Voor een ingreep aan een vinger, ben ik opgenomen op afdeling dagverpleging.
Na de ingreep (met machteloze linkerarm) blijf ik misselijk en krijg aan mijn rechterhand een vochtinfuus.Een zorgzame verpleegkundige rijdt mijn bed naar de wc, helpt mij van het bed af en legt infuuszak in wastafelbakje. Terug van het toilet wijs ik de verpleegkundige op terugstromend bloed in de infuusslang: „Dat”, en het komt er zelfverzekerd uit, „is de wet van de converserende vaten!”
Hannie van ’t Verlaat
natuurlijk…holle vaten converseren
het hardst en het klinkt poliklinisch correct.
gelukkig hoefde je niet met de hand/arm naar de afdeling ‘ kar antenne’. Daar lag de dochter van een vrachtwagen chauffer helaas wel…
Hannie, geweldig, sinds tijden niet zo’n goed ikje gelezen. Wat een tuthola die verpleegkundige. Heerlijk, mensen in de hulpverlening afzeiken.
Converseren, communiceren…. toch bijna hetzelfde, nietwaar? Leuk ikje!
Hij is leuk!
@Rolf: wat denk je van de intensieve carree? Toen ik jaren geleden in Tilburg woonde, hoorde ik niet anders. Wanneer ik ooit ‘intensive care’ zei, was er altijd wel iemand die me vriendelijk corrigeerde.
En een tante van me vertelde wel eens dat iemand ‘zijn hart in ‘t vat’ had gehad. En wij vroegen ons maar af wat dat nou zou zijn.Het ikje is leuk!
@ Manjo: Wat was dat dan, ‘zijn hart in ‘t vat’? Of ben ik nu dom?
@Janneke: hartinfarct. En die tante was nou eenmaal niet de allerslimste.
Janneke, ik vermoed een hartinfarct. Maar ik hou een zweepslag om mijn arm… ;-)