*

Verkeerde afdeling :: nrc.nl

Verkeerde afdeling

In de gang langs de wachtruimte van de longafdeling in het AMC zie ik twee mensen aankomen. Zij zit in een rolstoel van het AMC. Het is een kleine, oude vrouw. Ze zit ineengedoken en houdt krampachtig met twee handen de afsprakenkaart vast. Haar gezicht is een en al wallen. Ze heeft bijna geen haar.

Hij duwt de rolstoel. Is ook niet groot en heeft ook veel wallen in zijn gezicht. Hij draagt een geruite pet. Hij stopt bij de balie en kijkt naar het bord dat er boven hangt. „Dit is de longafdeling”, zegt hij. „Daar moeten wij niet zijn. Die heb je nog.”

Lideke Stoffelsma

56 reacties op 'Verkeerde afdeling'

deksels!

Oei, weliswaar een zijtje, maar het is een goed filmpje dat Lideke hier vertoont. Bravo!

Y

Moest hardop lachen. De eerste keer in maanden, na het lezen van een Ikje.

Zeveraar!

Tjonge, is het de week van de ouderen? Luguber “ik-je” trouwens. Ik kan echt niet lachen om de aftakeling van het lichaam. En de Grootmoeder ook niet, verwacht ik!

Onno

Het Ik-je stelt niets meer voor dan een beschrijving van uiterlijke kenmerken…een 5-

Afzender

Lideke, Er zullen wel opmerkingen zijn over de uitgebreide schrijfwijze (niet helemaal onterecht)maar ik vind het een leuk ikje.

mopperkont

laat die ouwetjes maar schuiven

wimpie

geweldig!! :-)

verplicht veld

Bravo.

@deksels! & al.:

Lees eens de Spelregels van ik@nrc en stop met dat zeuren over hij’tjes, zij’tjes en jullie’tjes.

“Voor publicatie in de rubriek ik@nrc.nl komen waar gebeurde verhalen in aanmerking: anekdotes uit eigen ervaring en observatie”

j.dik

Ik snap hem niet. Als je iets kwijt bent ga naar de politie (dit alleen voor de ouderen onder ons) en Wilders heeft gelijk dat we die functies weer moeten instellen. Anders allemaal gedoe toch? En bovendien zetten wij altijd onze pet af, zeker een geruite, als we binnen zijn niet waar? Verder een ernstig bejaardentehuis gehalte.

quote

Lideke heeft een grote fantasie; goed begin van een slechte roman.

Ruben

Kouwe rillingen, er sprong een traan in m’n ogen.
Mooi gedaan.

De Schrijvende Rechter

Fijn! Goed opgebouwd, goed ontvouwen.
Eindoordeel: zeveneneenhalf (zegge: zeveneneenhalf)

Tis de Waarheid

Ik duw mijn vrouw verder. Aangekomen bij de KNO afdeling, zeg ik: “Met jouw stem is niks mis en met mijn oren ook niet”. Ik druk mijn geruite pet iets vaster op mijn hoofd en daar gaan we weer. Bij de dermatologische afdeling mompel ik: “aan de die wallen in onze gezichten zal wel niet veel meer te doen zijn.” Zo lopen we voorbij de nierdialyse, de hartafdeling en orthopedie. Uiteindelijk stoppen we bij de restauratie. Ik koop voor ons beiden een kopje koffie en één slagroomgebakje. Dat delen we. “Zitten we toch nog even lekker te genieten”, zeg ik, en veeg wat room van haar kin.

Marianne

wow!

Martijn

Leuk ikje, die heb je (dus) nog…

Bli-Bla-Tovenaar

Mooi verhaal.
Nu maar hopen dat ze niet onderweg waren naar de HART-afdeling… :)

* * * *

In de gouwe geit

Zeven zinnen. Mijn tenen krommen al enigszins als ik zie dat de humor weer over de schattigheid of woordgebruik van oude mensen dreigt te gaan, maar ik roep mijn ‘gut reaction’ tot de orde. Genietend van de bijna-afwezigheid van bijvoeglijke naamwoorden – behalve dus de ‘kleine, oude’ die ik liever anders opgelost had gezien – volg ik het verhaal.
Aardige clou. Mijn vader – die ik ook op zijn tachtigste niet oud zou durven noemen – zou ook zoiets gezegd kunnen hebben.
Ik vermoed dat de man gewoon een grapje maakt. De humor zit ‘m minder in de spanning tussen wat hij zegt t.o.v. wat je ‘normaal’ zou verwachten, maar gewoon in het feit dat de man probeert de boel een beetje vrolijk te houden.
Aan een cijfer doe ik niet. Niet mijn norm maar mijn interesse telt.

arteps

Ik begrijp niet wat het uiterlijk van deze twee oude mensen ( … veel wallen in het gezicht… bijna geen haar… geruite pet..) ertoe doet. Vind het een beetje zielige beschrijving. Of is dat juist bedoeld als contrast met de droge opmerking? Dan had de beschrijving iets minder ‘krampachtig’ gekund, denk ik.

Ilona

Aaaah, wat lief. Wat zou ze zoal missen?

Peter

@Y: ik word kennelijk een seniele oude dwaas. Ik moest huilen.

deksels!

17.38… moedertje toch, waar zijt ge? Bent u ongelukkig met uw moederlijke taken? Zeg het ons. We willen niets liever dan u helpen.

Puber

Dat is dan een hoop info waar ik niks mee kan. Zijn dus gewoon twee oudjes.

Lideke, heb jij al rimpels? En heb je je haar nog? Kan je nog lopen? En pissen? Dan hoef je niet naar de uroloog!

yeach

agricola

Leuk, maar had wel ietsje vlotter verteld en geschreven mogen worden. “Zij zit…” en “Het is…” verwijzen naar dezelfde persoon? Ai…

exportNL

Hoewel vreselijk geschreven, moest ik, net als Y (2) ook eindelijk weer eens hardop lachen.

En tegelijkertijd een beetje huilen, maar dat is waarschijnlijk het mooie eraan.

exportNL

@ tis de Waarheid (13): mooi!

Hempie

Uitstekend.

Afzender

@8 VP. Klopt. Ik heb geen devoten instelling, sterker nog, we kunnen niet buiten ze, maar dat: Ik, zij, hullie en zullie ikje is niet nodig. @16 BBT, wiens reacties ik normaal waardeer, heeft deze keer het ikje niet goed gelezen.

Marly le Roi

Niet literair, wel een goed ikje. Ik weet zeker dat zelfs de lallende lummel het ermee eens kan zijn.

Carola

dit is Amsterdamse/Joodse humor, heerlijk!

Pompen of verzuipen

Ikje of zijtje. Bravo! Toch iets ernstigs, nee, meer van “bittersweet”. Wel een aardige.

Snoepdok

Jazeker, humor om te lachen! Hulde en bravo.

Terzijde: alle informatie combinerend, vermoed ik dat onze hoofdrolspelers op zoek waren naar een kapsalon.

de lallende lummel

Wat een vervelende ouwe kerel. Die wallen onder zijn ogen komen waarschijnlijk van het vele zuipen.
Gingen ze naar het ziekenhuis om afwezige organen en ledematen te controleren?

Pas op Marly le Roi er hangt nachtvorst in de lucht

De stem des volks

Roerend mooi Ik-je. Iets te veel wallen en haren en pet, maar daar zal je mij niet over horen zeuren.

Ellen ten Bruggencate

Ironie is het beste afweersysteem. Goed Ikje.

Lichte bries

Mooi. Lief. Aardig.

erik

een toonbeeld van hoe iemand in een oprecht medelevende verhaaltrant haar eigen (glim)lach weet te delen met een aangenaam aangedaan lezerspubliek.
lideke, klasse!

Maris

Ha ja, dit kan alleen in Amsterdam :-)

Ingries

Yep, zowaar te doen, al maakte het positivisme van tis de waarheid mijn dag net weer wat vrolijker (en believe you me, I needed that!!!)…
@ Afzender, Willem en Dom Blondje; moet ik nu alle vooroorlogse ikjes langs om te zien waar jullie zoal hebben vertoefd om op de hoogte te blijven van diverse perikelen, of zouden jullie zo vriendelijk kunnen zijn mij op de hoogte te stellen van vrijstaande ikjes en/of toevoegingen op minder nieuwe adressen? Het wordt nachtwerk op deze manier en daar heb ik, in tegenstelling tot jullie, geen ervaring mee!!!

Piet

Pijnlijk eerljk, maar een heerlijk ik-je.

Heb eindelijk weer eens oprecht goed om een ik-je kunnen lachen!

De stem des volks

Gelet op het steeds trager wordende modereren is het wellicht aan te bevelen de reacties op Ik-jes een dag ervóór te plaatsen.
Het ik-je van morgen vind ik een zij-tje- en je moet er bij geweest zijn.

Dom Blondje

Ach…lief….

dirkfaam

Aan alle schrijvers van ‘ikjes’ wil ik zeggen: ga vooral door. Ik blijf jullie stukjes lezen.
Verder beloof ik plechtig dat ik, vanaf nu, geen reacties meer zal lezen.
Ik word onpasselijk van zoveel gezeik.

De Schreiende Rechter

Wel sterke neiging toe, maar geen tijd om ikje door de wasmachine en wringer te halen. Bus komt eraan.
Aardige anecdote, alleen alweer met die o-zo-schattige ouwe mensen – waar er zometeen zo veel van zijn dat we moeten overgeven als er weer zo’n anecdote vol rimpels en rollators langskomt, en we alleen nog maar anecdotes willen horen met kinderen, tieners, strakke lijven, maakt niet uit wat voor mensen, als ze verdomme maar niet oud zijn.
De opmerking van de man is typisch Amsterdamse humor.
Ik moest vooral lachen om de zin: “hij draagt een geruite pet.”
Hij had, hoop ik, toch ook wel schoenen aan?

Het Laatste Oordeel

Lekker en eerlijk ikje: 8

Afzender

Sorry BBT. Ik snap hem nu pas.

Jean Emarts

Tranen in mijn ogen. Van het lachen.

Maarten

Leuk Ikje. Ik vond het een sympathieke situatie omschrijving die mij met een glimlach aan mijn grootouders deed denken. Bijzonder aardig is het ontbreken van een persoonlijk(e) (ver)oordeel(ing) van de schrijver.

Albert

Simon Carmiggelt zou het niet beter gedaan hebben!

jopie slim

niet slecht, Lideke. De verdienste van dit stukje zit niet eens in vadertjes gevatheid. goed gevat zijn juist de landerigheid van de polikliniek en het onverholen observeren van andere patienten (“wat zou die hebben?”)

Ilona

de schreiende rechter:
Pas op! Dit is nog maar het begin. De vergrijzing komt er aan!

De Laatste Arbeider

Ik zou nog graag willen weten of de geruite pet wel of geen pompon heeft. Voor een juist beeld is dat echt van belang.

Afzender

42 dirkfaam. U wordt onpasselijk van zoveel gezeik? Ik heb in maanden niet zoveel positieve reacties gezien. Jammer dat U dit niet meer leest.

rosa

Toch word ik diep triest van die wallen! Mijn spiegelbeeld is al zo confronterend, maar hoeft niet nog eens uitgespeld te worden. Kortom, ouwetjes, bejaarden, bewalde koppen, laten we het subtiel houden en de aftakeling slechts poëtisch hier en daar aanstippen. Zo, hier schijnt de zon, dat is mooi. Er zitten twee Turkse tortels in mijn tuin en ik sta op het punt mijn jarenlange relatie te verbreken. Het wordt vast een vonkend weekend. Help!

Ingries

@ stem des volks 40 – helemaal mee eens! Denk je als eerste te reageren en dan blijkt op, pak ‘m beet, nummertje 883 dat je de indruk hebt gewekt een in herhaling vervallende Alzheimer patient te zijn , die bovendien alleen maar azijn kan pissen over die prachtige, literair verantwoorde ikjes (sorry, ben nog overstuur over ‘t ikje van morgen dat ik net gelezen heb)… Over ‘t ikje van maandag: zucht… weer een NRC beambte die de culturele lentekriebels niet heeft kunnen onderdrukken… Heb alleen nog niet begrepen welk vogeltje er beschreven gaat worden: ‘t parkietje van een stel oude mensen die net uit ‘t ziekenhuis terugkomen???

Willem

@Ingries (38)
Het leven is een ingewikkelde aangelegenheid. Het wordt mij ook wel eens te veel, doe alleen overdag nog maar de ogen toe. Maar met Angst, Wittiness en Carnaval heb je de meeste lijnen wel in de touwen. Geloof ik.

Kees Keurig

Allemachtig wat heb ik me vermaakt met dit Ik-je!Gutogut! Ik zit gewoon op mijn werk maar heb toch in mijn broek lopen lekken. Wellicht iets dat ons bind! Kristusnogantoe! Het gaat jullie goed oude mensen!