*

Naar huis :: nrc.nl

Naar huis

Het is al avond als ik na een drukke dag op het werk naar huis ga.

Als oncoloog heb ik op de polikliniek veel patiënten gezien en goed maar helaas soms ook slecht nieuws moeten brengen.

Het bezoekuur is al voorbij en de laatste bezoekers lopen in de hal van ons gebouw in de richting van de uitgang.

Voor mij loopt een man te bellen, blijkbaar met het thuisfront. Ik hoor hem zeggen: „Ja, met mij. Ik ben nu in het ziekenhuis, maar ik ga zo naar huis. Ik voel me niet zo lekker.”

Carolien Smorenburg

77 reacties op 'Naar huis'

warhoofd

Daarom, allemaal tijdig de grieprik.

anton paalvast

Als uroloog maakte ik mee, dat een vrouw tegen haar man zei: ‘wat moet je met die voorgeschreven vrouwelijke hormonen, dan begin je nog meer op je moeder te lijken’.

Ee

Als je je niet zo lekker voelt is er geen beter plekje dan thuis. Grappig ikje.

kareltje

Het is duidelijk dat sommige mensen zich niet zo lekker voelen in een ziekenhuis. Prettig te weten dat de suggestie is dat deze man zich thuis beter zal voelen en fit genoeg is om daar naar toe te gaan. Lijkt me voor Carolien ook goed; werk je niet te hard?
Qua ikje toch de minste deze week.

cornelis

De laatste alinea moest ik nogmaals lezen, maar toen kwam de onvermijdelijke grijns. Een medewerker van het ziekenhuis prefereert moeder de vrouw boven zijn collega’s. Snap ik helemaal. Ik vind hem leuk! Dikke voldoende!

De Schrijvende Rechter

DSR is midden in de nacht wel eens wakker geworden met een briljant idee. Hij schreef het meteen op, maar de volgende ochtend was het maar een warrig verhaal. Iets dergelijks is de inzender van vandaag wellicht ook overkomen, al heeft dat plaatsing niet in de weg gestaan. De voornaamste klachten:

- ongemakkelijke zinnen die achteraf weinig met het verhaal te maken hebben(“Als oncoloog heb ik op de polikliniek veel patiënten gezien en goed maar helaas soms ook slecht nieuws moeten brengen”;
- omstandige omschrijvingen (“…de laatste bezoekers lopen in de hal van ons gebouw in de richting van de uitgang.”);
- en als beloning voor de moeite een afgeluisterde pointe die niet weet te vermaken of te ontroeren.

Eindoordeel: 3 (zegge: drie)

Barbatruc

Volgens mij is hij zo effectiever:

Voor mij loopt een man te bellen. Ik hoor hem zeggen: „Ja, met mij. Ik ben nu in het ziekenhuis, maar ik ga zo naar huis. Ik voel me niet zo lekker.”

Less is more, enzo.

Adriaan Vermeer

Na de eerste zin gelezen te hebben, dacht ik dat je het gebouw al uit was en raakte ik al vermoeid weer terug naar binnen te moeten. Je zinnen moet ik twee keer lezen om de boodschap helemaal te vatten, maar het is gelukt (tijd voor een biertje).

Taalkundige vraag: Bellen naar het ‘thuisfront’, dat klinkt zo ver. Is het gebruik van ‘thuisfront’ niet gebonden aan afstand, bijvoorbeeld indien je naar huis belt vanuit het buitenland?

Rolanda

Herkenbaar. Nergens is het beter als thuis.

De Schrijvende Advocaat

DSA vreest de aanvallen op de overbodige onderdelen in dit ikje alweer. “Waarom moeten we weten dat de schrijfster oncoloog is?”, “Wat heeft dat goede en slechte nieuws ermee te maken?”, “Wat doet het thuisfront hier?” etc.

DSA zal niet alle aanvallen kunnen afslaan en kan dus alleen erbarmen vragen en erop wijzen dat de clou toch wel een glimlach op de lippen kan brengen. DSA vraagt een 4-.

Moi

@ 7 Barbatruc: Precies, de essentie van het ikje in vier zinnen. Leuk ikje maar zoals sommige mensen terecht opmerken niet echt goed geschreven.

De Schrijvende Rechter

@ Vermeer (8)

Beetje gezocht, nietwaar? Taal leeft bij de gratie van creatief, vrij gebruik.

“Thuisfront” is hedendaags, gezellig bedoeld ouwehoernederlands. Onze vaderen spraken wel eens over “moeder de vrouw” terwijl zij daarmee hun echtgenote bedoelden en niet de degene die hen negen maanden onder het hart droeg.

Dorian Gray

Adriaan Vermeen [8]
‘Thuisfront’ doet mij eerder denken aan een slecht huwelijk of een voetbalwedstrijd. Alleszins een interessante vraag.

Goudhaantje

@6 behoeft geen toevoeging. Eentje dan: wie het thuisfront belt zegt niet ‘ik ga naar huis’, maar ‘ik kom naar huis’. Een ziekenhuisikje dus, met dezelfde connotatie als ziekenhuisbal.

Netram Zero

Verrassend!! Het begint als het overbekende “Kijk-mij-eens-een-verantwoordelijke-baan-hebben-en-(bijna-altijd)-tot-laat-doorwerken”-ikje, maar het eindigt met een gevatte grap!! (Misschien alleen jammer dat je door vermelding van het bezoekuur met de laatste bezoekers even op het verkeerde been wordt gezet.)

mel

ehm, sinds wanneer moet een ikje zo beknopt mogelijk beschreven worden? Ik vind het juist aardig dat de sfeer een beetje geschetst wordt door de schrijfster.

Mathijs

Waarom staat de racistische reactie nummer 14 nog steeds bij de reacties onder “Wij” van 28 oktober?

Laura

Als ik met het thuisfront bel, dan zeg ik: Ik kom zo naar huis.

Waarschijnlijker dat de beller een afspraak afbelde. Misschien z’n vriendin wel.

Laura

Pardon, Goudhaantje was me voor …

Uitgaanstype

Met al dat gedoe in die ziekenhuizen tegenwoordig, lijkt het mij inderdaad maar het beste om thuis in je bed te kruipen. Dan heb je nog in ieder geval de besmettingsgevaren in de buurt waar je aan gewend bent. Carolien denkt daar kennelijk anders over, maar omdat nou in een ikje te zetten?

balorige bandiet

De tweede alinea voegt qua inhoud of sfeertekening werkelijk niets toe aan het ikje en is dus overbodig.

Overdaad schaadt, enzo.

Heer Rozenwater

Gisteren een pukkel, vandaag een oncoloog, morgen is het koud en overmorgen stort de beurs in.

Ik ga zo naar huis. Ik voel me niet zo lekker.”

Nevets

Mijn moeder wilde laatst met mijn schoonmoeder Nijmegen gaan bezoeken maar kwam niet verder dan het station: een trap, een gekneusde rib en een hersenschudding. Ik bezoek haar elke dag in het ziekenhuis. Meestal blijf ik tot na het bezoekuur, dit wordt oogluikend toegestaan door het personeel. De laatste dagen begint zich echter een hardnekkige verkoudheid in mijn keel te nestelen, ziekenhuisbacteriën ongetwijfeld. Ik besluit nu dan ook aan het einde van het bezoekuur naar huis te gaan.

Door de gang lopend kom ik langs de afdeling oncologie. Hier pak ik mijn mobiel en bel mijn vrouw. Ik zeg “Lieverd, met mij. Ik ben nu in het ziekenhuis, maar ik ga zo naar huis. Ik voel me niet zo lekker.” Achter me hoor ik gegrinnik. Ik draai mij om en zie een vrouwelijke dokter die mijn opmerking klaarblijkelijk grappig ironisch vindt. Ikzelf vind dat absoluut niet en wil haar dan ook van repliek dienen. De streptokokken (of hoe ze ook mogen heten) maken echter dat mijn antwoord gesmoord wordt in gerochel en gehoest. De arts loopt door. Gelukkig mag mijn moeder morgen weer naar huis.

De Schrijvende Rechter

@ Mel (16)

Er is inderdaad niets tegen een sfeerbeschrijving, maar waar is die dan? Je bedoelt toch niet het onsamenhangende gestamel in de eerste drie alineas?

ki

Waar een ziekenhuis al niet goed voor is,en de afdeling oncologie helemaal ,even vomeren nu!

Zeveraar!

Misschien was het wel een medewerker van het ziekenhuis…………

Adriaan Vermeer

@ 12 (DSR)

OK, bedankt voor de uitleg en het andere voorbeeld, dat vind ik nu eens leuk. Tuurlijk vrij gebruik van de taal, maar ik denk bij ‘thuisfront’ nu eenmaal al snel aan ‘ver weg zijn’.

Ik dacht eerlijk gezegd dat het stamt uit tijd van oorlog, het echte front, waarbij de zo een woord misschien wel bedacht werd, zo onder de manschappen.

U schreef: “Een beetje gezocht, nietwaar?”. Passend antwoord van mij is dan: Inderdaad, VER gezocht!

@ 13 (Dorian)

Nee, daar denk ik nou niet aan. Zo zien we maar hoe een ieder een enkel woord totaal anders kan opvatten! Dat maakt het nu net zo leuk, vind ik.

Denise

Grappig.

Willem

Briljante eenvoud en zelfrelativering. Voor mij nog meer van dit soort ik-jes!

Rolanda

@12 DSR. Thuisfront is bedoeld zoals het geschreven is. Het is een oorlogsterm, zoals Adriaan @27 al opmerkt. Voor artsen die relatief vaak te maken hebben met de dood van patienten, zoals oncologen en psychiaters, is het thuisfront van de patienten nogal bedreigend, want daar komen de tuchtklachten en schadeclaims namelijk vandaan.

Flipje Tiel Commando

@2 Anton Paalvast

Prachtig! Dat is ook een schoonmoedermop.

joost

ik@nrc.nl, de stukjes, de reacties, roept onbehaaglijke herinneringen op aan de “humor” in Het Beste van Readers Digest.
Toen nou, Slijpsteen!

iemand

ik heb even de aandrang om op te merken dat dit forum opééns weer enigszins in zijn oude glorie lijkt te zijn hersteld;hopen dat dit voortduurd(t?).

Greet

Ik hou van imperfecte tekstflarden, omdat die veel meer ‘waar’ zijn dan de welbekende gesjmierde stukkies die stijf staan van de taalbotox. Van dit stuk kreeg ik al voordat ik het begreep een gevoel in mijn maag alsof ik mij op het hoogste punt van een achtbaan bevond, juist voordat de kar zich naar beneden stort. Daarom vind ik dit goed, en daarover hoef ik geen punten te geven. Bedankt!

j.dik

Ik snap hem niet. Wel eentje in de categorie NRC lezer ontmoet het volk. Maar verder? Kan me ook niet voorstellen dat je zomaar lopend het ziekenhuis uitgaat, tenzij je een medewerker bent. In dat geval had onze Carolien beter moeten opletten. Tenzij (alweer) ze in Emmeloord werkt.

iemand

het ikje is verder niet zo byzonder;wat mij opvalt in een paar reakties hierboven is dat er onenigheid bestaat over de werkwoorden komen en gaan.in het spaans,mijn dagelijkse spreektaal,is het verschil tussen beiden heel groot,net als tussen brengen en halen.als je het verkeerd omgebruikt begrijpt niemand je hier in spanje,dus je leert je lesje snel:gaan=van hier naar daar;komen=van daar naar hier.¿ja toch?

De Stem des Volks

Tja, voel je maar ‘s goed in een ziekenhuis.

Sophie

Ik proef in dit ikje een artsen-hebbelijkheidje. Artsen hebben vaak een prettig gevoel bij een ziekenhuis, ze voelen zich er thuis. Als artsenkind heb ik echt moeten leren dat een ziekenhuis niet alleen een plek met aardige mensen die mama kennen is waar je met spuitjes en de lift kunt spelen. Voor veel mensen staat het gelijk met een hoop narigheid.

Het lijkt daarom alsof het voor de auteur een grote verrassing is dat die meneer weg wil als hij zich niet zo lekker voelt. Maar voor veel niet-artsen is dat normaal, en is een ziekenhuis helemaal geen vertrouwde plek.

Verplicht Veld

Ja? Statistisch onderzoek heeft uitgewezen dat het sterftecijfer in bejaardentehuizen en ziekenhuizen hoger is dan gemiddeld.

Ingries

Wat langdradig, maar de kloe maakt veel goed, zou ik zo denken! :-D

Lucia

@8 Adriaan Vermeer e.a.
Interessante vraag bij een leuk ikje. Voor deze oudere lezeres -ikzelf- is het oorspronkelijke “Thuisfront” de familie in Nederland van de “Jongens in Indië” in de late jaren veertig. Er zijn nog krakende radio-opnames van hun zondagmiddagcommunicaties met hun families bewaard gebleven.

Natuurlijk heeft het woord “thuisfront” nu een totaal andere connotatie.

Henk Draaikont

De logen scoren goed bij de ikjes, een week of twee terug hadden wij een micoloog, nu een oncoloog. Ik zou er bijna nog spijt van krijgen dat ik mijn studie limnologie niet heb afgemaakt.

lilitab

@17, lees vooral reactie 56 en 69 op “Wij”

Ilona

Ja, was het nu een medewerker die naar huis wil, of een patient, of een bezoeker? Verwarrend wel. Ik weet niet wat de bedoeling is; om welke ik zou moeten lachen.

peter

Ik dacht dat je in een ziekenhuis niet mobiel mocht bellen?

Eddie Westerweel

Een grapje van Fons Jansen, vertig jaar oud, over de man die elke dag bij zijn huisarts langs ging.
“Waarom was u er gisteren niet?”
“Mwah, voelde me niet lekker.”
Kortom een oud mopje en een 3 voor Carolien.

eddy

Oude anekdote van Fons Jansen, die een arts speelde en zich opwond over een patient die elke dag op zijn spreekuur kwam met allerlei kwaaltjes.
Iedere dag! Op een dag kwam hij niet en de volgende dag vroeg de dokter waar hij gisteren was.
Antwoord: Ik voelde me niet zo lekker.

Flipje Tiel Commando

@42 Henk Draaikont

Toch geen schaker? Schakers staan erom bekend studies niet af te maken en dat ook niet nodig te vinden want dan worden ze programmeur. Tegenwoordig heet dat dan deftig ICT-jer.
Dat is wel te merken ook aan de kwaliteit van de software waar we dagelijks mee stoeien, vergelijk die maar eens met de kwaliteit van de hardware.

HuM®

@36

Grappig. Jouw bijdrage doet me inzien dat het Nederlands er bij komen en gaan iets heel onlogisch van heeft gemaakt. Het is inderdaad taalkundig gezien beter geregeld in het Spaans. Toch is het zo dat wanneer je in het Nederlands zegt: “Ik ga naar huis”, dat je dat tegen iemand uitspreekt die niet bij jou thuis zit. Zoals hier al terecht is opgemerkt @14 en 18. Kun je in het Spaans zeggen: “Ik kom naar jou toe.”, zoals in het Nederlands gebruikelijk is?

Flipje Tiel Commando

@45 Peter
Goed dat u het dacht en dus niet meer denkt dat je in een ziekenhuis niet mobiel mag bellen.

Regels zijn er namelijk voor anderen, daar heb je zelf helemaal niets mee te maken, die kun je naar believen overtreden als je daar met of zonder smoesje mee weg kunt komen.

Ziekenhuisapparatuur behoort gewoon immuun te zijn voor hoogfrequent EM instraling en is dat ook, maar het is toch prachtig als je met een verbod onder de wimpel van dat smoesje in ziekenhuizen en vliegtuigen dat hinderlijke gezwam de kop in kunt drukken.

Flipje Tiel Commando

@44 Ilona
U moet niet maar u mag om alle drie de versies lachen.
Dat is nog eens een koopje: drie keer lachen voor een geld.

Adriaan Vermeer

@ 41 (Lucia)

Bedankt! Ik zoek vooral de oorsprong van woorden en dan is dit een mooi voorbeeld.

‘Het Boek Rinnering’ van Dirk Vellenga is een aanrader en komt met wel heel mooie voorbeelden van Nederlandse woorden en gebruiken die in de VS zijn binnengeslopen.

@ 36

Ja, mooie voorbeelden. In het Br. Portugees, waar ik huis, al hetzelfde, natuurlijk.

Het is leuk te merken dat sommige talen voor bepaalde beschrijvingen een beter woord gevonden hebben. Zoals dat woord ueberhaupt, waar we het al eerder over hadden en waarvoor (zie inzending over modereren van wat dagen terug), denk ik, eigenlijk
geen 100% dekkend Nederlands woord bestaat (waarschijnlijk de reden dat dat woord dan ook deel uitmaakt van onze taal).

Zo vind ik het onbegrijpelijk dat het Engels is blijven steken met het woord ‘you’, voor zowel enkel-als meervoud. Dat blijft voor heel wat misverstanden zorgen, vooral in schrift (e-mails).

mel

@DSR Het zal uiteraard een persoonlijke voorkeur zijn maar ik vind het een aardig ik-je. Als ik het stukje lees zie ik het ziekenhuis voor me, de laatste mensen die richting uitgang lopen….

Adriaan Vermeer

Nog even over het ik-je:

Door de tekst van de tweede alinea dacht ik in eerste instantie dat pointe ging om een patient die geregeld in het ziekenhuis komt, voor check-ups (Nederlands?) en na net slecht nieuws gekregen te hebben van een arts, naar huis belt. Het thuisfront weet dat hij vaak in het ziekenhuis vertoeft.

Carolien, nu zou ik het graag willen weten ook; was het een arts of patient?

De Schrijvende Advocaat

DSA merkt met iemand (36) op dat het forum, dankzij het modereren, weer heel wat beter te verteren is. Dank aan NRC voor het herinvoeren van modereren.

De nukkige huisvrouw

Peter, je loopt achter, is al jaren niet meer zo (uit de eerste hand, van een arts in 2001).

Er zit de laatste weken een stijgende lijn in de kwaliteit van de ikjes, mede dankzij deze bijdrage.

eddy

Oude anekdote van Fons Jansen, die een arts speelde en zich opwond over een patient die elke dag op zijn spreekuur kwam met allerlei kwaaltjes.
Iedere dag! Op een dag kwam hij niet en de volgende dag vroeg de dokter waar hij gisteren was.
Antwoord: Ik voelde me niet zo lekker.

Leuk ikje maar dubbel??
Ik snap er niets van. Dan maar een posting die ik zoeven plaatste op deze.

kareltje

Beste Henk #42
Als je nou niet zo vaak helemaal brak van de drank in de collegebanken had gezeten, maar als een zoete jongen gewoon water had gedronken, dan had je die studie makkelijk aan gekund.
Als pedofilatopyroloog kan ik je melden dat we dan aardig complementair zouden zijn geweest qua studie.

Ilona

@48 Flipje Tiel Commando,
Je mag niet lachen om iemand die zich niet lekker voelt.
Maar om Uw opmerking kon ik warempel wel lachen.

Nevets

@46, 49 en 36: Ook ik spreek vloeiend Portugees en vrij goed Spaans (wat zijn we toch een kosmopolieten met zijn allen). Ik heb me altijd over het komen en gaan in die talen verwonderd. Zo zei een portugese collega toen hem gevraagd werd of hij meeging lunchen in het Engels : “I go” (in het portugees zou hij “Já vou” gezegd hebben). Hij bedoelde natuurlijk “I’m coming”. Ik denk overigens niet dat het ene beter is dan het andere.

Halen en brengen is ook iets wat ik nooit echt begrepen heb in het Portugees, alsmede het verschil in uitspraak tussen oma en opa (avó en avô of viceversa).

De nukkige huisvrouw

Tja, coming en going. Ik behoor bij degenen die vloeiend Spaans spreken. Het blijft een ingewikkelde kwestie. Waar een Engelsman in bed “I come” zegt, heet het in het Spaans “me voy” (I go) of “me corro”. Dit laatste lijkt me de beste optie want daar kan je alle kanten mee uit; “correr” betekent rennen.

Apiedapie

Ik heb nog nooit een Engelsman in bed gehad dus kan hier gelukkig niet over meepraten. Maar ik zou graag de Poolse vertaling van e.e.a. vernemen? Bij voorkeur nog voor dit weekend i.v.m. een afspraak.

iemand

@61:el que no corra vuela,ja,ja.
Apiedapie:heb jij dan geen”wat&Hoe zeg ik het in het Pools”boekje?Of ga eerst even bij de plaatselijke VVV langs om info.

lilitab

@62 Gewoon alles overschilderen, dat kunt u toch ook met gebarentaal verduidelijken?

Maar van wie was het ik-je? Van een dokteres die veel te lange dagen maakt. Carolien, ga op tijd naar huis en vermijd mobiel bellende bezoekers. Dit gesprek was nog mild! Het ging niet over u deze keer!

Apiedapie

@62 helaas staan de termen die ik wil gebruiken daar niet in, noch worden ze door een doorsnee VVV-medewerk(st)er in functie gebezigd. Ik moet het echt hebben van peers.

Henk Draaikont

58 Kareltje, Heb jij je kinderpostzegelverzameling in de fik gezet?

Henk Draaikont

A lo mejor usted corre a los hombres, pero mis mujeres aqui siempre se vienen.

sugar

Gaat het nu over taallessen…? Ik ben blij geen oncoloog te zijn en slechte mededelingen te hoeven doen. Het is een mooie les in relativeren, zeker op een vrijdag als je gezond naar huis mag.

Adriaan Vermeer

@ 61

Komen in bed? Heeft u het nu over klaarkomen? Zo ja, hoe zegt een Gooise dame/heer dat?

“Ja, ja, jawelzeker, ik arriveeeeer!”

Sorry hoor, maar u vroeg er wel zo een beetje om…

@ 60 Nevets, heb je iets met Brazilie te maken of slechts Portugal?

Ee

34. Greet. Helemaal met je eens. In het gewone leven wordt nu eenmaal lang niet altijd literair verantwoord gesproken. De man kan bijvoorbeeld door zijn vriendin gebeld zijn, die nieuwsgierig is naar het welzijn van een opgenomen vriend. Omdat de man niet weet dat zijn gesprek in een ikje of roman wordt verwerkt, denkt hij niet na over de mogelijk ingrijpende gevolgen van zijn woordkeuze onder een groot lezerspubliek.

Greet

Okee Ee, maar nu heb je het over naturalisme en wat mij betreft mag de waarheid best gelogen zijn. Als het er alsjeblieft in godsnaam maar niet staat zoals het hóórt.

Passerend Snacker

@DSR (#6) -
leuke reactie. Doet me denken aan mijn vorige leven, toen ik nog niet in de goot lag. Wij, als studenten, hielden ervan om in lange nachtelijke sessies bij heel veel bier alles te bespreken wat ons bezighield. Beginnend bij popmuziek en voetballen gingen we qua thematiek naar steeds zwaardere en bredere onderwerpen. Volgens mij is een klassieker in dit genre: ‘is er een werkelijk verschil tussen subjectief en objectief?’.
Enfin, rond vijf uur in de ochtend hadden we dan ook nog even het Wereldraadsel opgelost. Dachten we.

In de namiddag van de volgende dag wist echter niemand meer wat die oplossing ook al weer was. Dat bood dan weer een excuus om de hele exercitie te herhalen.

(Nu ik erover nadenk: eigenlijk lijken mijn vorige leven en het huidige erg op elkaar.)

Ee

71. Greet. “De waarheid mag best gelogen zijn” – wat een mooie zin. Zal ‘m proberen te onthouden en te gelegener tijd te gebruiken (met referentie).

Flipje Tiel Commando

@72 Passerende Snacker

Prachtig verhaal. Mooie tijd. Ruit Hora.

De nukkige huisvrouw

Adriaan (61), als het om een Franstalige inwoner van het Gooi gaat, zou die op het moment suprême wel degelijk “j’arrive” kunnen zeggen. Zoiets staat me tenminste bij van een affaire avec un francophone die ik in de jaren 90 had.

peter

Blijkbaar kom ik te weinig in ziekenhuizen.Gelukkig.(En,nukkige huisvrouw(61),een engelsman bereidt het netjes voor en zegt:I’m coming…net zoals die Duitser die ik er “Achtung” voor hoorde roepen.Maar nu dwaal ik af)

Rien Bazen

Eeen uroloog die Anton Paalvast heet(reactie 2) je gelooft het niet!