*

Autorit :: nrc.nl

Autorit

Zondagavond, A1, schemering. Rijdend op het viaduct bij Baarn zie ik in de lagergelegen verte plotseling remlichten fel oplichten. Auto’s zwalken over de weg. Klapband? Even alert blijven, het is druk. Seconden later lijkt het daarop. Donkere brokstukken fladderen over de breedte van het asfalt. Krampachtig probeer ik de delen te ontwijken.
Dan, in een flits, word ik het familiedrama dat zich voltrekt gewaar. Mijn hart gaat tekeer, de handen ijskoud. In slowmotion rij ik door een wolk van veren en zie nog twee, drie kopjes omhoog steken, hulpeloos. Ik ben er al langs en kijk in de spiegel. Koplampen, niets dan koplampen. Geen ontsnapping mogelijk. Nog nooit viel de weg naar huis mij zo zwaar.

Petra Olgers

50 reacties op 'Autorit'

Mathijs

Schrijfstijl. Inleidende woorden, slechts gescheiden door komma’s. Opvallend.

preuts

ik lust nooit geen pekingeend meer.

Willem®

Gelukkig gaan buiten de snelwegen prima met dieren om.

Anneke

Dus een groep eenden die wordt overreden, dat noemen we een familiedrama… Hm.

melancholomaanman

Zuid-Ossetië is er niks bij.

kletskever

Krampachtig probeer ik uit deze brokstukken een verhaaltje te reconstrueren. Even alert blijven. Is er een vrachtwagen met kippen/ganzen/eenden verongelukt of ligt hier een gezinnetje in de kreukels? In dat laatste geval moet ik heel ernstig blijven en geen ongepaste opmerkingen maken. Nee, toch kippen. Kippen met koplampen? Hebben kippen koplampen? Poezen wel, hele kleintjes.
Vermoeiend hoor. Nog nooit viel het lezen van een ikje me zo zwaar.

mario de kort uit goirle

sport, spanning en sensatie. daar hou ik soms wel van.

Afzender

Hier stel ik me iets bij voor. Ooit heb ik, in mijn jonge jaren, een kloek tussen de spaken van de brommer heen gemalen. De 2 jonkies (al redelijk in de veren)heb ik mee naar huis genomen maar volgens mijn pa hoorden ze niet in een tuin maar in de sloot. De volgende dag waren ze weg. Ik weet nu dat snoeken niet alleen gek zijn op die hele kleine bolletjes.

mr(s) Witton

Ja het zal zitten in de genen dat vrouwen het leven willen bewaren, maar ‘s avonds wel vlees op tafel, kip, kwartel, ortholaan. Er zijn mensenlevens vernietigd en enorme materiele schade aangericht in de loop der jaren doordat mensen onverwacht rare capriolen uithalen om dieren op de snelweg te ontwijken.

Püber.

Wat een dráma! En dat allemaal om een paar kipkluifjes. Dan wil ik nu even van Petra weten wat de pot vanavond schaft?

Ilona

Zwaar stukje.
Heb ik ook wel eens ingezonden maar dat werd niet geplaatst. Logisch, dacht ik, ‘t is te zwaar op de hand misschien.

Ik zou toch wel willen weten of dit een beetje goed is afgelopen.

Moeder Gans

Spreek ik met 112? Ik wil even een moord aangeven, ja. En ook gewoon nog doorgereden. De dader is ene Petra Olgers wonend in de omgeving van Baarn. Ja, drie doden. Op slag dood.

Ellen

Sorry, maar ik begrijp er niets van ondanks de overdaad van woorden.

Netram Zero

Benieuwd hoeveel mensen nu gaan schrijven: “Nog nooit viel het lezen van een ikje mij zo zwaar.”
Waar gaat dit verhaal over?? (Over kippen?!) Mis ik iets??? Waar zit de clou?

Verward

Donderdagochtend, kantoor, bedrukkend warm. Een snelle blik werpend op de NRC site zie ik een nieuw ik-je; snel lezen. Seconden later heb ik het uit. Leuk? De zinnen zijn kort. Even alert blijven, waar gaat dit over? Krampachtig probeer ik het te vatten.
Dan, in een flits, denk ik het te begrijpen. Een familiedrama, wolk van veren, twee, drie kopjes die omhoog steken. Een kippenfamilie?

keesmees

net voorbij een bocht een zwerm meeuwen ruziend midden op de weg om een kadaver. ik rem, geef groot licht, vloek en claxoneer driftig. geen reactie. op het laatst vliegen ze op. ik duik instinctief weg. er volgt een angstaanjagende roffel. ik kijk in mijn spiegel. de weg ligt bezaaid en wolken veren dwarrelen neer.

als ik weer voor me kijk zie ik een dode meeuw langzaam over de motorkap naar me toe glijden tot hij tegen de voorruit ligt. hij beneemt me een deel van het uitzicht en ik zet mijn ruitenwissers aan. dàt had ik nou net niet moeten doen.

Ilona

Nou dacht ik toch werkelijk dat het om mensen ging. In een lelijke eend misschien, die zitten ook goed in de veren.

Willem®

Ik leef toch wel met Petra mee. Zoiets is mij ook ooit overkomen. Op de A12 dan. Ik kon nog net de overstekende moedereend met haar 7 jonkies (of hoeveel het er ook waren) ontwijken en moest in mijn spiegels aanzien hoe de dappere poging afliep. Dus dan nu maar geen grapjes over het belang van goede ruitenwissers.

JJ

Ik kan me voorstellen dat Petra bezorgd was. Je weet nooit hoeveel schade je hebt opgelopen.

Bovendien, je zal de rotzooi maar van je bumper moeten krabben. Jek!

:(

Afzender

Ilona, 11. Maak je geen zorgen. Alles is goed afgelopen. Moedereend is weer gewoon uit het asvalt omhoog gekropen, heeft haar verenpak weer over de loshangende darmen aangetrokken, bek van achter naar voren teruggedraaid, de pootjes er weer onder geschroefd en is verder gelopen met de kleintjes. Wel maakt ze zich zorgen of de chauffeur van die Hummer het er goed afgebracht heeft.

j. dik

Ik snap hem! Onze regeringsleiders zijn weer terug en het familiedrama kleurt rood. Wie redt ons? Waar gaat het over? Niet over ons en het volk kijkt radeloos om zich heen. Bijna redeloos al.

Bert

Is Petra een alt van Mart Smeets?
Zo veel woorden en toch zo weinig inhoud

Erik

Wat een vreselijk slecht ikje. Typisch afkomstig van iemand die denkt dat met een gewichtige en gekunsteld literaire stijl een verhaal beter wordt. Het tegendeel is waar. Het verhaal rammelt aan alle kanten en de clou is volstrekt onduidelijk. Nog steeds is mij niet helder wat er nu precies is gebeurd.
Daarnaast is de woordkeuze ook nog eens ontzettend cliche. Een hart dat tekeer gaat, handen die ijskoud zijn en weg die zwaar valt.
Overigens is het schemering aan het begin en seconden later zou alles heel donker zijn?

Mijnheer Woerd

Zondagavond in de buurt van de A1. Ik heb een lekkere verse sloot opgesnord en roep mijn vrouw en de kids voor het eten. NEEM TOCH DE VLEUGEL roep ik nog maar het was al te laat. Het stelletje motor-en auto gekken dat anders het hele jaar in alle rust krant zit te lezen, neus te peuteren, te bellen of andere, niet nader te benoemen zaken, pleegt te doen, rijdt in deze tijd van het jaar altijd veel te hard door. Ben ik weer in mijn eendje. Volgend jaar maar weer een nieuwe eend versieren.

Arne

“koplampen, niets dan koplampen”

Ik. Begrijp. Dit. Niet.

Piet

Wat een slecht ik-je.

Het is dat ik morgen een feestje heb met gratis drank, anders hing ik me nu op.

Eddie Westerweel

Apart genre, deze literaire beschrijving van een kippenmassamoord. Je moet ervan houden.
Ik houd het op een 5- (zegge vijf min), en omdat DSR in een pension in Oostende zit is dat vandaag het enige cijfer.

Goudhaantje

Een aangrijpend vervolg van wat op 21 april zo mooi begon. kletskever @6 en Verward @15 maken duidelijk wat er mis is; niettemin missen we DSR c.s.

maartenmaas

hoe komen de ikjescommentatoren toch bij die kippen? het gaat gewoon over een moedereend die met haar kleintjes probeert de weg over te steken, zoals altijd in het voorjaar. omdat het zo semi-dramatisch is heeft de ikjesredactie tot augustus geaarzeld om dit ikje te plaatsen. met die brokstukken kom ik trouwens niet uit de voeten. eendjes, laat staan kippen, hebben geen brokstukken. dus zijn er toch nog auto’s tegen de vangrail gedenderd, en moest ikje tussen afgerukte uitlaten, spiegels en bumpers laveren? dat zou pas erg zijn. het dient gooische eendjes verboden te worden de A1 over te willen steken.

De Lachende Lezer

Spannund! Wat ik behalve dit proza evenmin snap, is waarom er zoveel goede ik-jes in de redactiefilters blijven hangen. Kom op redactie! U hebt vandaag toch wel wat beters ontvangen dan dit? Of plaatst u gewoon het eerste stukje dat u in de mailbox vindt?

Zeveraar!

Dit is vast niet afgelopen zondag gebeurd. Conclusie: Petra is er eindelijk overheen! Na een paar maanden kan ze het eindelijk opschrijven. Dat is de start van de verwerking. De volgende stap is het bij de naam noemen Petra, veel succes ermee!

De Stem des Volks

Het lijkent wel literatuur.

mrk

raar, dat de mensen die menen te moeten reageren in grote getalen dit ikje niet begrijpen.

stel je voor dat alle katernen van kranten vol zouden staan met ingezonden brieven van lezers die daadwerkelijk te dom zijn om te poepen! gelukkig gebeurt dat niet, en is enkel de ik@nrc.nl gevuld met gekrakeel van niet-begrijpers.

Jack

Piet 26 je hebt helemaal gelijk…

De Laatste Arbeider

Petra, kop op

Henk uit Maleisie

Goed ikje, of niet, Petra heeft in ieder geval haar ervaring van zich afgeschreven. Ik reed ooit op de Afsluitdijk en zag voor me hoe een eend werd aangereden. In een reflex (achteruitkijkspiegel, zijspiegel, dode hoek) stuur ik om de eend heen. Ik kan nog steeds de beelden oproepen hoe de eend op haar rug lag, wild trappelend met haar vliezen. Ik had er overheen moeten rijden…

Restaurant De Mollige Haan

Wegens familie-omstandigheden is de op kaart vermelde gevulde eendenborst vanavond niet verkrijgbaar.
Excuses van directie,
namens deze,
Petra Olgers

Ilona

@ mrk 33:
groteN getalE

♥♫*Dóm Blôndje*♫♥

Tja, Darwin at work.

Ilona

@ Afzender 20:
Pfffft… gelukkig!

Ilona

@ Afzender 20:
Die Hummer is vast in zijn hum.

Ilona

Wij hebben een eendje dat woont bij ons in
Een lelijk klein eendje, lelijk maar lief
En altijd gaat dat eendje met ons mee
Naar het bos en de hei en de zee
Een heel klein eendje heel aardig en fief
Ons lelijke eendje lelijk maar lief
Wij hebben een eendje dat woont bij ons in
Een eendje voor ‘t hele gezin

Hij is niet zo fraai
Als de poedel hiernaast
Wij hebben hem niet voor de show
En sommige buren
Die kijken verbaasd
Zij vinden het dier maar zo zo
Zij zouden zich haatst voor
Dat beestje generen
Wij trekken ons niets daarvan aan
Geen een ander dier zit
Zo goed in zijn veren
En kijk hem daar nou weer eens gaan

Wij hebben een eendje dat woont bij ons in
Een lelijk klein eendje, lelijk maar lief
En altijd gaat dat eendje met ons mee
Naar het bos en de hei en de zee
Een heel klein eendje maar aardig en fief
Ons lelijke eendje lelijk maar lief
Wij hebben een eendje dat woont bij ons in
Een eendje voor ‘t hele geziiiiin
Een eendje voor ‘t hele gezin.

(Promotiesingletje uit mijn kinderjaren en nee…
Ik ben nog niet aan het dementeren.
Er was vast nog een (Cata)strophe, maar die weet ik niet meer. Prettig weekend!)

Ilona

P.s.: Helaas kan ik de melodie van dit nummer niet weergeven, maar het zou (met een aangepaste tekst)een mooi strijdlied zijn voor onze TOI-vereniging.
En neen, het was geen promotiesingletje voo SUV maar van Citroen he.

Ilona

P.p.s: Maar wel eerst vragen aan Citroen (met de tremor). Ik wil geen gedonder met auteursrechten!!!!

preuts

ad 42 ilona! ben dol op lelijke eenden. kan de bank zo lekker uit.
en je blijft veren!

De Laatste Arbeider

Nu Wijnand Duyvendak vrij heeft, kan hij misschien actie gaan voeren voor een tunnel onder het Naardermeer.

Undertaker

Eén op de zes mensen ontploft spontaan zonder sporen na te laten. Maar de overheid weigert dit geheim te onthullen.

H_H

@47 Undertaker

Ja, vanzelfsprekend, wat dat houdt de AOW betaalbaar.

Apiedapie

Ik houd het op zwanen. Overreden zwanen. Maar om die met ‘donkere brokstukken’ aan te duiden vind ik niet mooi. ‘Seconden later lijkt het daarop’, snap ik niet. Lijkt op wat? Verder probeer je in zo’n situatie niet ‘krampachtig’ iets te ontwijken. Je doet het razendsnel. En de losvliegende zwanen zijn dan ineens ‘delen’. Delen van wat??? Je ziet dat niet in zo’n situatie. Familiedrama: ditto, dat besef je pas later, niet op het moment supreme. En dan de uitsmijter: geen ontsnapping mogelijk. Voor wie? De zwanen? Nee, die zijn morsdood! De chauffeur? Die rijdt lekker naar huis. Kortom, het ikje roept zeker beelden op, ook enige emotie, maar is niet beeldend geschreven, en het lijkt bijna alsof de schrijver dit niet echt heeft meegemaakt.

Apiedapie

Ik heb zelf overigens een keer een familie koolmeesjes overreden, maar daarover vertel ik later wel eens. Hele kleine brokstukjes.