Rijles

Een auto hebben we nooit gehad, ik heb zelfs geen rijbewijs. Dat eerste hebben we nooit gemist, maar dat ik in voorkomende gevallen niet kan rijden is af en toe wel erg onhandig. Vandaar dat ik, verstokte fietser, toch maar begin met lessen.

Mijn eerste les begint op een leeg parkeerterrein, waar ik de grondbeginselen van de voertuigbediening krijg uitgelegd. Daarna gaan we de openbare weg op. „Ga hier maar rechts”, zegt de instructeur als we het terrein verlaten. „Oh, en geef maar richting aan met de richtingaanwijzers”, vult hij aan, terwijl hij mijn uitgestoken hand net weet te ontwijken.

Anne Rutten