*

Een lastige vraag :: nrc.nl

Een lastige vraag

Het leek alsof er iets op de grond viel. Dat was ook zo. De poes was van z’n poef gegleden en lag als een dweil op de grond. Met zijn poten wijd gespreid keek hij wezenloos voor zich uit.

Ik probeerde hem op te pakken, maar hij was helemaal slap. En toen begon het kwijlen, en z’n neus ging op en neer als van een konijn – een soort zenuwachtig snuiven.
De dierenarts begon door de telefoon meteen over een toeval, een epileptische aanval. De symptomen klopten wel. Vervolgens nam hij een kort medisch consult af en stelde een paar vragen. Niet moeilijk te beantwoorden.
Tot de laatste vraag, die vond ik lastiger. Hij verwoordde wat ik me eigenlijk al jaren afvroeg: „Kunt u contact met hem krijgen?”
Louise Koopman

62 reacties op 'Een lastige vraag'

deksels!

Kunt u contact met hem krijgen? Dat kun je gewoon letterlijk nemen, Louise. Dus, noem zijn naam of maak wat rare geluidjes of bewegingen, kijkt hij je dan aan? Zoja, dan heb je contact met hem.

Willem

Je schrikt je lam: alweer een leuke! En zo herkenbaar: dat hebben wij hier ook met Edwin & zijn web-redactie.

Helto

Vervoeg je zo snel mogelijk bij de kattenfluisteraar.

Goudhaantje

Van zo’n ikje wordt Goudhaantje helemaal slap. Wel jammer van dat ‘toen’ en dat ‘vervolgens’. Een onvoltooid tegenwoordige tijd maakt anekdotes zoveel strakker. Ook het telefonisch consult had compacter beschreven kunnen worden. De pointe maakt echter alles goed. Ga zo door!

Tommie (is back)

En dit is dan het Ikj-e wat op verzoek uit de hard-copy krant is gekopieerd?

Niet meer doen.

:(

De Schrijvende Rechter

Een matige Ik, maar wellicht waarderen kattenbezitters/eigenaren e.e.a. hoger.
De schrijver het publiek tegen de haren in met quasi-literaire, onvolledige zinnen en speels bedoelde beschrijvingen, zoals “Het leek alsof er iets op de grond viel. Dat was ook zo.” en “Niet moeilijk te beantwoorden”, alvorens zij de clichematige pointe van dertien in een dozijn bereikt.

Overigens blijkt mevrouw Koopman al eens eerder over haar beestenboel te hebben geschreven (zie “Niet voor de poes”- 11 februari 2008). DSR heeft toen aangeboden de inzending opnieuw te beoordelen nadat zijn adviezen waren verwerkt, maar daar is geen gebruik van gemaakt.

Vergeleken met het eerdere werkstuk heeft de auteur vooruitgang geboekt hetgeen in het Eindoordeel naar voren komt. DSR raadt haar echter aan om voortaan af te zien van bloemrijke, syntaxtisch onjuiste vergelijkingen die plank net misslaan (“z’n neus ging op en neer als van een konijn”) en haar onderwerpskeuze te verbreden.

Aan de NRC-redactie geeft DSR ter overweging om eens verder te kijken dan de gebruikelijke Ik-schrijverspoule. Zo geweldig zijn de inzendngen de laatste tijd nu ook niet en de vraag dringt zich op of iedereen wel een gelijke kans krijgt.

Eindoordeel: 5.5 (zegge: vijfeneenhalf)

j.dik

Ik snap hem niet. Is dat nou zo moeilijk? Een beetje contact met een dier dat al jaren lief en leed met je deelt? Ik vind het erg hardvochtig hoor Louise. Wilders zegt gelukkig ook dat we terug naar de natuur moeten en onze huisdieren vooral geen kunsten laten vertonen. We moeten iets van ze leren, hoor Louise.

vriendje

haha, hij is leuk! arme poes..

Dom Blondje

Getver, een cliffhanger! Hoe liep het af? Hoe liep het af Louise??

mopperkont

Pas nadat Louise had opgehangen, zag ze de lege verpakking van de snowballs liggen. Curiosity nearly killed the cat.

quote

Mevrouw Koopman, u heeft toch maar mooi contact met de schrijvende rechter. Daar kan een contact met uw kat vast niet tegenop.

In de gouwe geit

Woensdag gehaktdag.
Da’s het enige wat ik kon bedenken bij deze ik.
Kattenliefhebbers – waar ik dus helemaal niet toe behoor – hadden toch een, zeg maar, religieus vertrouwen in contact met hun dieren? Waarom leidt de veterinaire kromtaal dan tot humor?
Ik ga maar eens een flink eind fietsen. Hoop dat ik niet teveel dooie katten zie. En vooral dat ik geen ex-Nederlanders tegenkom, of dat ze niet kunnen zien dat ik er ook een ben, want dan denken ze dat ik ook zo ben als zij, en dan moet ik ze weer teleurstellen.

keesmees

t kan toeval zijn, maar keesmees krijgt ineens hele rare associaties bij wijd gespreid en kwijlende poes.

Kees Keurig

Hahaha! Gutotgut! Wat een verhaal zeg! Als je het zo leest dan lijkt het wel of die aan de coke was. Zat hij je niet gewoon te dollen? Hahahaha!

Eddie Westerweel

Ik vind hem wel leuk. De ontzetting over die slappe poes, de dierenarts bellen en dan zo’n vraag krijgen die nuchter bedoeld is maar zweverig geïnterpreteerd kan worden… je krijgt van mij een 7 Louise. (zegge: zeven).

Grandmahh

Dus: over 3 weken weer een poezenstory? De grootmoeder houdt haar hart vast.

Tis de Waarheid

Eindelijk eens een dieren-ikje dat zich niet te buiten gaat aan poetisch gekwinkeleer over goudhaantjes en koolmezen op luciferstokjes. Meestal ontstijgen verhaaltjes over dieren, kinderen en gehandicapten niet het niveau van de Donald Duck moppentrommel of de Linda de Mol Leukste thuis. Maar vandaag heeft mevrouw Koopman van een bijna dode kat toch nog een aardig IKje gemaakt.

arteps

Hier lusten de honden geen brood van.

Leuk verhaal, maar slecht geschreven.

Francesco Sinibaldi

Las palabras del amor.

Estas palabras
describen la noche,
y esta emoción
reside silente
en la luz de un
sombrero como
triste armonía de
una mágica suerte.

Francesco Sinibaldi

De Schreiende Rechter

In zoverre was de tekst effectief, dat ik de slapte van de kat door het hele ikje heen kon voelen. Ik heb na het lezen meteen de handen gewassen. Misschien ben ik te gevoelig.
Maar die clou? Geloof je dat nou, dat iemand een halfdood huisdier vasthoudt en dan bij die vraag meteen de dubbele en o-zo-cynische betekenis aanvoelt?
Of ze is achteraf op de gedachte gekomen, denk ik dan, napratend met een vriendin over een bakje thee met een biskwietje, of ze had echt ter plekke die dubbele gedachte, voelt zich nu vreemd, wreed, schuldig. Hoe zeker is ze nog van haar eigen ethische ruggegraat? Wat zal er t.z.t. oncontroleerbaar en plotsklaps allemaal door haar hoofd gaan aan het sterfbed van haar eigen vader?
Voer voor psychologen. Materiaal voor een toneelstuk.

Nog even door de was en wringer:

Het klonk alsof er iets op de grond viel. Dat was ook zo. De kat was van z’n poef gegleden en lag als een dweil op de grond; met zijn poten vreemd gespreid en een wezenloze blik in de ogen.
Ik probeerde hem op te pakken, maar ik schrok hoe slap hij aanvoelde. Toen begon hij te kwijlen, en z’n neus ging op en neer als die van een konijn – een soort zenuwachtig sniffelen.
De dierenarts begon door de telefoon meteen over een toeval, een epileptische aanval. De symptomen klopten wel. Vervolgens stelde hij een paar vragen. Niet moeilijk te beantwoorden, tot die ene vraag, die vond ik lastiger, omdat hij verwoordde wat ik me eigenlijk al jaren afvroeg: „Kunt u contact met hem krijgen?”

De stem des volks

Waarschijnlijk een huisdierenartsenpost(dubbele woordwaarde – 70 punten.)

Ilona

Mijn katje kwam gisteren thuis. Begon zich uitgebreid te wassen en het bleek dat hij natte voorpootjes had. Daarna trok hij iets uit zijn vacht dat op de grond viel. Het leek me – na nadere bestudering – op een visgraatje. Hij wilde niet meer eten, zoals gewoonlijk, en ging direct zijn mandje in. Ik vroeg nog waar hij zo laat vandaan kwam, maar hij reageerde niet. Ahhh, dacht ik bedroefd, mijn kat begrijpt me niet.

oudere jongere

De leukste IK van de afgelopen jaren!!!!!!!!!

agricola

Erg grappig, aangenaam leesbaar. Beetje zure kritieken hier en daar, maar ja, dat zijn we inmiddels wel gewend.

iemand

attentie,
nummer 13:Keesmees=John Holmes

Zeveraar!

Gut, wat erg! Het poesje is van ellende dood gegaan, kon nooit geen contact krijgen met het vrouwtje. Poesje heeft ook nooit geleerd contact te “faken”.

Ki

13.Keesmees toch, met katten is het simpel communiceren ,ze voelen zelf wat j
ij voelt ,dus ook voor de sprakeloze onder ons,
Mijn zoon heeft net de uitslag van de citotoets binnen, zelfs de katten zijn door het dolle heen.

fierman bennink bolt

99% van de reacties zijn nog vervelender dan de
ikken zelf, weg er mee.

j.dik

@13 keesmees
Dat is wel het toppunt. Een kwijlende poes, is dat erger dan een natte poes? Of beter?

erik

een echt, en echt leuk ikje, louise!

na weer tot mezelf te zijn gekomen, bleef ik echter achter met een zeker dilemma: was mijn slappe lach eigenlijk niet heel ‘tactloos’ aangezien de clou over de ‘contactloze’ slappe kat toch in wezen de deur opent naar een wereld van misschien wel eeuwig onverklaarbare mens/huisdier-interacties?

Lichte Bries

Ilona 22 is ook leuk. En een goed idee, clandestien een eigen ikje in de reacties plaatsen in de ruimte die door anderen gebruikt wordt voor beoordelingen. Waar of niet waar maakt niet uit.

Hans

t.a.v reactie nr 6:

…raadt haar echter aan om voortaan af te zien van bloemrijke, syntaxtisch onjuiste vergelijkingen die plank net misslaan…

Wellicht kan deze reagerende jongen eerst eens ergens opzoeken wat ‘syntactisch’ (let op de schrijfwijze zonder ‘x’) betekent, wat een ‘bloemrijke vergelijking’ toch wel mag zijn en vervolgens zijn zinnen wat juister formuleren voordat hij rept over ‘vergelijkingen die plank net misslaan’…

Ruimteridder

Een ogenschijnlijk sloom verhaal over een slappe kat met een einde, waarmee je je als lezer bekocht zou kunnen voelen, ware het niet dat het bij nadere lezing beslist geen slappe kat in de zak blijkt te zijn. De beschrijving bevat een verborgen laag, die de problematiek aankaart waar vele seksegenoten mee schijnen te kampen.

Allereerst krijgen we een beschrijving van de situatie waarin het gebeuren zich afspeelt: een gezellige huiskamer met een poef en een slappe kat in de vorm van een vloerkleedje – poten wijd en glazige uitdrukking – waarin we het klassieke berenvel herkennen dat in deze situaties altijd op de grond ligt.
Vervolgens de opgewonden toestand waarin het subject zich bevindt. De beschrijving van de slappe kat laat in dezen weinig aan de fantasie over: glijden, kwijlen, helemaal slap, op en neer, kloppen, etc.).
Daar komt de dokter die meteen doortastend optreedt en probeert door te dringen tot de kern van de slappe kat. Dat verloopt kennelijk allemaal zonder noemenswaardige moeilijkheden.
Maar dan begint die vraag weer boven te drijven: was dit het nou, is dit nou echt contact?

Mooi gedaan!

arteps

Zo, we zijn weer op het oude niveau. Een ikje waar de meningen over verdeeld zijn, gore reacties af en toe en weer iemand die wil dat alle reacties worden verwijderd. Al met al een goed ikje dus. Ga zo door Louise.

jacqueline

ik heb genoten van je verhaal, ik heb dat echt
zo meegemaakt, alleen had hij geen insult (toeval)
maar hij was ziek, kattenziek zullen we maar zeggen.
van mij krijg je een 8 omdat je contact wilde
krijgen en dat probeer ik nu al jaren.

Struikrover

Lang geleden, in M*A*S*H, raakte Hawkeye Pierce zo gedeprimeerd dat de legerpsychiater er aan te pas moest komen. Hawkeye was met een groep Koreanen door het oog van de naald gegaan toen hun bus vastraakte en ze alleen door volkomen stil te zijn de patrouille van de vijand konden ontkomen. Onder zijn ogen had een vrouw een kip gewurgd die hun anders had verraden.
De psychiater kon zich niet voorstellen dat je zo geraakt kon worden door het aanschouwen van de wurging van een dier – Hawkeye zag elke dag bloed, en het was oorlog – en groef door, tot Hawkeye inderdaad bekende dat het geen kip maar een huilende baby was geweest die de moeder had gewurgd om de buslading mensen niet in gevaar te brengen. Een zeer aangrijpende episode.

Ik moest er nu weer aan denken. Was het wel een kat die kwijlend van de poef gleed? Laat Louise wel het achterste van haar tong zien? Brengt dit verhaal wel echt de verlossing die ze zoekt? Of moeten we haar helpen het echte verhaal te vertellen?

De Laatste Arbeider

Eindelijk verteerbaar kattengeneuzel. Hoef ik tenminste geen gras te eten om het uit te kotsen.

keesmees

kan iemand (25) mij vertellen wie john holmes is?

keesmees

O, ik zie t al, iemand (25). dat is niet mijn favoriete genre.

N.B., niet om t een of ander, maar een poes is een vrouwtjeskat.
daarom kon ik het vervolg met “hem ” en “hij” in de zin “Ik probeerde hem op te pakken, maar hij was helemaal slap” ook in het geheel niet rijmen.

Willem

Het oordeel over dit ikje hangt kennelijk af van de mate van kattenliefde. Zoals DSR al opmerkte.

@Struikrover, je bederft mijn vrolijke herinneringen aan Mash. Niet onterecht dan.

@keesmees, eerlijk gezegd had ik ook direct een associatie met John. Hij zou zeker zoiets gezegd hebben.

Willem

@keesmees, PS. Je hebt kennelijk niet gemerkt dat John vorige week of zo gestopt met op de ikjes te reageren.

Ilona

Dank je wel Lichte Bries!
En dit verhaal is waar gebeurd. Ik zal het maar niet aan mijn buren vertellen, die met de vijver…

mopperkont

minder dan 40 reacties. Ik hoop dat Louise daar goede nota van neemt. Ik ben dit soort onbenullige dierenverhaaltjes in elk geval meer dan zat. Zij kan het natuurlijk niet helpen dat de redactie erg gecharmeerd is van dit onderwerp, maar zij kan wel voorkomen dat we verder nog worden lastig gevalen met geneuzel over haar menagerie. Het zou me niet verbazen als ze ook nog een pinguin in haar koelkast heeft staan naast de snowballs. Ik zou zeggen: “meisje, ga eens naar buiten” ofwel “get a life”

keesmees

DSR (6) nog nooit een konijntje bekeken blijkbaar.

edelbelachbare,
het is niet bloemrijk maar juist een exacte omschrijving van myoclonieen van het centrale deel van de kattekop tijdens een epileptische aanval. treed vaker op vlak voor het niezen, soms ook tijdens paniekreacties met hyperventilatie als ze bijv. in de auto moeten.

http://www.youtube.com/watch?v=o5xosdJnLMY

keesmees

willem (41) idd.
heb ook nooit iets in die richting achter de naam john holmes gezocht, tot ik m vanochtend googelde.

Ingries

Heb al jaren prima contact met m’n 3 katten, dus kan me niet voorstellen dat je geen verschil in je eigen kat kan waarnemen qua reactievermogen. Duidelijk niet genoeg aandacht aan ‘t huisdiertje besteed en zich niet verdiept in de psychologische cosmos van poeslief.

Aanklager

Gzien de vilijne reaxties van De Schrijvende Rechter stel ik een algeheel beroepsverbod voor onbepaalde tijd voor.

“De schrijver het publiek tegen de haren in met quasi-literaire, onvolledige zinnen” ??
“haar onderwerpskeuze te verbreden.” ??
“Zo geweldig zijn de inzendngen ..” ??
“syntaxtisch onjuist…” ??

Ophouden hiermee, DSR!
Ik bied aan zijn inzending opnieuw te beoordelen nadat mijn adviezen zijn verwerkt.

De Schrijvende Rechter

Hahaha!- verder alles goed, Aanklager? Misschien heb je zelf nog iets leuks te melden.

Overigens leest geen enkele weerlegging van de door hem naar voren gebrachte punten- alleen citeren is een beetje mager.

deksels!

Aanklager, gzien de vilijne reaxties…
Een prestatie, drie van de vijf woorden fout. Geeft niet! Zo leer je het.

keesmees

oneigenlijke samentrekking: vilein/velijn

De beek is een velijnen blad,
een boek, een open letterschat,
een gulden labyrint, waarin
de vogels komen lezen, dat
de wind beschrijft.
de wolk, die overdrijft,
zet er de stippen en de titteltekens in.

keesmees

het is natuurlijk wel zo netjes ook de bron te vermelden:j h leopold.
neef cees zaliger heeft er gelukkig ooit een essay over geschreven, anders was dit aardige – eerder impressionistische dan symbolistische – gedicht ongezien aan mij voorbijgegaan.

Guusje

Had deze in de papieren krant gelezen, en wil hierbij even melden dat ik em GOED! vind!

Lot369

Alle kommentaren gelezen,en dat was alweer beter dan het Ikje. Dank U zeer.

Ingries

Gut Keesmees, wat een ongelooflijk toeval dat zowel jij als Dummy allebei Leopold citeren!!!

keesmees

dat vond ik ook zeer frappant ingries, een uiterst zeldzame coïncidentie. ik las zijn reactie ook.

ik ken die leopold namelijk in het geheel niet en wist tot enkele dagen geleden niet eens dat het betreffende gedicht van hem was. en dat stervensding van dummy deed me dan ook helemaal niets, evenals enkele andere van zijn bedenksels die ik recentelijk op het web las.
ik kende het door mij vermelde poëem slechts als onderwerp van het eerste essay van een bundel, geschreven door een hooggeleerde dr.dr.h.c.mult. die bij ons ‘en famille’ liefkozend neef cees genoemd wordt, hoewel hij slechts koud van koud is, zoals we dat in brabant noemen.

keesmees

excusez… was bedoel ik, want hij is nu nog een stuk kouder.

Dummy

@Ingries,

Veel dank voor je lieve advies. De stemgestuurde kompjoeter werkt fantastisch! Maar ik heb lang moeten oefenen voor ik het een beetje onder mijn knie had, vandaar dat ik nu pas reageer. Mocht het zover komen, zou ik graag zien dat mijn as vanuit een fietstas over de ikjes uitgestooid wordt.

@ keesmees

Dit versnelt mijn genezing bepaald niet. Dacht ik, naast die schat van een Ingries, een verwante ziel tegen te komen, blijkt Leopold je helemaal niets te doen. Desondanks zou ik het zeer op prijs stellen wanneer je (als het fout met mij afloopt) bij de fietstas met mijn koude as het volgend werkje van Leopold zou voordragen:

Tijdens mijn leven
was ieder oordeelsspreuk er altijd neven
ai, welk kans dan, dat na mijn verscheiden
zij met begrip loven en laken beiden;
als weg uit het gezicht
het toonbeeld is, waarnaar was afgericht
hun scheef bedenksel, als niets meer verhindert
hun lossen zin, die langs de dingen vlindert,
als niets meer ontnuchtert de tevredenheid
met wat zij zelf zich hadden klaarbereid
de streling van naar eigen maat te meten
en het tenslotte toch zo goed te weten,
als niets hen stuit in heen en weer
geredeneer …
Nakoomlingschap laat u raden,
geloof hen noch ten goede, noch ten kwade.

Ingries

Och dummie, wat is dat nou toch in- en intriest, wat is het lot toch tegen je gekeerd!!! Mijn fietstas is door infame boeven van mijn fiets verwijderd geworden geweest! Integraal! Dus niet alleen de prachtige nieuwe roze glitterbroek die er in zat, maar de algehele fietstas, die ook al mijn persoonlijke bezittingen bevatte! Mijn tristesse kent geen grenzen! Mag een handig rugzakje dat nu ter vervanging van mijn fietstas dienst doet ook ter verstrooing van de as?

@ Keesmees; uw hart is kouder dan uw arme neef cees!

keesmees

ingries,

mijn hartverwarmende repliek van gisteravond voor de arme dummy is door de dienstdoende mavo-lul op de nrc-redactie naar de prullenbak verwezen en ik ben niet in de stemming om daar nog een woord aan vuil te maken.

mijn lieve kleine meesje heeft haar garderobe reeds bijeengepakt en morgen vliegen wij op haar vleugels naar ons nestje in de zon, weg van het geneuzel.
misschien dat ik over drie maanden, als het daar te warm wordt, hier nog eens een kijkje neem of het er nog steeds zo bekrompen toe gaat.

salut.

Dummy

@Ingries,
Lief meisje, verlang erg naar het verblijf in je rugzakje. Je geeft mijn armzalig leven kleur. Wel pech dat ik je glitterbroek misloop.

@keesmees
Het ga je goed. Kom gauw weer terug. Vrees dat ik het voordragen van Leopold bij een ander moet beleggen. Ja, ik oefen mij in managerstaal. Voor in mijn volgend leven. Wil ik ook wel eens moeiteloos geld verdienen.

Goudhaantje

@Tis de Waarheid (17) Wat is er mis met goudhaantjes?

keesmees

pffffff, stervensbegeleiding is niks voor mij.

nou Dummy, toos en Bennie komen je gezelschap houden daarboven. gesneefd op een slagveld met platte eendimensionale breinen uit de Bokitoklasse, dit keer op de nrc.

de dauw hangt parelen aan takken en aan blaren
in kettingen en snoeren;
de kusmond van de wind, als hij ze aan wil roeren,
doet ze ontstellen,
sidderen zonder bedaren en stort ze allen neer,
de wankelbaren.