Vervelend

Al dertig jaar heb ik op mijn eigen naam een rekening bij de ING. Sinds ik getrouwd ben, speelt zich elke vijf jaar hetzelfde ritueel af als ik het nieuwe pasje ontvang. ING zet het op eigen initiatief op mijn getrouwde naam. Dit wil ik niet en na een belletje krijg ik dan altijd alsnog Lees verder
door op 1 november 2014

Waarom wel?

Leiden. Witte Singel. Ik ben met de auto en stop voor een zebrapad omdat de collegezalen leeglopen. Midden in de massa rijdt een vrouw in een rolstoel. Geen elektrische, maar een die met hulpwielen aan de zijkant handmatig bediend moet worden. Na het zebrapad wacht haar een steile brug. Het is een behoorlijke klus. Met Lees verder
door op 31 oktober 2014

Positieve kijk

Hoe het gaat op haar nieuwe, tijdelijke werkplek, vraag ik. „De collega’s zijn aardig”, zegt mijn vriendin, „er hangt een prettige sfeer en het uitzicht is ook mooi. Heel groen.” Ik ben opgelucht. Haar positieve kijk op de wereld lijkt terug. Ze vervolgt: „Ik kwam er alleen achter dat het een dierencrematorium is waar ik Lees verder
door op 30 oktober 2014

Zonder licht

Ergens begin jaren zeventig van de vorige eeuw. We genieten van een conference in het Voorhuys in Emmeloord. Halverwege de voorstelling valt de elektriciteit uit. Iedereen verwacht dat de voorstelling zal worden afgelast. Zo niet Seth Gaaikema. Hij laat wat kaarsen aanrukken en zet onverstoorbaar zijn conference voort, ook zonder microfoon. Het werd ons mooiste Lees verder
door op 29 oktober 2014

Thuiszorg

Mijn bejaarde vader wil graag een 24-uurs alarmknop in zijn appartement, om bij eventuele nood een zorgverlener te kunnen waarschuwen. Ik bel met de thuiszorgorganisatie die deze dienst in het pakket heeft. Mijn vader heeft veel vragen, maar hoort slecht, dus ik vraag de thuiszorg of ze langs willen komen om hem persoonlijk uitleg te Lees verder
door op 28 oktober 2014

Geloofskwestie

„Ik wil niet naar die dood, ik vind het eng!” gilt Leyna, mijn dochter van vijf, op weg naar de katholieke doopplechtigheid van de dochter van een goede vriend in Den Haag. Er is geen lijk, begrijpt ze als we bij de kerk zijn, er wordt een kindje gedoopt. We glippen net op tijd binnen. Lees verder
door op 27 oktober 2014

Verdwenen dossiers

Bij de GGZ-instelling waarvoor ik werk, gebruiken we digitale en papieren dossiers al een aantal jaren naast elkaar. Niet echt handig en soms verwarrend. Nu moet het papieren dossier geheel plaats gaan maken voor het digitale dossier. Alle hulpverleners zijn druk bezig de in te scannen papieren documenten te labelen. Bijna voorbij is het uitpuilende Lees verder
door op 25 oktober 2014

Onzekerheid

Ik woon en werk in Londen. Mijn collega is genomineerd voor een prijs. Of ik mee wil naar de uitreiking? Leuk, zeg ik. Op de desbetreffend dag ontvang ik ’s middag alle informatie. Het blijkt dat ze genomineerd is voor de WiS Awards, Women in Security Awards. Ik lees het, lees het weer, lees het Lees verder
door op 24 oktober 2014

Informatiebalie

In de supermarkt waar ik mijn bijbaan heb, kom ik bij de informatiebalie veel bijzondere mensen tegen. De meesten komen voor rookwaar, een vraag of klacht. Maar soms komen er individuen langs met slechts een opmerking of een anekdote. Zo zag ik vanavond een wat oudere man in de richting van de balie lopen. Hij Lees verder
door op 23 oktober 2014

Dierenliefde

In de supermarkt, waar ik bijna nooit kom, zoek ik tevergeefs scharrelkip. Op mijn vraag aan een medewerkster van de slagersafdeling of zij ook scharrelkip verkopen, antwoordt zij: „Nee, daar is helemaal geen vraag naar, dus dat wordt hier niet verkocht.” Ze vervolgt: „Anders blijft het liggen en moet ik het weggooien. Dat is toch Lees verder
door op 22 oktober 2014

Marathon

Op het 35-kilometerpunt van de Amsterdam Marathon wachten mijn vrouw en ik op kennissen. Het publiek lacht, klapt en vermaakt zich. Het contrast met de renners is groot: die zwoegen op dit punt voorbij met bezwete hoofden, ingevallen wangen, de ogen hol en naar voren gericht. Mijn vrouw filosofeert wat een buitenaards wezen zou denken: Lees verder
door op 21 oktober 2014

Rothko

Met mijn echtgenote sta ik in het Haagse gemeentemuseum tussen een groep in trance lijkende babyboomers te kijken naar een egaal zwart schilderij van Mark Rothko. Ik zeg tegen haar: „Als je er wat langer naar kijkt, wordt je fantasie geprikkeld en zie je verschillende beelden.” „Oh”, is haar reactie, „dat heb ik ook als Lees verder
door op 20 oktober 2014