Op de radio hoor ik een instrumentale versie van Celine Dions All by myself.
Tegenwoordig wordt duidelijk veel werk gestoken in karaokevarianten van popliedjes. Een bombastische pianopartij, veel extra versieringen, en zo te horen zelfs gespeeld met een volledig symfonieorkest.
De afkondiging komt als een totale verrassing. De componist van All by myself kende zijn klassieken, ik duidelijk niet. Rachmaninov zou zich in zijn graf omdraaien.
Whee Ky Ma
Op een ietwat omslachtige manier wordt de lezer naar de clou geleid. Deze houdt – na herlezing – in dat Céline Dions liedje kennelijk gebaseerd is op een compositie van Rachmaninov (DSR: hoe intellectueel weer hè, een heuse klassieke componist!?). Dit is wellicht voor menigeen een interessant weetje, maar toch niet echt de komische anecdote waarop we hier allemaal met ingehouden adem wachten.
Een mini-columpje waarin auteurs hun eigen, veelal kunstmatig gefrabiceerde gedachtentjes gieten, neemt steeds meer de plaats in van de alom gewaardeerde anecdotische vertelling uit het dagelijks leven, hetgeen DSR betreurt.
DSR geeft overigens ruiterlijk toe dat hij noch zijn klassieken, noch zijn contemporainen goed genoeg kent om de wellicht kostelijke pointe van dit op het eerste gezicht aanstellerig cultuurgedrocht op waarde te schatten.
Voorlopig Eindoordeel: 3 (zegge: drie). DSR staat open voor aanvullende informatie.
Maakt me niet uit. Als Dion zelf d’r muil houdt kan het alleen maar een verbetering zijn.
ha ha, wel een leuk ikje. Had de schrijver nu per ongeluk radio 4 opstaan? De laatste 2 zinnen hadden echt beter geformuleerd kunnen worden.
Waar gaat dit over? Waardeloos! Ik wil graag even lachen als ik een “ik-je” heb gelezen! Heeft de redactie dit “ik-je” alleen geplaatst omdat de inzender misschien de jonge en briljante Dr. in de Natuurkunde is?
Sorry, dit is ook geen ikje maar een radiorecensie. Of een ingezonden stuk.
Vandaar een 1 (zegge: een).
Weinig Frans deze keer en toch snap ik ‘m weer eens niet. Voor mij komt de afkondiging ook als een totale verrassing. Hoe luidde de afkondiging dan? Blijkbaar heeft Rachmaninov het origineel gecomponeerd… Maar dan? Het was dus niet een instrumentale versie van Celine Dion, maar van Rachmaninov. Dan zou ie toch juist blij moeten zijn?
Maar wat heeft Celine Dion er dan mee te maken?
Zero points!
Niks mis met dit ikje, milde zelfspot kunnen we iedereen aanbevelen.
De omdraaing der referentiekaders bij de instuurder toont wel het failliet van het onderwijsbestel aan. Ik vrees dat we de toon van de eerste drie reactanten ook in dat licht moeten zien: waarom toch dat dedain over een fatsoenlijke culturele vorming?
Helemaal eens met de auteur. Men kent steeds minder zijn klassieken. Daardoor moet op allerlei gebied steeds opnieuw het wiel worden uitgevonden en worden er keer op keer domme fouten gemaakt. Lees bijvoorbeeld de vele domme reacties in deze rubriek. De cultuur vervalt, barbarij alom. Zelfs de DSR durft niet eens meer een definitief oordeel te vellen. Waar gaat dat heen? Moet daar niet eens hoognodig iets aan worden gedaan? Beter onderwijs misschien? En voor iedereen aanvullende cursussen cultuur? Werk aan de winkel voor Jannen met de Pet, lijkt me.
http://en.wikipedia.org/wiki/All_by_Myself
“All by Myself” is a power ballad written and performed by Eric Carmen in 1975. It borrows very heavily from Sergei Rachmaninoff’s Piano Concerto No. 2 in C minor, which Carmen believed was in the public domain. Having found it was not, only after the record had been issued, Carmen had to come to an agreement with the Rachmaninoff estate.
Geen idee waar dit Ikje over gaat.
ken t hele mens niet, maar ff geluisterd.
=2e deel 2e pianoconcert.
vergeet pardoes te reageren op t ik-je zelf:
de edelgootachtbare is nog mild geweest. ik kom niet verder dan een 1 voor de moeite, zoals ze dat vroeger noemden
Ten eerste ken ik Celine Dion niet. Ten tweede, is een instrumentale versie hetzelfde als een karaokeversie?? Ten derde, is All by myself nu wel of niet van Celine Dion??? Ten vierde, Ma kent niet zijn klassieken maar weet wél dat Rachmaninov de oorspronkelijke (?) componist was????
Vragen, vragen, vragen.En dan nu het niet goedgekeurde ikje van mij:
Ogen in achterhoofd
Ik wandel met mijn hond een vaste route. De hond neemt altijd apart een stukje bos om zich daarna weer bij mij te voegen.
Ik ben aan het eind van dat bosje en verwacht de hond, meestal zijn we er gelijktijdig. Na een tijdje gewacht te hebben, roep ik haar maar eens. En nog eens. Al met al sta ik zo’n vijf minuten te wachten en begin ik het vreemd te vinden. Mijn roep wordt dringender en luider, misschien ook ongeduldiger. Geen reactie. Dan draai ik me maar eens om en … daar zit ze, pal achter me met een zorgelijke blik: ik bén er toch al de hele tijd!
De schrijver kent noch zijn klassiekers, noch zijn contemporainen. “All By Myself” is een power ballad uit 1975 geschreven door Eric Carmen en grotendeels gebaseerd op Rachmaninovs Piano Concerto #2 in C mineur. De versie van Celine Dion uit 1996 is een van de vele covers van de versie van Eric Carmen.
de lummel kent zijn klassieken. All by myself is helemaal niet van die schreeuwende feeks uit Quebec. Het is van Eric Carmen.
DSR weer met biede benen op de grond. Een drie is ok
Blondje hulde!! Inderdaad, zoals ik laatst iemand hoorde zeggen die naar Celine Dion was geweest: “De magere hein in concert”.
Geeft niks. Bij het horen van de Marseillaise ga ik altijd All you need is love zingen. Geen gehoor, maar om daar nu een ikje over te maken.
Ik vraag me af hoe ik mensen die noch Céline Dion, noch Rachmaninov kennen cultureel moet situeren…
Ik snap hem niet. Waar gaat dit over? Celine Dion in de vorm van een Rus?
Dan toch maar Wilders nagelezen die hier van in verwarring raakt. Teveel ingeburgerd of toch duidelijk een geval van misburgeren?
met z’n gelik en geheig naar de DSR begint Mathijs wel heel erg op Dekselse hond te lijken
@deksels! (14)
Je had er bij moeten zijn. Zeer terecht afgekeurd wat mij betreft. Herken het gevoel wel trouwens, heb zelf ook wel eens een ik-je ingezonden, wat vervolgens geheel onterecht werd afgekeurd (nooit meer wat van gehoord…).
voor degenen die ‘m niet (willen) snappen: de auteur luistert naar de radio en denkt een bombastische karaoke-versie van All By Myself te horen. Het blijkt een uitvoering van een pianoconcert van Rachmaninov te betreffen.
Alsof je ergens een schilderij ziet hangen, je denkt “dat kind kan echt niet verven” en dan blijkt het om een Karel Appel te gaan. Had je ‘t toch goed moeten vinden.
Het is niet helemaal duidelijk waarom Rachmaninov zich in zijn graf zou omdraaien… omdat Whee Ky Ma zijn compositie niet herkent?
@ deksels (14): en je verloren bril zat op je voorhoofd zeker? sorry, ik zou ‘m ook hebben afgekeurd.
Reageerders, hartelijk dank, ik ben weer heel wat wijzer. Ik maak dan zelf maar een “ik-je”:
Ik wil..
Ik sta zaterdag in de supermarkt voor de vleesvitrine te kijken om een stukje vlees uit te zoeken. Naast mij komt een man staan, die zijn hand uitstrekt naar de bieflappen. Plotseling een gil: “PAP!” Schuin achter de vader staat een pubermeisje. Op normale toon gaat ze verder: “Nee, ik wil dat vegetarische vlees”.
Ik heb hem een paar keer moeten lezen maar nu snap ik hem. Ik begrijp dat Ma de radio per ongeluk op 4 had staan ipv 3.
@Deksels
Wondermooi, bezorgde mij emoties en een deja vu.
Deksels 14. Ik vind hem minder dan palindroom. Dit is dus de tweede afgekeurde van een totaal van??
Celine Dion is erg. Héél errug. Het betreffende “nummer”is de zoveelste schaamteloze en platte uitvoering van Rachmaninof’s 2e pianoconcert.
beluister deze prachtige compositie eens in bv. de uitvoering Haitink/Ashkenazy/K.C.O. – en met een béétje muzikaliteit bent u metten al genezen van de Dion’s en consorten; en is dit ik-je zowaar nog érgens goed voor geweest en als u dan toch bezig bent-probeer die andere 4 concerten ook eens.’T is toch pietenweer.
Na twee keer gelezen te hebben, toch wel een aardig ik-je, Hij (whee) dacht aan een instrumentale vertolking, maar het bleek de orginele van rachmanovs
concert #2 te zijn. Zelfspot dus. Niet echt dat ik onder de tafel van het lachen lig, maar kan mijn zijn verbazing wel voorstellen
Als de schrijver inderdaad de briljante wis- en natuurkundige van die naam is, dan zal hij voor dit werkstuk beslist niet de nobelprijs ontvangen.
Je hoeft werkelijk geen conservatoriumopleiding te hebben genoten om een karaokedeuntje, hoe kunstig geinstrumenteerd ook, te kunnen onderscheiden van een pianoconcert van rachmaninov. Ik leid daaruit af dat de schrijver de ballen verstand heeft van klassieke muziek. Dat is geen schande, maar pretendeer dan niet te weten dat Rachmaninov zich in zijn graf zou omdraaien als hij via-via te horen zou krijgen, dat zijn geesteskind is gejat door mevrouw Dion.
Het tot tweemaal toe gebruiken van het modieuse woord ‘duidelijk’ in een schriftelijk werkje verdient geen schoonheidsprijs.
Het enige positieve van dit ikje is dat er weer veel te mopperen valt.
Voor dit ikje is een heel mooi Engels woord: convoluted.
Shakespeare zou zich in zijn graf omdraaien.
Ik zou nog een heel epistel kunnen schrijven over de hier aangetroffen compositie, stijl, en over eventuele associaties met andere anecdotes, maar het is hier heel erg lente geworden, en de zomertijd is ingegaan, dus GouweGeit gaat lekker buiten spelen.
@ Goudhaantje (8)
Goed verwoord, omdraaiing van referentiekaders. Dank voor die verheldering. Nu begrijp ik pas dat de auteur niet een vermuzakte versie van een interpretatie hoorde, maar de originele versie van Rachmaninov.
Goed ikje dus, dat kennelijk meerdere malen gelezen moet worden om het ten volle te kunnen doorgronden. Dat is niet erg, integendeel. Men mag wel eens een beetje zijn best doen om iets beter te kunnen begrijpen. Niet alles geeft zich direct prijs. Niet alles hoeft met de paplepel te worden ingegoten. Helaas wordt daar bij het tegenwoordig lesgeven op scholen nauwelijks meer van uit gegaan.@ deksels! (14)
Heel moedig van je, wil je er ook commentaar op hebben en zo ja van wie?
“Er zijn al zoveel klassieke stukken verkracht”, zoals mijn goede vader altijd verzuchtte. ‘t wordt pas erg als je de originele uitvoeringen en hun componisten niet meer zult (her)kennen.
Whee Ky Ma zette vast – i.p.v radio 4 – per vergissing de verkeerde zender op.
Verder snap ik niet veel van dit Ik-je, zoals Ma zegt: “De componist van All by myself kende zijn klassieken, ik duidelijk niet.” Die componist moet van onze tijd zijn; wat heeft dat met Rachmaninov te maken?
Ik vond hem wel aardig.
@ Marianne (17)
Die ‘iemand’ was Gordon, bij de jurering van Idols. Over contemporainen gesproken….
(En dat mag je op het NRC forum tegenwoordig best zeggen hoor, dat je naar Idols kijkt….)
Ik ben er niet uit: Waarom zou Rachmaninov zich in zijn graf omdraaien.
a. vanwege het liedje
b. vanwege Céline Dion
c. vanwege het gebrek aan kennis van de auteur
d. vanwege dit ikje?Ik vrees wegens a,b,c,én d.
Deksels!, ik keur uw ik-je ook niet goed…
De relatie tussen ome Rach’s pianostuk en het ABM-schreeuwstuk is ook mij nooit opgevallen. Nogal nutteloze trivia, als je het mij vraagt. Volgende week zal ik het wederom niet weten. Het schreeuwstuk heb ik nooit uitgehoord; op Céline reageer ik net als op Streisand als op TV reklame: om met de knop. Rach’s concert heb ik vaker gehoord, maar ik onthoud altijd maar oppervlakkig wat wat is, van wie enz. Zo kan ik heel aardig Mozart, Saint-Saëns, Beethoven, Chopin, Mahler en Sjostakovich uit elkaar houden, maar op de individuele composities zou ik voor een TV-quiz nog niet door de eerste voorronde komen. Ik vind het ook niet nodig.
Hoewel ik mensen met meer trivia-kennis op een zekere manier bewonder – dat is de formule van al die TVspellen, waar je in België trouwens twee keer zoveel van hebt als in Nederland – vind ik het ook niet meer dan dat: goed onthouden. Niet geheel onbelangrijk -vooral als je in een vakgebied je weetje weet- maar goed kunnen denken lijkt mij nog nuttiger.Ik vermoed dat al die karaoke-versies, inclusief die “met een volledig symfonieorkest” gewoon uit een synthesizer komen. Partituurtje in de PC, druk op knop “André Rieu” en hopla: klaar is Kees.
Tenslotte vraag ik me af of Rach zich in zijn graf zou omdraaien. Ons beeld van componisten is dat ze allemaal bloedserieus waren, natuurlijk o.a. gevoed door hun afbeeldingen. Van Amadeus weten we beter. Niets menselijks is hun vreemd, inclusief de hoop om van hun composities een keer stinkend rijk te worden.
Anders misschien een oplossing voor de energiecrisis: Componisten in hun kist aan dynamo’s koppelen en op het kerkhof André Rieu laten spelen? Goed voor menig megaWatt.
De titel van dit ikje is misleidend. Als de funktie van een titel is de lezer iets over de essentie van het stukje te vertellen, dan had het beter “Dom van mij, he?” kunnen heten.
Zomaar een naam uit het stukje halen op tot titel verheffen, slaat nergens op. Dan had het ook “Rachmaninov” of “All By Myself” kunnen heten.
Met afgelaste voetbalwedstrijden en nieuwe politie-acties in zicht wil je maandag toch wel eens even (glim)lachen. Helaas, het leuke Ikje lijkt uitgestorven te zijn. Wat moet ik met dit quasi-literaire gedrocht? Dus toch maar de column van Johan Cruijff in De Telegraaf gelezen. Dat was pas lachen!
gaaaap (ikje)…heb een concert vorige maand van C D in Las Vegas bijgewoond, was ook gaaaaaap…ik weet niet wat mij bezielde ;(
De laatste tijd konden zelf de reagluurders mij geen lach meer ontlokken maar, deksels!, hulde! Ik had een kleine schaterlach achter de computer (op mijn werk uiteraard). Maar wellicht was het ook vanwege de herkenbaarheid, heb zelf ook wel eens paniekerig gezocht naar de hond die achter mij stond. Evenzogoed, bedankt voor Uw bijdrage.
In zijn pianoconcerten 1 en 2 heeft Rachmaninov zeker bij de opzwepende gedeelten vast een ander dan Celine Dion voor ogen gehad.
Nu nog een reactie op de reacties:
deksels 14, geweldig!Verder vind ik het verbazingwekkend dat steeds dezelfde reageerders denken het onderwijskundig c.q. cultureel niveau aan de overige reacties te kunnen afmeten. Wie bent u om ons als dom af te schilderen, dan doen wij (ik spreek ook even namens de rest) toch ook niet? U wordt zelfs steeds door ons van harte welkom geheten! En laten we wel wezen, de ikjes zijn ook af en toe van een dergelijk niveau dat hilarische commentaren onvermijdelijk zijn, geef maar toe. Zo nu jullie weer.
@ Deksels 14. Complimentje voor een lief (illegaal)ikje. Heb ik ook wel eens met het hondje van mij en die blik, gecombineerd met een geduldige houding is inderdaad kostelijk.
wat een aardig initiatief van deksels om hier een afgekeurd ikje weer te geven. Ik volg dit goede voorbeeld.
‘een slap verhaal’
Er wordt wel eens beweerd, dat de voorbereidingen van een feestje vaak leuker zijn dan de party zelf.
Dat ging niet op toen ik jaren geleden met slappe knieen aanbelde bij de NVSH en bij een oudere dame mijn eerste kapotjes kocht.
Ik had me van het feestje veel voorgesteld maar op het moment supreme weigerde mijn jongeheer dienst en hing het condoom erbij als een poncho over een anorexia-patient. Ik heb het toen maar op een zuipen gezet en nadat mijn vriendinnetje afscheid had genomen heb ik flink uit het dakraam staan braken. Tegen vijven had ik eindelijk een stijve.
Haat covers, vooral door Nederlandse artiesten.
Dieptepunten: André van Duin die Ramses Shaffy’s “We zullen doorgaan” voor eeuwig heeft verziekt, Gerard Cox met “Buiten waait de wind om het huis”, René Froger die
James Taylor’s “you’ve got a friend” om zeep helpt en James Taylor die Janis Ian zingt. En zo kan ik nog wel even doorgaan…
Mopperkont 47, geweldig. Een ikje waardig. Goed verwoord, kort maar krachtig situatie schets en een duidelijke pointe waarbij het hoogtepunt helaas iets te laat kwam.
mopperkont (46): je verhaal is te herkenbaar om bijzonder te zijn. maar
de stijl staat me wel aan – maar ik ben dan ook Brusselmans-fan. de “poncho over een anorexia-patient” is niets minder dan geniaal.
Ruimteridder (reactie 33):
inderdaad, Men mag wel eens een beetje zijn best doen om iets beter te kunnen begrijpen.
Helaas willen veel mensen meteen een oordeel neerzetten.@ deksels, zeveraar en mopperkont (reacties 14, 25 en 46)
Ik vind jullie ik-jes leuk.
@ Mopperkont
Dat was dus niet de NVSH maar de NVVH (Nederlandse Vereniging Van Huisvrouwen). Geen wonder dat het niet paste.
Overigens, had onlangs een zelfde ervaring als Whee Ky Ma: zat ik gezellig naar de radio te luisteren, komt er opeens een karaoke versie van Andre van Duin’s “‘K Heb Hele Grote Bloemkolen” voorbij. Vol uitstrijkers en blaashout. Blijkt het later een verbasterde versie van het Amerikaanse volkslied te zijn (op 78 toeren) uitgevoerd door Monica Lewinsky.
@ arteps 44
Ik voel me enigszins aangesproken. Wees gerust, ik waardeer dit monkelig gezelschap, want anders was ik hier niet. Maar er is verschil tussen het ikje van heden, geschreven vanuit een te waarderen bescheidenheid, en zo’n jammerlijk kapsonesgeval als van 12 februari. Tegen dat soort uitwassen kan niet hard genoeg worden opgetreden. Toch?
@deksels 14: dank u!
Hahaha, mopperkont (46), leuke laatste zin.
@Deksels (14), jammer dat de titel de clou al weggeeft.
Potverdorie, is Rachmaninov dan ook al dood?
De karaokebewerking met orgel en orkest van “If I had words” van Yvonne Keely door Camille Saint Saens is ook heel aardig.
@Whee Ky Ma @Deksels! @Zeveraar! @mopperkont @JJ
Ook een manier om DSR overspannen te krijgen. Sorry voor de andere genomineerden, the twelve points go to…….
Deksels!!
zielig eigenlijk, de mensen die De Schrijvende Rechter met edelachtbare aanspreken, of zijn stijl van recenseren nabootsen. Is dat niet net zo in-crowd als de ‘pretentieuze ik-jes’ waar continue zo badinerend over wordt gedaan?
nr. 6 Eddie Westerweel is zo iemand, die sluit zich graag aan bij de lynchende massa (en ja, ik-jes zijn ingezonden stukken).
en ach ach ach, die Celine Dion moet het wel ontgelden hoor! want de ‘sophisticated’ NRC-weblog lezer weet natuurlijk wat cultureel correct is, en de las vegas ster Celine is dat niet, met haar ambetante commerciele hit. wat een neerlandse mentaliteit.
jullie zouden je moeten schamen. Echt schamen, niet een beetje schaamrood, maar jarenlang huilen. tot het op is.overigens, dan nog deze belangrijke mededeling:
nr 11 Ellen ten Bruggencate wil graag laten weten dat ze niet weet waar het over gaat. Stel je toch voor dat iedereen die dat niet weet reageert. Ellen, velen weten het wel, of zoeken het op. Of googlen de auteur en verbinden daar maar meteen een conclusie aan.
Goudhaantje 52.
Dank voor je reactie. Ja, we kunnen onze kritiek beter richten op dat soort ikjes inderdaad, en niet op elkaars intellectuele (on)vermogen.Ik verdenk iedere auteur van ieder ikje ervan dat hij of zij minstens op honderd reacties rekent, en hoe lok je dat beter uit dan inderdaad zo’n ‘gedrocht’ in te sturen. En de reacties zelf worden ook steeds uitgebreider, hele epistels zie ik langskomen, echt leuk hoor, maar er gaat wel veel tijd in zitten om te lezen, maar ik klaag niet hoor!
Een leuk verhaaltje over een vergissing die menigeen maakt. Het aantal ‘covers’ is zo groot dat je soms wordt verrast door het origineel, of dat nu klassiek is of modern, en daar opnieuw aan moet wennen.
Dion sings Rachmaninov???
Ha. Na het lezen van alle reacties snap ik het Ikje. Dan is ie toch wel leuk en ik toch wel dom. Al vind ik het wat aanmatigend dat Rachmaninov zich in zijn graf zou moeten omdraaien omdat Whee Ky Ma zijn compositie niet herkent. Als ik Rachmaninov was….
was ik nu ook dood.
Sept points.
Natuurkundigen schijnen graag op schoolborden te kalken. Dan kun je wat je opschrijft bediscussiëren en zonodig wijzigen. Dat zouden ze ook met ikjes moeten doen (maar ja, alfa-gedoe). In dit geval zou ik, als deskundige, zeggen: wijzig “componist” in “tekstschrijver” en het geheel is kloppend.
Leuke couleur banale trouwens, om zangloze muziek als karaokemuziek te beschouwen.
Iemand die 5 jaar lang elke avond optreedt heeft volgens mij artistiek gezien toch al niks om het lijf. (Ja, veel geld dan)
Vergun mij nog wat aanvullende informatie te geven over de situatie van het voorval in mijn ikje. Niet om uw oordeel te beinvloeden. Alleen voor de volledigheid.
Het gebeurtenisje speelde zich af ergens aan de voet van de Pyreneeën, waar ik toen woonde. Gemiddelde bevolkingsdichtheid aldaar ca. 1 per 5 km². Er heerste een zo mogelijk absolute rust. De smalle, glooiende en soms sterk hellende en kronkelende weg waarlangs ik liep werd weinig gebruikt door auto’s. Maar af en toe kwam er een spannende – niet-autochtone – vrouw in een Volvo voorbij. Ik hoorde haar al van ver aankomen, bij het passeren keken we naar elkaar en ik liet haar verdwijnen in het onbekende. (Snoepdok, kom er maar in!)
Afijn, in een bocht in die weg halverwege mijn dagelijkse wandeling stond ik die keer met mijn hond vlak achter me haar te roepen.
@Yo Yo Ma (47)
Graag eer verlenen aan wie de eer toekomt. You’ve got a friend is een nummer van Carole King. Die Taylor coverde inderdaad zelf maar een eind weg.@Mark (57)
Zo is dat. Het is hier een zielig snobistisch & in zichzelf gekeerd zooitje met een benepen Staphorst- en klompenmentaliteit. Gelukkig staan wij daar ver boven, wij van de wereld.
@arteps (44)
U voelt zich aangesproken. Ik ook. De kunst is om meningen te scheiden van personen. Iedereen, hoe geleerd ook, kan op zijn tijd een domme reactie geven. Dat geeft niet, dat is menselijk.
In dit forum gaat het volgens mij alleen over meningen, niet over personen. Daarom zijn de schuilnamen ook functioneel. Het is daarom helemaal niet erg om iemands mening dom te noemen. Of om het met iemand eens te zijn. Het is ook niet erg om van mening te veranderen. Stel je voor, waarom lullen we hier anders?
Yo Yo Ma (47): Maar je moet toch toegeven dat als Gerard Joling de Bolero doet, dat je dan toch wel een brok in je keel krijgt?
“Never Gonna Fall In Love Again”, weer Eric Carmer, heeft gelend van Rachmanninov, weer, uit “Symphonie No.2 in E Minor, Op 27 deel III”; “Could It Be Magic” een jaren 70′s hit van Donna Summer en geschreven door Barry Manillow stam uit “Prelude No. 20″ van Chopin; “Daydream” van The Wallace Collection komt uit de “Intro 2de deel van Het Zwanenmeer, Op 20″; “What Now My Love” van Shirley Bassey met arrangement van Becaud gebruik makt van Ravel’s “Bolero”.
Nog meer?
Ruimteridder,
We zijn het eens dat we oneens zijn OK?
Ik had al gereageerd maar die reactie is op dit moment spoorloos
Willem 65. Doe een beetje voorzichtig met Mark. We hebben er niet zo veel meer. Voor je het weet loopt hij weg. Mark 57. Uitstekende reactie. Ik had hem zelf kunnen schrijven.
Afzender 70. Wat nu? Ik geef mark een steuntje in de rug. Oké, de volgende keer iets subtieler. Beloof ik.
arteps & Ruimteridder
Volgens mij zijn we het met z’n drieen niet oneens. Op meningen en formuleringen en redeneringen en voorkeuren mag onbeperkt worden geschoten, sterker nog, moet worden geschoten. Daartoe zijn we op aarde. Individuen laten we in hun waarde. Ook al zijn ze nog zo cultureel. Of acultureel. Of Mark. of Kets. Want we willen niet dat ze weglopen.
Laten we voor vandaag hopen op een fijn pretentieus wanproduct. Volgens de statistiek moet dat ook weer.
Ogen in achterhoofd
Ik wandel met mijn hond een vaste route. De hond neemt altijd apart een stukje bos om zich daarna weer bij mij te voegen.
Ik ben aan het eind van dat bosje en verwacht de hond, meestal zijn we er gelijktijdig. Na een tijdje gewacht te hebben, roep ik haar maar eens. En nog eens. Al met al sta ik zo’n vijf minuten te wachten en begin ik het vreemd te vinden. Mijn roep wordt dringender en luider, misschien ook ongeduldiger. Geen reactie. Dan draai ik me maar eens om en daar zit ze, pal achter me met een zorgelijke blik: ik bén er toch al de hele tijd!Mankeert toch niets aan? Of herken ik mezelf te veel in dit afgekeurde ik-je?
Goudhaantje 72: Wonderbaarlijk hoe de redactie naar jou heeft geluisterd, zie volgend ikje.
Ach arteps @74, zo moeilijk is dat niet. Zo’n redactie bestaat uit middelbare mannen. Twee keer achter elkaar op niveau presteren halen ze af en toe nog wel, drie keer is uitgesloten.
Goudhaantje, heb jij iets van doen met Uri Geller, of kan die niet voorspellen? I’m impressed!
Bij de wee, Goudhaantje; een waardige opvolger van Meten = Weten!!! (“volgens de statistiek”)
Lieve Angela @73. U loopt met Celine Dion door het park en beseft dat U in het verkeerde ikje loopt.
Ingries, always at your service!
We houden de vinger aan de pols, desnoods die van Erdwin.
Werd er nou wel of niet door C. Dion meegezongen en werd er nou wel of niet afgekondigd met Rachmaninov? Was het gewoon een lelijke uitvoering van het klassieke stuk? Nou ja, wie kan het eigenlijk schelen.