I.M.

Een beetje luguber vind ik het wel: het schrijven van een ‘in memoriam’ terwijl de persoon in kwestie nog niet eens overleden is.
Toch zweert mijn docent journalistiek dat het binnen het vak de normaalste zaak van de wereld is om zo te werken. Zelf had hij de necrologie van Paus Johannes Paulus II vijf jaar lang in zijn kast liggen, voor als het moment daar was. En ook het levensverhaal van Fidel Castro ligt al een tijdje klaar.
„Wel af en toe een beetje updaten”, zegt hij, „voor als mensen besluiten oud te worden.”
Carien ten Have

Geplaatst in:

18 reacties op 'I.M.'

Maarten Dulfer

Tsjonge, een grapje van een docent. Ja, er zijn zo weinig leraren meer die nog lol in het vak hebben, dat moet dan wel in de krant. I.M. trouwens stierf in februari, dat is het ook nog niet. Sindsdien, 1995, en al helemaal niet meer sinds het boek, kan dat niet meer in de Nederlandse pers, In Memoriam afkorten. Misschien had die docent het stukje nog even moeten bekijken.

Janine

De kwaliteit van de “ikjes” gaat achteruit!!

Anned

En ik maar denken dat IM instant message betekent….

Milena van der Molen

Kijhard maar briljant. Respect voor het menselijk leven is er blijkbaar niet al te veel meer…

Milena van der Molen

Ja, die spelling… kijhard is natuurlijk keihard, sorry

Gábor

deze vind ik een beetje zwak, verder elke dag erg vermakelijk.

Veronica Cramer

Carien, natuurlijk moet dat document al klaarliggen. Hoe kan een journalist anders binnen een paar uur een levensverhaal bouwen. Een I.M. van een publiek persoon doe je in de slappe tijd en je houd het bij. Wanneer deze persoon dan echt het tijdelijke voor het eeuwige heeft verwisseld ben je in 10 minuten klaar. De krant moet eruit!

jan bos

En wil je prettig herdacht worden door je nabestaanden, zorg er dan vor dat je je eigen graftekst schrijft. Dat bespaart hen ook veel moeite. Af en toe bijwerken voor als je oud wordt.

Veronica Cramer

Wat is er nou zo moeilijk aan. We worden allemaal geboren en gaan allemaal dood.
Ik geloof dat mijn twee kinderen zijn aangekondigd met
Geboren …Het hele gezeik van : “tot onze grote vreugde enz.” werd achterwege gelaten.
Belachelijk idee, er is een kind geboren punt uit.
Als ik dood ga is het heel eenvoudig, geboren in Nederland 1937, gestorven weet ik veel waar? Ik ben er nog. Respect voor het leven zit niet in wat er wordt geschreven als ik weg ben. Het zit in wat ik nu doe.
Ik heb beloofd ,gedurende de ceremonie, toen mijn kinderen trouwden om alles te doen om te helpen en te zorgen, zover het in mijn macht ligt, voor het leven van hun samen.
Dat doe ik . Zover ben ik er gelukkig mee en ben ik niets tekort gekomen.
Wat ben ik toch slecht met komma’s.

Veronica Cramer

Een lieve vriendin van mij heeft haar eigen eulogie al een paar jaar geleden geschreven. Ze is ergens rond de 85, behandelt mij als een soort snotneus, ik ben bijna 70.
We dineren eens per maand buitenshuis. Ze heeft een prima “support system”. Ze woont in een appartement en als de krant, die voor haar deur ligt ergens rond 6 uur ‘sochtends, niet is opgeraapt door haar tegen 9 uur, gaan alle bellen af.
Ook heeft mijn zoon een buurman aan de overkant, een Nederlander erg aardige oudere heer, die er zich 10 jaar geleden of zo eens in ging verdiepen om zijn stoffelijk overschot zo goedkoop mogelijk van deze aardbodem te verwijderen. Ik vind dat wel mooi en typisch Nederlands. Hij heeft een kaartje in zijn portemonnaie. Hij is lid van de Coop. Dat is een supermarket, alles wat je nodig hebt voor het gezin. Als hij dood gaat krijgt hij een kartonnen doos voordat hij wordt gecremeerd. Alles voor een scheet en drie knikkers. Hij is er nog steeds en z’n lieve vrouw ook.
Die twee zouden het toneel op moeten.

Veronica Cramer

Milena, Ik heb erorm veel respect voor het leven. Wel meer voor het nu dan voor het hiernamaals. Mijn Vader geboren 1899, zat altijd druk te bidden uit zijn missaal.
Liet nogal wat monumenten na waar hij erg druk mee bezig was gedurende zijn leven.
Toen ik eens in discussie was met Vader en hem vertelde dat het mij eigenlijk niets uitmaakte of er een hiernamaals was of niet, keek hij me nogal perplex aan en zei:”Maar waar leef je dan voor?”. Ik zei:”Gewoon voor mijn kinderen”, en andere mensen waarmee ik dagelijks te maken heb.
Die zijn er nu onder mijn verantwoording. Ik heb ze maar tot 16 jaar om ze waarden bij te brengen.
Ik denk dat teveel ouders in de jaren tussen 1930 en 1960 werd bijgebracht dat ze er geen bal vanaf wisten. Dat maakte de Pastoor wel uit. Hoe meer katholieken hoe meer leden voor de KVP. Dat zal het idee wel zijn geweest.
Daarvan kwam dus niets terecht. De kerken gingen tegen de grond of werden rottige appartementen. Stel je voor. Het schip ligt met de neus naar het Oosten. Nooit zon aan de Noordkant, te heet aan de Zuidkant.
Leuk geprobeerd.

Joost

Anekdote (even opgezocht – voor de tweede keer)
“Een anekdote is een grappig en kort verhaaltje, dat licht werpt op een eigenschap van een (vaak bekend) figuur. De figuur is bij het vertellen van een anekdote niet aanwezig, vaak omdat deze reeds is overleden.”

Zo, ik hoop hiermee dat ik dit leed van de auteur uit de wereld heb geholpen. Ik heb iets geschreven over iemand die nu rond de 25 is. Het ‘geval’ speelde zich rond de jaren zeventig af. Die meid is nog bezig om zich tevormen voor het leven. Dussuh, niks dood. Hartstikke levend.

Milena van der Molen

Wie is er met mijn naam op ikjes aan het reageren en forums aan het onderkliederen?? Hou dermee op!!!

redactie

Het lijkt me gewoon een andere Milena van der Molen.

Edwin, webredactie

Snoepdok

Ik had in m’n bergrede, om met de heer Rozewater te spreken, wellicht explicieter moeten zijn over een andere basisvoorwaarde om tot een platform te komen waar op het scherp van de snede kan worden gediscussieerd over ‘de taal’ en ‘het leven’ en alles wat daarbij komt kijken, namelijk de actie-reactie modus. Het is vaker gezegd, maar soms zit de kracht in herhaling:

Beste redactie, waarom niet de bal laten rollen en de scheidsrechtersfluit pas hanteren bij een overtreding? Kijk nog eens goed naar wat jullie in handen hebben. Dit forum leek uit te groeien tot een leidend platform op het gebied van lifestyle en entertainment, iets waar andere bedrijven zonder met de ogen te knipperen miljoenen euro’s voor op tafel zouden leggen.

Zoals het nu gaat, met dat gemodereer of hoe dat spul ook heet, kunnen we elkaar net zo goed brieven schrijven; hebben we tenminste nog handschriften om te ontleden en de mogelijkheid om met lippenstift en parfum onze woorden extra kracht bij te zetten, dan wel van subtiliteiten te voorzien.

Hopende op een spoedige reactie,

Snoepdok.

Willem

Veronica heeft de andere klanten helemaal niet nodig.

Willem

15 @Snoepdok. Deze afgelegen gebieden worden door vrijwel niemand bezocht. Je hebt gelijk, maar het is vrijwel onmogelijk om met Erwin cs in gesprek te komen. Zij bepalen hoe de netiquette uitgelegd wordt. Als ook bijdragen van Puber & Ingries verwijderd worden (zoals zijzelf zeggen), is er iets mis. In mijn oogjes. Ik heb van Puber/Ingries nog nooit onfatsoenlijke bijdragen gezien. Maar ook dit is blazen tegen de wind, ergens in de onbewoonde & verlaten achterlanden van het ikjes-forum. Hoe poëtisch nu weer. Bah.

Afzender

14, 15, 16, 17. Mannen wat leuk jullie in deze wildernis tegen te komen. Wie wil er een boterham?

Volg nrc.nl op en , lees onze dagelijkse nieuwsbrief