Ik loop op de Haagse Herman Coster-markt. Voor mij lopen een jonge en een wat oudere vrouw. De jongere vrouw duwt een buggy voort, met daarin een luidkeels blèrend kind. De oudere vrouw wil zich om het kind bekommeren, maar dat hoeft niet.
„Laat maar, mam. Ik koop straks wel een tatje voor haar, houdt ze d’r waffel.”
Adriaan Pels
Zoiets heet de mond snoeren. Leuk ikje.
Geweldig, mensen! Dit is klare taal. Had zo in Rotjeknor kennen gebeuren. Die mam, die had natuurlijk een zware Van Nelle in de bek ook nog. Het ware leven, dus.
Voor jelui gestudeerden: jelui denkt natuurlijk dat die mam niet goed opvoede ken en slaat. Nou, da’s niet waar. Het zijn de liefste mammen en omaas op de wereld, een beetje dik natuurlijk, maar wat geeft dat nou?
Kostelijk, die typeringen van de heffe des volks! Daar kan het beschaafd NRC-publiek eens fijn van griezelen & bevestigd zien dat het toch wat is tegenwoordig.
Afgezien van de moeizame schrijfstijl (“duwt voort”, “ik loop-voor mij lopen”, uitweidingen over “jongere” en een “wat oudere” vrouw) een zeer genietbare en eigentijdse observatie.
Eindoordeel: 7- (zegge: zevenmin)
Nou spannend hoor, Adriaans eerste bezoek aan Den Haag…
Tatjedetatje, hoe kom je erop.en erin. In de nrc, bedoel ik.
“tatje”? op zijn Haags zou ik denken “Puhtatjuh” in geval verwezen wordt naar patat/frites, danwel “taahtjuh” als onverhoopt “taart” bedoeld wordt.
Wist ik maar wat een tatje is.
altijd makkelijk, een mening hebben over iemand die nooit iets verfinds over opvoeding heeft meegekregen. kan de gemiddelde lezer (profiel: beter opgeleid dan het doelwit en meer burgelijker en daardoor in staat veel subtieler en uitgenaster zijn kind te verneuken met als ultieme misdaad je peuter blootstellen aan een au pair) van schuldgevoel verlost worden. oordeel niet opdat gij..
In Braboland wordt een tUtje in de baby geplugd.
Overigens: “luidkeels blèrend”?
Dit had de DSR toch wel mogen opvallen..
Hoewel geen fonetisch taalgebruik zoals bij Haagse Harry is het zeer herkenbaar. Een notitie over het postuur van beide dames zou relevant zijn geweest.
Niet leuk :(
(waren alle reakties in 2009 maar zo bondig)
@3 dsr. U lacht wel erg enthousiast over wat volkse types en hun taalgebruik. Iets tekort gekomen vroeger?
Jaja, dat heb ik wel een meegemaakt, dat die hele kleintjes patat krijgen en een slok cola.
In vroeger tijden kregen huilkindertjes een wat, gedrenkt in brandewijn met suiker in hun mond gestopt.
Wederom een superleuk ikje, een 10 voor Adriaan! Joehoe!
Doortastende, nergens van opkijkende, doe-maar-gewoon types, die met welgemikte tatjes de waffels toestoppen, da´s exact wat we nodig hebben in Den Haag. Als ze d´r buggy nog effe doorduwt, een paar hoekies om, is ze de hipste pop op de juiste plek.
Het is toch wat tegenwoordig.
belangrijker dan een semi-sociologische benadering of beschrijving van de beide/drie dames op de HK-markt is de volgende vraag. Who the fuck is Adriaan Pels en wat deed hij op de HK-markt. Blijkbaar een soort Haagse Volk voyeurisme. Gezellige een uurtje marktgriezelen. en daarna boven een chablis tijdens de lunch vaststellen ‘dat wij het toch maar goed hebben, darling’. Een kwalijke ontwikkeling.
Wel leuk voor de gemiddelde nrc lezer.
Alle vooroordelen worden weer bevestigd. Mijn ervaring is wel dat kinderen van de ‘bemiddelde’ NRC lezer vaak nog vervelender zijn! Alleen zitten die niet in een kinderwagen, maar achterin de ruime Volvo op weg naar het volgende clubje.
Dit klinkt als de vrouwen die ik een tijdje geleden tegenkwam in het centrum van Den Haag: moeder tegen haar dochter over haar (toen niet huilende) kleindochter:
‘moet dat k**-kind ook een eissie?’
@warhoofd (12)
Je moet me wel hebben de laatste tijd. En wijs me nu eens precies aan waar DSR “enthousiast lacht”.
Er staat niet bij of het gezin bekend is bij Jeugdzorg, om de lezers gerust te stellen dat het kind op de wachtlijst staat.
Mocht iemand nog niet op de hoogte zijn van de netiquette-regels, die de Redactie hanteert, klik dan even terug naar reactie 48 van het ikje In de hond. Een korte en intelligente reactie van Jimmer. Een voorbeeld voor ons allen.
Er komt toch een hele hoop kijken bij dat opvoeden van die kinderen, tegenwoordig.
Ik snap hem niet. Volgens mij duwde de oude vrouw een rollator en het kind zou een gebakje krijgen. Een taartje eet je niet in die straat. W mag daar ook niet loslopen als u begrijp wat ik bedoel. Zat er nog wel wat in die rollator?
@Ilona (#13) -
krek wat je zeg, meid. Dat is mijn ook overkomen, en daarom ben ik een stevig innemer geworden. Die watjes met brandewijn waren lekker, jôh! Eigenlijk een beetje een infuus met doorlopende toeleiding van brandstof, zeg maar. Ik ging dan ook altijd nét janke als pa thuiskwam van de slijter…
DSA vraagt zich af hoe de oudere vrouw het geblèr gestopt zou hebben. Met een snoepje?
Verder meent DSA hier met een duidelijk, kort en krachtig ikje. Waren ze allemaal maar zo kort. DSA meent dat er wellicht iets afgedwongen kan worden op het taalgebruik, maar zeker niet op de observatie en de manier waarop deze in het ikje naar voren gebracht wordt. Een voorbeeld. DSA vraagt dan ook een 8.
Nouw Flauw ikje hoor, mevrouw is zeker in haar menstruatietijd. Ik geef er een -30 voor. (zegge: min dertig).
Haagse hoog cultuur
Wellicht dochter en kleinkind van Ted-tuhje van Es!
13. Ilona. Deden ze dat vroeger ook niet met matrozen, voor ze gekielhaald werden? Kennelijk een probaat, maar uit de tijd geraakt middel om iemand stil te krigen.
Tja, zo kun je het ook aanpakken.
Sabbelen op een papaverbol helpt ook, die worden daarom wel slaapbol genoemd.
Een tijdlang en -geleden hebben de kindertjes in dit Empire ook opium toegediend gekregen. Hielp ook.
ik heb er geen woorden voor.
Afgezien van het simpele feit dat een blèrend kind automatisch luidkeels van zich doet horen, is dit een schitterend ikje!
Is een “tatje” in Den Haag een patatje? Ik dacht even aan een speen, maar dat zal wel ver bezijden de waarheid zijn.
Een tatje is dus een patatje? Of toch een tutje? Bah, wat is dat nou, een ikje met onverstaanbaar dialect.
Langzaam is de hele wereld westers, want bovenal materiele en sociale status-accumulatie, niet in de eerste plaats zielsontwikkeling, creatieve ontplooiing, of sociale integratie nastrevend. Binnen de westerse wereld neemt Nederland een unieke plaats in. Eén voorbeeld is ons westerse wereldleiderschap in thuisgeboortes en stoicijns, statistisch zeer significant achterblijven bij geboortes via keizersnee, een dramatisch verschil in niet dramatiseren en niet traumatiseren van onze beleving van onze oer-natuur. Daarin tonen wij post-occidentaal te zijn, teruggebogen naar onze oorsprong, vooruit-terugbuigend in een opzicht en inzicht, waarin de rest van de westerse wereld ons zeker spoedig zal weten te volgen.
Maar dan beginnen wij ook al snel ontstellend te blunderen, helaas. Een baby wil op het lichaam gedragen worden, een ouder vindt het zo heerlijk en oer-vervullend het daar eindeloos te houden, wie krijgt ons enerzijds de fitness- en aerobics paleizen in, anderzijs aan de maxi-cosi´s en buggy´s? Alweer die vermaledijde commercie, en de vanzelfsprekendheid, waarmee Mien en allemeid er overal al mee loopt rond te paraderen? Verplicht elkaar masseren invoeren vanaf de kleuterschool, subiet, als onderdeel van een grootschalig her-zielings-programma: in Denemarken leidden experimenten ermee tot sterk afnemend optreden van pesterijen, sociale uitgrenzing en vechtpartijen.
En nummetje twee: als een kind niet mag huilen, ontstaat een sterke scheefgroei in zijn verhouding met de emotie verdriet. In mates die er afhankelijk van zijn, hoe drastisch dit verbod opgelegd wordt, leren we natuurlijke, helende angst voor onverwerkte paniek en natuurlijk, heilzaam verdiet voor zich verbijtende frustratie en (terug willen) bijtende verbittering in te ruilen. We leren natuurlijke, heilzame woede met onnatuurlijke razernij te verwisselen. Geen wonder dat daar samenlevingen uit groeien, die in survival toestanden van de most misfitting uitmonden, en perverse militaire uitgaven en oorlogvoering goeddunken. Geen wonder dat jongens rechstreeks Guyland binnen slenteren, zo magistraal beschreven door Michael Kimmel in z´n gelijknamige boek.
De kern van de problemen van onze wereld kon nauwelijks dichterbij gebracht worden, als door dit ikje.
Bloopernova heeft het juist gezien. Dit is een parabel over de houding van de Haagse politiek ten opzichte van het electoraat.
Telkens kijk ik of er nieuwe reacties zijn. Maar nee… Laat maar, denk ik dan. Niks meer an.
Deze ikjes-schrijver maakt het zichzelf wel erg gemakkelijk. Waar blijft het eigen aandeel en de zelfspot, mijne heren ?
vfj@35
Heel kort en bondig verwoord. Wij zijn blij met zulke medewerkers. Er is ook een vacature bij het apparaat van Wilders. Een suggestie wellicht?
ad 3, 20, 26. Hoeveel van jullie DSR-en zijn er?
@ Ee # 29
Ik weet het niet, maar dit hoorde ik van mijn moeder. Dat was in de tijd dat zij nog klein was.Ben eens op het VOC-schip De Batavia geweest; VOC-replica in Lelystad. Heel interessant. Er werden allerlei verhalen verteld over hoe het daar aan toe is gegaan, inclusief kielhalen. Maar dit werd er niet bij verteld.
@35 blaat blaat vermoeiend verhaal! De kern vd problemen …, dàn door dit ikje! Daar hebben we nou te maken met een kernachtig probleem!
Ik kom eigenlijk alleen nog maar voor de reacties van Undertaker kijken. De rest is niet meer.
@ 37 Arjen de Winter:
Jean-Jacques Rousseau, 1766:
S´ils n´ont pas de pain, qu´ils mangent de la brioche.
Juvenalis, eerste eeuw A.D.:
Panem et circenses.
Jan Peter Balkenende, de datering is ons pijnlijk:
Vader graanhandelaar.
43. Jake. Nieuw soort exegese wellicht? Zo stuukten die muren toen kennelijk in elkaar – sufgeluld. Doel je overigens als kernprobleem op het volgende? Dat je als klein kind niet zo afstandelijk met de neus naar voren door het verkeer wil worden geduwd? De aanblik van bekenden lijkt me inderdaad aanzienlijk prettiger en vertrouwder voor ze.
Tatje is voorzover ik weet niet Haags, maar gewoon de kindermanier om patatje te zeggen (denk ik, mijn dochter zegt het nog niet althans, maar die heeft het ook pas 1x gegeten). En die moeder vond het wel makkelijk om het dan ook maar tatje te noemen. Net als ze, gezien haar manier van opvoeden, wel vaker voor de ‘makkelijke’ weg kiest.
Denise, waarschijnlijk heb je gelijk. Het maakt eigenlijk ook niet uit wat een tatje is, het gaat om het feit dat de aankoop van iets leuks wordt verkozen boven de gratis aandacht en knuffels.
@ 22, 37 & 45:
Nog even de allegorie van ´t Haagje nader verklaard en toegespitst:
Het geheel niet ten onrechte aan de in 1766 tienjarige Marie Antoinette toegeschreven Rousseau-citaat (zo zie je maar wat een schrijver met een gevleugeld woord vermag), vertaalt zich vrij naar keuze het treffendste met:
Als ze geen brood hebben, geef ze patat.
Als ze geen lollie hebben, geef ze een fopspeen.
Als we geen kerstkrans hebben, geef ze pepernoten.
Voor het evenmin ten onrechte aan Julius Caesar toegeschreven Juvenalis-citaat, heb ik ook een vertalingencircus:
Geef ze oliebollen, bier en Boltini.
Geef ze poffertjes, ´n Hollandse graanjenever en Houdini.
Geef ze bier, patat en Ajax-Feyenoord.
Geef ze beschuit met muisjes, champagne en Het Koningshuis.
Geef ze een buurtsuper, een warenhuis en als entertainment vermomde reclame, (´t beste nog in de pauze om een pak chips en een biertje te pakken,
het allerbeste is nog, dat hun Goden en Godinnen van de reclameontwerperstafel komen, van de Kerstman tot Carrie Bradshaw.)Geef ze patat, bier en Hennie Huisman.
Geef piaf een teiltje en jammerende jurk een ligbad.
Geef ze pap, slabbetjes en ditjes en tatjes.
(Brood, bier en Balkenende trekt ´t helaas niet qua amusementswaarde, maar dan is er Wilders.)
Tot slot nog Balkenende:
“Wie doet ´r nog een bod? Eenmaal, andermaal…”
PiAf van Π kunt u als αλφα beter afblijven.
Not my cup of tea.