*

Zwart licht :: nrc.nl

Zwart licht

Op de hoek van de straat stond een zwarte betonmolen. Prachtig ontwerp en zo te zien helemaal nieuw. Er stond een hek omheen. Een jongetje keek er vol bewondering naar.
In het centrum van de stad stond nog zo’n ding met hek eromheen. Nieuwe trend in bouwland, dacht ik en fietste verder. Toen ik weer zo’n nieuwe betonmolen zag, keek ik iets beter en zag ik een gigantische bouwlamp. In een flits wist ik het: de brandgrens van Rotterdam.

Toen ik ’s avonds weer terug naar huis ging – ik fiets nooit dezelfde weg terug – zag ik de ene na de andere lamp. Ineens zagen ze er mysterieus uit. Ik moet doorfietsen, dacht ik. Vraag me niet waarom.
Jet Manrho

15 reacties op 'Zwart licht'

mauro

mooi!

Geldwolf

Uw punt zijnde?

Roland

dat niets is wat het lijkt?

janneman

Was dit nu het aardigste stukje dat aan de redactie is gestuurd? Het beste ervan is dat er geen taalfouten in staan!
Redactie: graag iets puntiger stukjes uitzoeken.

martin

geen punt geldwolf, een gevoel..

maaike

Aan Geldwolf,
Uw sterke punt zijnde humor in deze!!!

Louise O.

De boeken van Lampo zijn er niets bij.

Janneke

Mooi stukje.
U kreeg de neiging door te fietsen vanwege de avondklok?
Mensen, niet zo cynisch aub.

joop

Het zal je toch maar gebeuren…

Gerda

@ janneman: die ‘ikjes’ zijn toch niet bedoeld als moppentrommel?

mjkvg

erg mooi!

De vlucht voor de spoken uit het verleden leidt onvermijdelijk tot de confrontatie met de naakte zelf. De slag met jezelf kent geen einde. De zelfgeschapen zwarte duivels worden overwonnen door jouw naaste die ze met licht gemak verjaagt.

Geldwolf

Maaike,

Humor? Wat koop ik daarvoor? GELD, daar draait het om!

maaike

Geldwolf,

Oh, ik dacht om the OIL !

Geldwolf

Maaike,

Dat komt op hetzelfde neer…

ir. J.C. van Oort

Hoewel ik dit ik-je lees in de brandende hitte van een zomerse Sahara, krijg ik er even kippevel van – en ik ben toch lang na de 2e Wereldoorlog geboren. Knapper dan de beste oorlogsroman. Een tien met een griffel.