Eigen deeg

Ze bellen te pas en te onpas. Als ik net wakker ben. Als ik wegga. Als ik aan het eten ben. Dag in, dag uit. Nee, ze verkopen niets, ze adviseren ‘neutraal’.
Meestal herken ik ze na een zin en verbreek ik de lijn. Soms ben ik vriendelijk – ze werken voor hun brood. Maar vier of vijf keer op een dag is te veel en ik schiet uit mijn slof: „Zeg maar tegen je baas dat ’ie mijn naam onmiddellijk moet schrappen uit zijn bestand.”
„Dat kunt u hem beter zelf zeggen, meneer. Mijn baas is uw zoon.”

Vinko Prizmic