*

Vogel :: nrc.nl

Vogel

Mijn vriendin Linda is een weekendje in Nederland. Ze woont in  Dublin en leidt het drukke leven  van een vrouw van 28. Maar nu is  ze even bij haar ouders in het Brabantse Hapert, en ik kom logeren.  Ook ik heb het altijd druk, en Hapert is dan een oase van rust. Haar  ouders verwennen ons met lekker  eten en we slapen in haar oude kamertje.
Op een mooie dag besluiten we  een stuk te gaan joggen door het  bos. We genieten van de mooie  kleuren, de smalle paadjes en de  rust. Het is heel stil.
Plotseling roept Linda: „Je mobiel gaat, Geertje!”
„Ik heb m’n mobiel niet bij me”,  zeg ik. „Dat was een vogel.”

Geertje Algera

15 reacties op 'Vogel'

Fabienne Spliethof

Elke zondag komt de familie bijeen.
Opa en oma lopen tegen de tachtig, de kleinkinderen zijn rond de twintig.
Terry, mijn oudste neef wilde na het familiebezoek de stad ìn.
Of opa misschien wat haargel voor hem had.
De familie heeft minstens een half uur plat gelegen, want opa is zo kaal als een biljartbal.

Docime

Ik lag dubbel. En zo “erg” is het eigenlijk al vandaag de dag.

Lianne

Carmiggelt schreef – in het premobiele tijdperk – hetzelfde verhaal, over een weekend Veluwe. Het echtpaar vlijt zich neer op de bosgrond voor een siësta. Er kwinkeleert een vogel. “Mijn vrouw sloeg haar stadse ogen op en sprak: ‘De telefoon gaat.’”

Nevets

Ik heb ook eens een variant van deze ik gelezen (misschien in een ik, misschien een andere column), waarbij iemand in de tuin zit te genieten maar dan gestoord wordt door een mobiel die overgaat, en maar blijft overgaan. Wat dan tenslotte een vogel blijkt te zijn, waarna de schrijver zich niet meer ergerde. Hierbij bootste de vogel trouwens het geluid van een mobieltje na.

Sociale verzekeringen in 2008 hoger

we slapen in haar oude kamertje
Erotisch toch? Lijkt me wel een Ekje naar Snoepdok’s bekje.

Willem

Je mobiel niet bij je? Dat is toch strafbaar?
Mooi dat dit ikje ook weer tot leven gewekt is, beidewee.

Bennie

1990. Ik zit op het terras van Oortjeshekken. Fluit er een merel iets wat lijkt op het begin van de Marseillaise. Ik fluit hem na, maar ook gelijk de tweede zin erachter. Na een half uurtje over en weer, fluit hij ook die. Wel met de franse slag hoor, maar ala.

Vijf jaar later komt er een ambulant diepvrieshandelaar mijn erf opgereden en begint een praatje. Wat ie nou toch meegemaakt had:
Hij wandelde op de dijk bij Oortjeshekken …..
“Wel met de franse slag hoor, maar ala”.

Jozef

This is more like it! Een oase van rust.

Maria (moeder van Jezus)

Jozef, wat een Hemelsnaam zoek je in dit door God verlaten Ikje?????

Jozef

Maria? Hoe heb je mij hier in godsnaam gevonden?

Maria

Jozef, stink er niet in. Kom terug naar Dikke buik, en laat deze valse profete hier in haar sop gaarkoken.

De buurman

Zijn jullie er ook weer! Die ezels, ossen & de rest van de dierentuin hebben jullie hopelijk thuis gelaten.

Maria (moeder van Jezus)

Jesus, Jozef, please finally join the 21th century and notice the “Recent Comments” section.

My god, you are such a moron sometimes..

De Dikke Dominee

Da’s spott’n!

Jozef

Zijn er inmiddels twee Maria’s die naar mij zoeken? De eerste gebruikte constant Latijnse spreuken en nu is er een die me in het Engels toesnauwt. Dit is teveel voor een eenvoudige timmerman zoals ik. Wegwezen maar weer.