Tranen

Om 9 uur fiets met volle tassen voor de bakker gezet, niet op slot. Drie minuten later fiets weg, de fietsendief slaapt nooit! Om 1 uur ’s nachts gaat de telefoon, een dame met Surinaams accent zegt: „Meneer, mijn broer is een roker weet u wel, hij heeft mij de fiets met boodschappen gegeven, daar zat de schoolkrant van uw zoontje bij, vandaar uw telefoonnummer. Kom hem morgen maar halen.”

De volgende dag sta ik met een taart voor de deur. De vrouw doet open en heeft een tientje in haar hand omdat ze niet meer weet welke boodschappen van mij zijn in haar koelkast. Met tranen in de ogen ga ik die avond naar bed.

Rob Haan