Blind

Ik ben per bus op weg naar Utrecht. Naast mij komt een visueel gehandicapte jongeman zitten, herkenbaar aan de rood-witte stok in zijn handen.
Hij is op weg naar Rozendaal voor een begrafenis. Hij is nooit eerder in die plaats geweest.
Ik vraag hem of het niet moeilijk voor hem is om de weg te vinden op onbekend terrein.
„Nee hoor”, zegt hij triomfantelijk, „ik spreek gewoon de eerste de beste mooie vrouw aan en laat me door haar leiden.”
Hoe pak je dat aan, vraag ik. „Gewoon”, zegt hij lachend. „Ik luister naar het geluid van de hakjes!”
Marja Kuipers