Vervelende vragen

Afgelopen week nam ik deel aan een groepsreis door Tibet. November is geen hoogseizoen door de barre kou op de hoogvlakte. In mijn groep zaten twee vrouwen uit Indonesië. Beiden de hele week ziek door de grote hoogte. Toen we aankwamen bij het Mount Everest-basecamp, na een hobbelige rit van drie uur, kreeg de groep Lees verder
door op 22 november 2014

Kippen

Een grijze dame op New Balance- sneakers loopt langs de kippenren mijn tuin in. „U heeft altijd van die heerlijke eieren liggen voor de verkoop”, spreekt ze me toe, „hoe laat leggen de kippen?” Nog verwonderd dat ze zomaar in mijn tuin staat, laat ik weten dat ze in de middag produceren. „Dat is jammer”, Lees verder
door op 21 november 2014

Drukte

Drukte in de AH. De kassarij, waar ik in sta, stagneert doordat er iets misgaat bij het afrekenen bij mijn voorganger. Tijdens het wachten stoot de winkelwagen van de volgende in de rij tamelijk hard tegen mijn hielen. „Kan gebeuren in deze drukte”, denk ik, en wacht geduldig verder. Weer voel ik de winkelkar tegen Lees verder
door op 20 november 2014

Gespot

Na mijn afscheid van school kon ik dit jaar voor het eerst buiten de schoolvakanties op reis. Een heel lang rondje Sicilië werd gevolgd door een weekje Rome, waar op dat moment leerlingen waren die ik het afgelopen jaar in de les had. Een paar weken later was ik als gepensioneerde even terug op school Lees verder
door op 19 november 2014

Vergaderen

Tijdens een vergadering op mijn werk die naar mijn smaak al veel te lang duurde, stelde ik aan mijn vrouwelijke collega, de voorzitter, de vraag: „Hoe lang blijven we nog doorvergaderen schat je?” Ze keek me nogal geïrriteerd en tegelijkertijd verwonderd aan en antwoordde: „We zijn zo klaar en nog even dit: ik ben jouw Lees verder
door op 18 november 2014

AOW’er

Vanmiddag was ik bij onze bloemist in het dorp om een plant te kopen. Hij vertelde dat zijn vrouw en hij een nieuw bed wilden kopen maar dat ze nooit samen boodschappen konden doen omdat de winkel van maandagmorgen tot en met zaterdagmiddag open was. Op mijn vraag of zijn moeder, die vroeger de winkel Lees verder
door op 17 november 2014

Net wakker

Het is nog vroeg en de winkel van de drogisterijketen is net open. Ik sluit me aan achter twee gezette vrouwen. De medewerkster heeft echter eerst iets anders te doen. Wij staren enige minuten in stilte naar de enorme wand pillen, poeders en drankjes. Vergeleken met de discrete systemen bij apothekers heeft die iets ongegeneerds. Lees verder
door op 15 november 2014

Genitaliën

Ik zit de krant te lezen en luister tegelijk met een half oor naar het NPO-journaal van acht uur. Ik schrik op als ik presentator Rob Trip het bruggetje hoor maken naar het weerbericht: „Gerrit, ik zie genitaliën”. Gerrit Hiemstra legt omstandig uit dat Italië onder een dicht wolkendek ligt. Tinus Udding Lees verder
door op 14 november 2014

Krant

Ik doe boodschappen bij de supermarkt. Een colporteur van het Algemeen Dagblad houdt me tegen en vraagt of ik de krant wil hebben. „Oké”, zeg ik. „Maar ik neem geen abonnement, want ik heb de NRC.” Reactie van de man: „O, bent u er zó een.” Hans Moor Lees verder
door op 13 november 2014

Wolven

Een deftige dame wandelt langs mijn voortuin. Ze kijkt naar de kippen in mijn ren. „Zijn de eitjes zoals ze vroeger smaakten?”, vraagt ze. Ik vertel dat ze kakelvers zijn, maar dat ik vooral blij ben dat de kippenren vos-proof is. „En de wolven dan?” Ik kijk haar aan met een wat verbaasde blik, maar Lees verder
door op 12 november 2014

Eigen risico

Het was druk bij de apotheek. Er waren nog twintig klanten voor mij. Ik nam plaats naast een zeer bejaarde dame, die mij graag het één, zo niet het andere uit de doeken wilde doen. Zij meldde dat zij haar echtgenoot begeleidde, die – vanwege zijn doofheid – snel in de war raakte. Het lange Lees verder
door op 11 november 2014

Lot

Het lot hangt je in het ziekenhuis letterlijk boven het hoofd. Overal hangen bordjes met aandoeningen. Ik volg ‘Overige bestemmingen’ en herinner me ineens dat ik nog een brief op de bus moet doen. Ik loop door tot ik de juiste bestemming voor mijn aandoening gevonden heb. Het lot wil dat ik word behandeld door Lees verder
door op 10 november 2014