Sneeuwvrouw

Klaar voor vertrek naar de crèche, kinderen in de fietskar. Manlief kijkt toe of het lukt de kar door de sneeuw te trekken.

Ik zet me flink af, maar … er is geen beweging in te krijgen. Nog eens, nu met beide voeten op de grond.

Ik wil me niet laten kennen. Met grote moeite lukt het om het geheel enigszins voort te slepen. Het voelt alsof een grote klomp sneeuw ergens tussen is geraakt en alles blokkeert.

Zo gaat het echt niet lukken; vertwijfeld kijk ik om.

Man: „Misschien moet je eerst je fiets even van het slot halen.”