In het dorpskrantje bedankt mevrouw Bosch iedereen voor de vele blijken van medeleven die ze ontvangen heeft na het overlijden van haar lieve man.
Een paar pagina’s verder staat een advertentie: ‘Gratis af te halen 1 leren fauteuil bij mevrouw Bosch.’
Marijke Westerhof
…ja en nu?
ben het met Johan eens, en nu??
Wim,
Het ik-je van gisteren TOP!
Het ik-je van vandaag TOP!groeten
Gabor en Johan; ik snap ‘m wel!
En vind ‘m nog leuk ook!
Lieve man, maar wel zoeen die zijn eigen stoel had en die niet als aandenken in huis mag blijven. Dat geeft te denken.
En nu zit Marijke Westerhof lekker.
Eén leren fauteuil afhalen……
en één ontbijtbordje, een stapeltje pyama’s, één gehoorapparaat….De wereld gaat verder. Leuk verhaal.
Is toch mooi? Wat moet mw. Bosch met twee leren stoelen…
Nou, mevrouw Bosch vindt het prettig dat er veel medeleven wordt getoond door ánderen, hoewel ze zelf vrij praktisch (lees: kil) omgaat met het sterven van haar man. Zo zet ze de fauteuil van haar overleden man in de krant, want die is immers niet meer nodig. Snappen jullie ‘m niet, of zijn jullie nou net zo praktisch als mevrouw Bosch?
Ze biedt m in ieder geval gratis aan.
Vanavond om 8 uur, zelfde plaats
Kan je nog een keer je medeleven laten blijken.
En eindelijk dat leren onding aan de kant. Het was een lieve man, maar smaak had hij niet.
Als het nou een contactadvertentie was geweest…..
Waarom gaat iedereen ervanuit dat het om dezelfde mevrouw Bosch gaat??
Tja. De advertentie was al twee weken tevoren opgegeven.
sorry, galgenhumor, maar moest erg lachen…. de een z’n dood is de ander z’n brood