Inparkeren

De kerkdienst is afgelopen. De rouwstoet begeleidt de kist naar het graf.

Daar aangekomen volgen nog enkele woorden van de pastoor. Vervolgens wordt de kist neergelaten in het graf. Vier dragers houden de touwen vast en laten deze rustig vieren.

De kist daalt, maar het gaat niet direct vlekkeloos. Het gat lijkt te klein te zijn. Uiteindelijk lukt het. Even wordt er gelachen als de zoon van de overledene zijn dankwoord begint met de opmerking „Inparkeren is nooit pa’s sterke punt geweest.”

Dik Cuvelier