoon. Maar nu lukt het ons al weken niet om elkaar eens rustig te bellen. Ook niet een keertje laat op de avond, want met die gebroken nachten komt ze slaap tekort.
Vanmorgen om vijf voor acht stuurt ze me een sms’je: „Weer zo’n ochtend. Ik loop de hoek om om de hond uit te laten. Wat ben ik vergeten? De hond.”
Carolien Zandbergen
