Een Amsterdamse vereniging van psychologiestudenten vraagt mij, oud-hoogleraar, om een college te geven.
Ik maak een mooie powerpoint-presentatie en de twee uur vliegen voorbij. Na het applaus en een vriendelijk dankwoord van de studente die het organiseerde, geeft zij mij een envelop met een boekenbon erin.
Thuisgekomen maak ik die open. Het is een bon voor een boek van 5 euro.
Dolph Kohnstamm
Wij moeten blijkbaar het Ikje zelf afmaken:
“Verheugt spoed ik mij naar de dichtsbijzijnde AKO alwaar een stralende cassière mijn glanzende 5 euro bon inwisselt voor een fris ruikende Volkskrant en 3 overheerlijke rolletjes drop”.
Wees blij dat je iets hebt gekregen, ze zijn niet verplicht om je iets te geven. Anders had je hier van te voren afspraken over moeten maken.
briljant! geweldig ikje. vertwijfeld vraagt de spreker zich na afloop af of er enige relatie is tussen de kwaliteit van het gebodene en de beloning.
ha ha, de revolutie komt altijd van onderaf, beste spreker!
… dus …?
http://nl.wikipedia.org/wiki/Dolph_Kohnstamm
Ja 5 Euro is weinig, maar om daar nou een ikje over te schrijven, een psycholoog nog wel, was u teleurgesteld? Hoeveel had u verwacht? Was dit ikje een soort therapie? Zoveel vragen aand Dolph (daar word je ook niet vrolijk van met zo’n voornaam).
Nou en?
Had maar geld gevraagd… dan had je er twee pilsjes voor kunnen kopen.
Oehoe…! Dit ikje zal de ronde doen in die vereniging. Bestuur wordt ontslagen en alsnog wordt er een boekenbon van 50 gestuurd, met een excuusbriefje.
Het is geen bon voor een boek van 5 euro, maar een bon van 5 euro voor een boek.
Maar wel met W.F. Hermans erop!!
Och wat zielig! Toch een erg egoïstisch beklag.
Een schrijnend voorbeeld van de armlastige situatie waarin vele studenten zich tegenwoordig bevinden. Aardig van de auteur om ons daarin inzicht te willen geven. Zelf kan hij deze ongepaste vergoeding ongetwijfeld relativeren.
En? Wat had je dan willen hebben?
Leuk ikje. Die studenten hadden natuurlijk goed opgelet bij het college over de giftcultuur. Het gaat er vooral om dát je iets geeft, niet wát je geeft. Professor Kohnstamm zou dat toch moeten kunnen waarderen.
Tja, daar kan je in ieder geval geen van Prof. Kohnstamm’s eigen boeken voor kopen. “Ik ben ik” (leuke titel in dit verband), bij voorbeeld kost bij Amazon.UK £45.28
Als dhr Kohnstamm van te voren geen honorarium heeft afgesproken had het applaus voor hem genoeg moeten zijn. De boekenbon is dan slechts een vriendelijk gebaar. De waarde van de bon is dan volslagen irrelevant. Door op deze wijze van zijn “teleurstelling” te laten blijken zet hij zichzelf op een minder verkwikkelijke manier te kijk.
En wat wat voelde u? Wat ging er door u heen meneer Kohnstamm?
Joh. Dacht je dat het geld ons, studenten, op de rug groeit? Heel ondankbaar Dolph!
En dus?
Een nikserig Ik-je, dat ongemakkelijk wegleest.
Overigens veronderstelt DSR dat het een boekenbon ter waarde van vijf euro betreft en dat het gebruik niet beperkt is tot “een boek van 5 euro”.
Eindoordeel: 4 (zegge: vier)
Diep, heel diep in de bek kijken en dan zo hard klagen dat het nagalmt in een Ik-je…..
IK is gierig !
Waar ging uw presentatie over? Misschien over de uitdrukking ‘Wie het kleine niet eert, is het grote niet weerd’? Trouwens, voor 5 euri kun je een prima tijdschrift kopen.
Hahaha!! Geniaal!
Interessante psychologische testcase. Gaat betrokkene:
1) het er bij laten. De arme studentjes moeten immers de barrekening nog voldoen.
2) de organisatie mededelen dat wellicht de verkeerde boekenbon in de envelop terecht is gekomen.
3) een zuur commentaar posten op het internet om zijn ongenoegen te uiten.
Hij is leuk!!!
Voor wie het niet begrijpt: 5 is heel weinig (zelfs in combinatie met applaus en een vriendelijke studente) en een hoogleraar (zij het oud-) scheep je daar niet mee af.
Tip: met meerdere bonnen kom je op een bedrag waarvoor je wel “een boek” kunt kopen. Ook is het mogelijk bij te betalen met euro’s.
Ja en??? Nee, lig niet te rollebollen van het lachen. En voor ‘t geval ik in herhaling val: het lijkt er op ‘t moment (13.38 uur jullie tijd) op dat ik de eerste reactant ben.
Gaat u eens bij De Slegte kijken, meneer Kohnstamm, wellicht komt u uzelf tegen…
Ik snap hem niet. Wat is daar mis mee? Kun je daar geen boek van kopen? Of een setje sheets voor een presentatie? Trouwens de film die Wilders maakt is gratis en dat is pas andere koek. Hopelijk krijgt hij eenzelfde applaus.
Hij is wel leuk. Twee uur college geven is best een lange tijd. Studenten hebben niet veel te makken, maar ik vind ook dat je een gegeven paard niet in de bek moet kijken. Volgende keer, heer Kohnstamm, eerst maar eens even vragen hoeveel het schuift. Het kan erger; een vriendin van mij, een sopraan, trad op in het oosten van het land. Als beloning kreeg ze een leverworst. Nooit weg!
Tja…voor (organiserende) studenten is 5 euro heel wat meer geld dan voor een oud-hoogleraar.
Een psycholoog die het woord symbolisch niet begrijpt? Dom dat ze u voor en lezing vroegen. Voor hetzelde geld hadden ze een intelligente spreker gehad
wat een afgang voor de psychologiestudenten. Dan kun je beter niets geven. Terecht dat de auteur dit wereldkundig maakt. Bovendien goed geschreven en grappig. Meer van dit graag!
En dus zijn wij collectief verontwaardigd over zoveel minachting voor het werk van de heer Kohnstamm. Toch?
Helaas herkenbare situatie, studenten … Een paar reguliere azijnpissersopmerkingen:
> De derde zin is behoorlijk krom; de ‘zij’ die de envelop geeft komt uit de lucht vallen. Wie is dat?
>Een ‘bon voor een boek van 5 euro’ heb ik nog nooit gezien (zijn er nog boeken van 5 euro dan?), wel een boekenbon ter waarde van 5 euro. Nog drie zulke spreekbeurten en de gang naar Atheneum (“ik wil graag een boek van 19,95″) kan gezet.
Wie het kleine niet eert………….
Zo, meneer Kohnstamm staat ook weer eens in de krant, en wel gratis!
bofkont
de vereniging alsnog aan de schandpaal genageld.
niets menselijks is de professor vreemd.
Ja, en???
Tsja, in gelijke tred met de de studiefinanciering (a.k.a. basisbeurs) hebben de boekenbonnen er in de loop der jaren flink op moeten inleveren!
Het is te hopen dat ze dit leest en beseft dat a. er een vergissing is gemaakt, of b. de rest van de inhoud eruit is gejat door de leden van haar mispuut. Wat een afgang anders.
lijkt mij genoeg.
Een ikje waar je vervangende schaamte van krijgt.
Beste Dolph,
het was inderdaad beter geweest als die studente er zeer bewust voor gekozen had om je drie zoenen te geven in plaats van een boekenbon.
Misschien dat dhr Kohnstamm in de ramsh een boek van zichzelf op de kop kan tikken?
Da’s karig. Sta je daar twee uur te praten, kan er nog niet eens een bosje bloemen en een flesje wijn af. Ach, waar gaat het heen met de jeugd van tegenwoordig…
Wie het kleine niet eert ……….
Hmmm, uitgerekend van een psycholoog. Wat zou hij daar nou weer mee bedoelen…. (“I was looking back to see if she was looking back to see if I was looking back at her”). Ik denk dat studenten wel weten dat geld niets betekent, maar dat ze niet zeker weten dat de spreker dat ook vindt, en toen maar iets hebben genomen tussen iets en niets. Wat zou wel goed zijn geweest? Een bloemetje van 5 euro, of een fles wijn van 5 euro? Of helemaal niets? Of een vergoeding van 2 contacturen + 2 uur reistijd + 5 uur voorbereiding a 250 euro per uur?
Altijd weer heerlijk een tijdschriftje te kopen, maar inderdaad, plaatsvervangengende schaamte de wangentjes vuurrood!
Bij een om half elf geplaatst ikje zijn 6 (zegge: zes) uur later nog geen reacties te lezen. Geen voorbeeld van snelle tekstverwerking, die je van een dynamische krant zou mogen verwachten. Deze rubriek is daarmee verworden tot een hoek voor outcasts waar alleen nog zichzelf niet serieus nemende commentatoren blijven hangen, in de ijdele hoop dat hun tekstgewrochtsels dagen later misschien nog eens door een ander kunnen worden waargenomen en wellicht ooit nog eens gelezen. Waar doen ze het nog voor?
Is dit beleid? Of het eerste teken van neergang als gevolg van de hooghartige houding van een redactielid, die als een rotte appel in de mand de mentaliteit van mederedacteuren begint te infecteren, waarna een superieure houding zich al spoedig als een inktvlek door alle redactielokalen uitbreidt en het gehele bedrijf vergiftigt, een houding die al bij vele lezers kan worden waargenomen (als je de ikjes goed leest), en die vroeg of laat onmiskenbaar leidt tot een algeheel verval. Hierna zullen lezers en masse hun abonnementen opzeggen en de redactieleden zullen kommervol in de goot belanden. Eigen schuld!
Wie het kleine niet eert…..
Pssst… Edwin, wakker worden! Het is kwart voor zes. Er wachten weer allerlei reacties om beoordeeld te worden.
Zo mogelijk het slechtste ikje dat ik hier ooit gelezen heb.
Zo slecht dat ik voor het eerst mij ertoe aangezet voel om dit hier te verkondigen.
In vijf zinnen iets wat velen een ‘typisch Nederlandse’ gebeurtenis zouden noemen, maar wat mij ook een keer is overkomen toen ik een hele dag kwam scheidsrechteren in het land waar ik woon.
Nou had Dolph natuurlijk gewoon tevoren kunnen zeggen wat hij verwachtte. Dat heb ik toen ook geleerd. Assume makes an ass out of u and me. Maar misschien trok al het bloed weg uit de hersenen bij het aanschouwen van de “studente die het organiseerde”?Ik ben geen grammaticaal expert, maar moet de naam Powerpoint niet met hoofdletter? En is het niet ‘twee uren’ i.p.v. twee uur?
Een cijfer geef ik niet. Ik ga me daar mezelf een beetje belangrijk en onnodig belachelijk zitten maken.
Ja en? Is toch een mooi gebaar? Of snap ik het niet?
Kom op Dolph! Je hebt die bon toch NAAST je onkostenvergoeding gehad?
Wat is daar nu grappig aan??? Is het te weinig??? Wel tevereden met 10 euro??? Of pas bij 50??? Als de lezing op de miljonairsbeurs werd gehouden had ik wellicht even moeten (glim)lachen…
PS Is er een staking of zo???
Hoewel de krenterigheid van Amsterdamse studieverenigingen (minus dde VU) in de rest van het land als exemplarisch wordt beschouwd, hoop ik toch dat de eminente emeritus Kohnstamm zal denken: “Och, het gaat om het gebaar…”
Het gaat om het gebaar! Een gegeven paard……Wie het kleine niet eert……….
Het gekochte item zal je voor altijd herinneren aan je gretigheid.
Wat je noemt ondankbaar: je mag een gegeven paard nooit in de bek kijken. Dat je dit durft in te sturen! Ik zou me schamen als ik meneer Kohnstamm was!
Ik moest echt lachen! Dit was wel erg karig, maar ook wij hadden destijds een landelijke vereniging met regelmatige sprekers van (hoog) universitair niveau. Tja, een vereniging is niet rijk natuurlijk en ook onze boeken- of cadeaubonnen, of zelfs een geldbedrag waren bescheiden. Als organisatrice voelde ik mij wel eens een beetje ongemakkelijk om na een briljant betoog met beelden, waar alle toehoorders van hadden genoten, een klein envelopje te overhandigen. Gelukkig merkten we achteraf nooit of ze teleurgesteld waren. We deden ons best. Meer konden we niet!
Aan de andere kant , nooit een gegeven paard in de bek kijken(waarom is het geen mond? zoeen edel dier.
Daar kun je op bol.com verschillende boeken voor kopen ;-)
Ik zit nog na te grinniken om alle reacties, die vandaag wel verduveld laat werden geplaatst.
De heer Kohnstamm heeft een groot maatschappelijk probleem aangekaart, dat is wel duidelijk. Ik beloon zijn bijdrage met een boekenbon van 5 punten (zegge: een vijf).
Wat bezielt de oude Dolph ons hiervan kond te doen?? Voer voor psychologen…
Toch grappig…iedere reageerder gaat ervan uit, dat de schrijver dit ikje optekent omdat hij 5,- zo laag vindt. Kan natuurlijk ook grappig zijn, vanwege de gedachte, dat je een (vooraanstaand) spreker een boekenbon van 5 geeft. Of, dat degene, die de uitnodiging verzorgde kennelijk als enige heeft gelapt. Liet de psych hier een experimentje op ons los? Reacties zeggen in elk geval veel over de reageerders, meer dan over de schrijver!
wat een arrogante kwal,deze dòlf,ben weer een tijdje genezen van het lezen van zo’n ‘ikje’.
Ik ben op het ogenblik een Poema pocket aan het lezen van 5 euro, van Alexander McCall Smith: Het geheim van de krokodil. Volgens het dagblad Trouw een bijzondere en originele roman, een roman die je hart raakt.
Het speelt zich af in Botswana, waar Mma Ramotswe een detective bureau opent en mensen helpt met de problemen in hun leven.
Misschien een tip voor Dolph?
Elders in de krant is een artikel gewijd aan de boekenbon: “Boekenbon behaalt recordomzet”.
Nadat je de kop van het artikel gelezen hebt, is dit ikje wel leuk.
De schrijver lijkt me iemand die hoog scoort qua timing!
Is het echt zo dat niemand begrijpt waar de professor in feite tegen protesteert? Niet tegen de ‘karige’ beloning, maar tegen de absurd hoge boekenprijs van tegenwoordig. Die studenten zijn vermoedelijk twintigstejaars die denken dat je voor 5 euri nog een romannetje kunt kopen…
Meneer Kohnstamm, ik zit me echt een beetje plaatsvervangend te schamen voor u. Voor 5 uro kun je hartstikke veel leuke dingen doen, al schiet me nu even niet zo snel te binnen wat. En als u geld nodig heeft kunt ook gewoon via Randstad Uitzendbureau iets regelen. Daar lopen wel meer psychologen.
Het nare is, doordat alle reacties zo traag verschijnen,krijg je veel van het zelfde , wat wel een gemeenschapszin oproept maar tekort doet aan de verscheidenheid.Welke juist zo aardig is zei mij oude tante van Beelen.
Drie kusjes en een oortje
Op een donkere wintermiddag klopte een hoogleraar psychologie op mijn spreekkamerdeur. Ondanks een volle wachtkamer vroeg hij of ik hem even tussendoor zou willen zien. Natuurlijk liet ik hem voorgaan. Nadat enkele weken later zijn klachten waren verdwenen en hij mij daarvoor kwam bedenken, drukte hij ten afscheid een envelop in mijn handen. Direct na zijn vertrek opende ik die en zag een beduimelde boekenbon van 10 euro, gekocht in een ander deel van het land, gedateerd: juni van het vorig jaar.
Gerard Reve – God hebbe z’n ziel – zou hebben gezegd: je mag een gegeven lantaarnpaal niet in de lamp kijken, en zo is ‘t maar net. Bovendien, voor dat bedrag kun je mooi bij de slijter een six-pack ‘Hertog Jan Grand Prestige’ kopen, met als gratis toegift een boekje van Tommy Wieringa, Manon Uphoff, Peter Winnen of Kluun. Die troep verkoop je vervolgens, al dan niet valselijk gesigneerd, op een boekenbeurs voor demente bejaarden, tegen een vriendenprijs van vijftien euro, wat voldoende is om een box met het gehele ouvre van Louis Couperus te kopen. Zit je voor vijf euro te zuipen en te lezen. Beetje creatief wezen Dolph!
Beste mmmmmmmmmmmmmmm, en zo zegt jouw reactie weer meer over jou dan over de anderen. Zo werkt dat nu eenmaal in de psychologie. Greetings.
Het lijkt erop dat prof. dr. D. Kohnstamm ons hier een spiegel voorhoudt, en wel door te kijken wie er in welke mate ‘toehapt’.
Je kunt zelfs vermoeden dat zijn eega Rita een graantje meepikt in de lol om deze reacties; het zijn en blijven tenslotte gedragswetenschappers.
Er is geen enkel waardeoordeel meegegeven in de ‘pointe’ van dit verhaaltje. Je zou er dus uit kunnen afleiden dat de weledelzeergeleerde Dolph hierbij terloops een nieuwe norm introduceert voor de beloning van oud-hoogleraren bij studieverenigingsoptredens. Waarlijk een blijk van solidariteit met de tijdelijk wat minder-kapitaalkrachtige studerende mens, dus.
Laten we het de Kohnstamm-norm noemen, naar analogie van de Balkenende-norm.
(Overigens niet te verwarren met het bekende Kohnstamm Effect)
By the way, voor 4,99 hadden de dames en heren van het organisatiecommitee ook een puike literfles huiswijn van ‘s lands grootste grootgrutter kunnen bemachtigen.
Nou moet het niet gekker worden. Op Wiki staat al een link naar dit ikje. Bedankt voor de tip female 5.
Er staat duidelijk bij dat dit een actie is om de studenten op de hak te nemen. Waar komt dit vandaan? Zet Dolph dat zelf op Wiki?
Lees het ikje nog maar eens, let op de woordkeuze: oud-hoogleraar, goede powerpoint presentatie, de twee uur vliegen voorbij. Met als anticlimax de 5 bon…
Zulke ikjes zouden verboden moeten worden!
Of worden we in de maling genomen?
Weer blij gemaakt vanwege dit “ikje”.
De op- en aanmerkingen waren weer zoals altijd: fraai.
deze week kan voor mij al niet meer stuk.
Dit is zonder meer een schoolvoorbeeld van een geslaagd ikje.
Ik versta daaronder een vlotte beschrijving van een alledaagse situatie, waarin een minder aangename kant van de schrijver wordt belicht. Dit ikje is daarop een variant. De schaduwzijde van het karakter van de schrijver blijkt uit het feit, dat hij wraak neemt op een studentenvereniging door hun gierigheid publiekelijk aan de kaak te stellen.Het komt helaas niet elke dag voor dat een ikje-schrijver zichzelf zo te kakken zet. alle lof voor de prof !
Dolph doet een beroep op ons gevoel voor humor via ons – aangenomen – gevoel voor verhoudingen. Good old Freud heeft daar eens een boek over geschreven.
Simpel gezegd in dit geval: eigen schuld dikke bult.
En: het beste vermaakt blijft toch leedvermaak.
Dank je wel Dolph om zo naakt voor ons te staan en ons om je te laten lachen. Ik weet hoe moeilijk het is.Nog even je tekst door was en wringer:
Een vereniging van psychologiestudenten vraagt mij, als oud-hoogleraar, om een lezing te geven. Mijn ijdelheid is gestreeld. Met mijn Powerpoint-presentatie verschijn ik op de afgesproken plaats en tijd. De twee uren vliegen voorbij. Na het hopelijk meer dan obligatoire applaus en een vriendelijk dankwoord van de studente die het organiseerde, geeft zij mij een envelop. Thuisgekomen maak ik die open. Het is een boekenbon van 5 euro.
Als voormalig docent psychologie zal Dolph op de hoogte zijn van ene heer Freud, die alles uiteindelijk alleen op sex betrok.
Alle speculaties rond het te laag zijn van het bedrag, of vooral omdat spreker niet zomaar Jan-met-de-pet is, zijn m.i. irrelevant.
Het enige belangrijke zinnetje is “de studente die het organiseerde” – en daarmee in de gehele tekst als enig belangrijke letter die ene “e” achter student – op wie Dolph zo’n indruk had willen maken dat zij, ondanks een leeftijdsverschil van twee generaties – hem onweerstaanbaar had gevonden en zo met hem in bed was gedoken.Overigens mijn waardering voor de ‘trage’ verschijning van de reakties. Ik is bijna 1 uur in NL en ik zie nu 76 reakties. Die reakties gaan allemaal over het ikje i.p.v. een hoop puberaal heenenweer gedoe tussen de echte reakties in. Nu hoef ik morgen alleen maar de staart er af te knippen.
Nou Dolf, nog even lekker in de schijnwerpers staan, en wat voor schijnwerpers!
@ Ki
Je bent er weer: Geweldig: we hadden je al als vermist opgegeven! Nu snel naar carnaval. iedereen zit op je te wachten.
5 euro. dan hadden ze beter niets kunnen geven. ik neem aan dat de heer Kohnstamm dat ook prima had gevonden.
Het is vooral erg genant, en de humor is die van de plaatsvervangende, tenenkrommende schaamte. Zorgelijk vind ik dat zo weinig reageerders dat lijken te begrijpen.
Hahaha! bij nader inzien is 5 euro toch een behoorlijk calvinistisch gebaar! Hahaha! Kan je die puisterige rotzakken niet een of ander trauma aanpraten!? Gutogut. 5 euro. Je zou ze toch!
NRC, waarom plaatsen jullie een dergelijke tekst?
Het is wat, ben je met pensioen, heb je eindelijk die computer onder de knie, je kunt zelfs een eenvoudige voorgeprogrammeerde powerpoint (vroeger heette dat diashow?) presentatie houden, mag zelfs 2 uur (moet er persoonlijk niet aandenken)laten zien dat je dat kunt en dan nog: Die arme studente heeft die bon natuurlijk van haar 7 jarige nichtje voor haar verjaardag gekregen…
wat ik uit dit grappige ikje opmaakte, is niet dat er hier een zekere graad van ondankbaarheid zou worden tentoongespreid (integendeel zelfs, het verhaal ademt een sfeer van het aloude begrip “graag gedaan, hoor, voor liefdewerk-oud-papier”), maar wel dat er het belachelijke feit wordt vastgesteld, dat er door de instantie die achter de boekenbon zit nog steeds –anno 2008!– bonnen met de prehistorische waarde van 5 euro in omloop worden gebracht.
Ohh… we zijn er met zijn allen in getrapt. Meneer Kohnstamm gebruikt zijn Ikje alleen om reacties uit te lokken. Hij gaat een boekje schrijven! Over Ikjes en mensen die daarop reageren en waarom. Ik hoop alleen dat het boekje niet te duur wordt…
Ooit heb ik als jongen van zeventien een avond opgepast op een buurjongetje van drie jaar. Bij aankomst stonden thee en een koekje klaar op het aanrecht, alsmede eenglas lauwe cola. Om half een kwamen de buren thuis. Met een breed genereus gebaar zwaaide de buurman zijn portemonnaie uit de achterzak en legde een gulden op tafel.”Helemaal voor jou!” waren zijn begeleidende woorden. Helaas ontbrak mij de tegenwoordigheid van geest (of was het toch een gedegen opvoeding?)om de gulden terug te geven met de opmerking dat ik het liever voor niets deed, dat hem in de waan te laten, mij gepast beloond te hebben. Deze herinnering schoot mij te binnen bij het lezen van “Boekenbon”…
@ Leraar
Gezien de salarissen in het onderwijs, bent u er sindsdien niet veel op vooruit gegaan lijkt me.
@flip (88)
Je hebt gelijk, de reageerders zijn geen lichten. Maar Dolph’s beklag is loos, hij gaat over onze ruggen heen geld verdienen aan zijn nieuw boekwerk over het puberale ikjesgebeuren. Blondje kent de wereld. Binnenkort staan we allemaal voor Bokito bij de betere boekhandel. Ook jij.@leraar
Hoe ondankbaar. Van uwes dan. De gulden was in de tijd van de gedegen opvoedingen minstens vijf huidige euri waard.
Beste mensen, jullie reacties steken mij een hart onder de riem. Natuurlijk was ik blij met de bon, het was immers de geste. De waarde was echter dermate laag, dat ik me bekocht voelde. Daarom heb ik het (mijn psycholoog adviseerde het mij) van me af geschreven. En dat hielp mij!
Zoek er verder niets achter. Ik ga weer genieten van mijn pensioen en lekker verder schrijven.
Beste Dolph,
Is mooi, een reactie van de getroffene zelf. Aannemende dat u geen troller bent.
Wij kunnen niet beoordelen of het honorarium een beetje in overeenstemming was met de kwaliteit van het gebodene. Maar ik begrijp dat de therapie een beetje geholpen heeft. Hoeveel kostte dat? Als ik zo vrij mag zijn. En hoeveel kost het om de NRC-redactie zover te krijgen een ikje te plaatsen? Zodat wij ons een totaalbeeld van deze operatie kunnen vormen.
Maar goed. Dank voor het vermaak en de reactie.
Geniet van uw pensioen. Wij zijn alleen maar sjeloers. Hoeveel gaat uw nieuwe boek kosten en waar zal die over gaan? Beidewee.
Vriendelijke groet,
Willem
Nummer 100, de deur staat open.
als een psycholoog zijn beweegredenen voor het schrijven van een stukje in de krant uiteenzet (zie 97)en daarbij vraagt om er niets achter te zoeken is er alle reden om zeer wantrouwend te worden.
Dat de professor zich bekocht voelde wil ik best geloven, maar er zijn talloze manieren om dat trauma te verwerken. Het van-je-afschrijven is een beproefde therapie, maar waarom dan meteen in een landelijk dagblad. Dat is toch te vergelijken met het wereldwijd aankondigen van een film over de Islam , als je wat problemen hebt met wat opgeschoten Marokkaanse jongens in de buurt.
Ik houd het nog steeds op ordinaire wraakzucht en ijdelheid. Daar is niets mis mee, maar draai er dan niet om heen. En wat te denken van het zich verschuilen achter een therapeut, die er natuurlijk helemaal niet is. Je zou haast Wilders gaan citeren.
Weer te laat, Nummer 100! Vedorie.
Bedankt voor de rapportage, Willem. Zonder jou zou het hier een rotzooitje zijn. Inderdaad, de discipline onder de jubileumnummers is ver te zoeken. Er gaan wat koppen rollen, dat is wel zeker. Nogmaals bedankt.
@Nummer 500
Oké. Ik wacht het af. Heb hier wel zorgen over.
De reactie onder nr 97 is niet door mij geschreven, ofschoon de schrijver wel mijn naam gebruikt heeft voor de ondertekening.
Het valt me op dat heel veel van de mensen die reageerden de humor van het gebeurde niet konden inzien. Dit in tegenstelling tot de reacties die ik kreeg van mensen die mij kenden.
Waar moet het naar toe in deze wereld als er zelfs getrold wordt met de naam van Dolph. Maar dat weten we natuurlijk niet zeker. Dolph heeft misschien last van meervoudige persoonlijkheden. Troost je, Dolph, het gebeurt hier vaker. Eigenlijk is het hier een opvangtehuis voor deze gevallen. Welkom thuis.
Ik vermoed dat de gepensioneerde hoogleraar een boekenbon ter waarde van tenminste tien gulden had verwacht.
@ Dolph Kohnstamm (104)
Als u vooral positieve reacties kreeg van mensen die u kennen, betekent dat kennelijk dat uw schrijverstalent geen aantrekkingskracht heeft op een brede lezersgroep. Het is aan u hier conclusies uit te trekken.
Dat zijn nu al twee reacties die ik niet zelf heb geschreven – eerst was er 97 en nu 104. Ik heb helemaal geen kennissen die mijn grappen snappen. Daarom hoopte ik dat de lezers van uw krant de clou van mijn verhaal wel zouden begrijpen. Dat valt tegen. Ik zeg daarom hierbij mijn abonnement op en stap over naar de Telegraaf.
Arme Rita. Hoop je nog een paar jaar van een welverdiend pensioen te kunnen genieten, gaat het ineens zo hard achteruit.
Heer Kohnstamm,
Ik vond het wel een leuke (zie nr. 29.)Troost u. De heer Mulisch zou het ook niet erg vinden. Gisteren de ‘Avond van het Boek 2008′ op tv gezien. Daaruit leerde ik dat hij het geen bezwaar had gevonden dat zijn afbeelding op de 5 euro boekenbon kwam te staan. De meest gangbare!
inderdaad, had u liever een flesje wijn van 3.99 euro als bedankje gehad?
wellicht dachten de studenten iemand met uw intellect te verblijden met een literaire bijdrage, zij het miniscuul, in plaats van een geest vertroebelde fles wijn.