Tijd terug
Daar is hij plots weer; mijn oude docent natuurkunde zoekt zijn dagelijkse boodschappen naast mij in de supermarkt. Halfje bruin, stukje kaas, worteltjes en een prei. Hij is nog steeds dezelfde.
Ik moet weer denken aan zijn schilderijtje van Edith Piaf dat net achter het bord hing en waar hij zo trots op was. Zijn geacteerde verbaasde reactie als iedereen moest lachen om zijn grapjes, waarna hij met de timing van een cabaretier weer over ging tot de orde van de dag. Alles kwam weer boven.
Hij kijkt wel terug, maar zonder enige blik van herkenning. Dat maakt niet uit; ik vond het toch leuk hem weer eens te zien.
Jurriën van Berkum
