In mineur
Mijn vioolleraar, een muzikale erudiet op leeftijd en ik - in zijn ogen vast nog jong - zijn beiden alleen deze zomerweek. Hij begint de les met warrige woorden over de samenstelling van twee kwartetten. Ik begrijp er niets van. Er blijkt iets anders. Met mijn altviool in de hand ga ik zitten. Hij vertelt over zijn poes van 17 jaar oud, die niet goed meer kon zien, horen en lopen.
Bij het wegrijden met zijn auto zag hij de poes niet op zijn vaste plek bij de schutting maar voelde wel iets van een hobbel onder zijn wiel. Vanuit de muziekkamer dwalen zijn ogen naar de tuin. We janken die les samen in mineur uit op onze instrumenten.
Mieke van den Broek
