Ha, die Joop
Ons gymclubje, bestaande uit een tiental dames van middelbare leeftijd, en waarvan ik al weer enkele jaren deel uitmaak, kent sinds kort ook een mannelijk lid. Joop. Zelfde leeftijd, zelfde souplesse, korte broek en shirtje.
Kortom; een onopvallende verschijning. Een uur in de week. Iedere dinsdagavond van zeven tot acht uur werken we hard aan onze conditie.
Als ik later in de week in de bus stap word ik hartelijk begroet door een mij op het eerste gezicht onbekende heer. Plots begint het me te dagen: Joop! „Ha, die Joop”, roep ik enthousiast, „ik herkende je niet met je kleren aan!” De impact van mijn woorden wordt me duidelijk als iedereen me plotseling aanstaart.
M. Rijerse
