Wat onwennig, als bejaarde in een nieuwe omgeving, leg ik mijn supermarktinkopen op de band. Als ik aan de beurt ben en moet afrekenen, toets ik, heel geconcentreerd, mijn pincode in.
De caissière en de mevrouw na mij lachen me vriendelijk en hartelijk toe.
„Deed ik wat fout, dames?”
„Helemaal niet, meneer, u noemde alleen uw pincode hardop. Voortaan niet meer verklappen, hoor.”
Ton van Huijst
Haha, schitterend verhaal, en zo herkenbaar!
Lieve Ton,
Vol humor en ontroerend. Een goed initiatief. Kort maar krachtig, net als je naam…
Bruno.
Voor zoiets hoef je niet bejaard te zijn; ik deed hetzelfde in de onveilige buurt van het station Hollands Spoor ….. Wel uitkijken voor de z.g. ‘tientje laten vallen-truc’, maar opgewekt de pincode prevelen in het bijzijn van verdachte types, het geld opbergen en dan naar de tram.
Gestressed, ja, en discriminerend want de verdachte types riepen mij terug : pas laten zitten in de automaat. Zij keken wel uit om de pas te pakken, je hoort tegenwoordig zoveel over oplichting bij het pinnen, dar wilden ze niets mee te maken hebben….
Tjonge, laat dit een goede les voor ons zijn. Ik moet nog oud worden. Alleen als je slaapt mag je fouten maken.
dat heb ik ook weleens, keihard zelfs…..
Ik laat inmiddels de kassière altijd maar pinnen.