Zwaar gekneusd

Zondagavond belt mijn dochter Anke. Ze huilt en is erg overstuur: ze is van de trap gevallen in haar huis. „Wat moet ik doen, mamma, mijn elleboog wordt steeds dikker en blauw en ik kan mijn vingers bijna niet buigen.”

Mijn eerste reactie is: erheen! Maar ik zeg dat ze de dokterspost moet bellen. Gelukkig treft ze haar eigen huisarts en die stuurt haar naar de eerste hulp.

Een vriendin die een auto heeft, brengt haar. Daar blijkt dat haar elleboog zwaar gekneusd is. Ze wordt verbonden en krijgt een mitella. Twee uur later belt mijn dochter. Ik vraag bezorgd hoe het is.

Ze klinkt heel anders, ze giechelt en schiet steeds in de lach: toen ze klaar was, had ze had haar adres moeten opgeven: Grote Kromme Elleboog.

Teatsche Dijkhuis