Reünie
Het aardigste aan de reünie van mijn vroegere school waren de lessen, verzorgd door leraren waar ik veertig jaar geleden ook les van had gehad.
Na een half uurtje een verhandeling over Shakespeare te hebben aangehoord, verliet ik de klas om nog een kwartiertje scheikunde mee te pakken.
Ik klopte aan, opende de deur van het scheikundelokaal en voordat ik nog maar de drempel over was schetterde ze met licht bekakte stem: „Kassenberg, als ik het niet dacht, alweer te laat.”
Herman Kassenberg
