Verdwenen dossiers

Bij de GGZ-instelling waarvoor ik werk, gebruiken we digitale en papieren dossiers al een aantal jaren naast elkaar. Niet echt handig en soms verwarrend. Nu moet het papieren dossier geheel plaats gaan maken voor het digitale dossier. Alle hulpverleners zijn druk bezig de in te scannen papieren documenten te labelen. Bijna voorbij is het uitpuilende Lees verder
door op 25 oktober 2014

Onzekerheid

Ik woon en werk in Londen. Mijn collega is genomineerd voor een prijs. Of ik mee wil naar de uitreiking? Leuk, zeg ik. Op de desbetreffend dag ontvang ik ’s middag alle informatie. Het blijkt dat ze genomineerd is voor de WiS Awards, Women in Security Awards. Ik lees het, lees het weer, lees het Lees verder
door op 24 oktober 2014

Informatiebalie

In de supermarkt waar ik mijn bijbaan heb, kom ik bij de informatiebalie veel bijzondere mensen tegen. De meesten komen voor rookwaar, een vraag of klacht. Maar soms komen er individuen langs met slechts een opmerking of een anekdote. Zo zag ik vanavond een wat oudere man in de richting van de balie lopen. Hij Lees verder
door op 23 oktober 2014

Dierenliefde

In de supermarkt, waar ik bijna nooit kom, zoek ik tevergeefs scharrelkip. Op mijn vraag aan een medewerkster van de slagersafdeling of zij ook scharrelkip verkopen, antwoordt zij: „Nee, daar is helemaal geen vraag naar, dus dat wordt hier niet verkocht.” Ze vervolgt: „Anders blijft het liggen en moet ik het weggooien. Dat is toch Lees verder
door op 22 oktober 2014

Marathon

Op het 35-kilometerpunt van de Amsterdam Marathon wachten mijn vrouw en ik op kennissen. Het publiek lacht, klapt en vermaakt zich. Het contrast met de renners is groot: die zwoegen op dit punt voorbij met bezwete hoofden, ingevallen wangen, de ogen hol en naar voren gericht. Mijn vrouw filosofeert wat een buitenaards wezen zou denken: Lees verder
door op 21 oktober 2014

Rothko

Met mijn echtgenote sta ik in het Haagse gemeentemuseum tussen een groep in trance lijkende babyboomers te kijken naar een egaal zwart schilderij van Mark Rothko. Ik zeg tegen haar: „Als je er wat langer naar kijkt, wordt je fantasie geprikkeld en zie je verschillende beelden.” „Oh”, is haar reactie, „dat heb ik ook als Lees verder
door op 20 oktober 2014

Pensioencadeau

We staan in de keuken, mijn vrouw en ik. Meestal spoel ik de vuile vaat af, voor die in de vaatwasser gaat. En als het even kan, doen we het samen. Zo aan het werk zegt ze ineens: „Na je pensioen…” Ho, denk ik. Nu gaat het komen. Ik vind dat ik de laatste jaren Lees verder
door op 18 oktober 2014

Corpsbal

Onlangs verliet ik sociëteit Minerva, het gebouw van het Leidse studentencorps. Een medelid was naarstig op zoek naar een aansteker, waaraan ik hem niet kon helpen. Onder de luifel rookten een paar jongens met Marokkaanse roots rustig een jointje. Enigszins aarzelend richtte de corpsbal zich tot zijn leeftijdgenoten. Een van hen grijnsde en zei: „Natuurlijk Lees verder
door op 17 oktober 2014

Opvoeding

Een swingfeest ter ere van een vijftigjarige. Met oude vrienden spreken we over elkaars levenswandel en opvallend vaak komt daarbij ter sprake hoe groot de uitdaging is om met name puberzoons op het rechte pad te krijgen. Op de bank hangen, blowen, zuipen en gamen: iedereen kan erover meepraten en heeft zijn eigen opvoedkundige strategieën. Lees verder
door op 16 oktober 2014

Feedback

In de trein word ik gebeld door een collega. We overleggen over een training met als thema ‘feedback geven’. Ik leg stap voor stap uit hoe je dat effectief doet. Eerst het feitelijke gedrag van de ander benoemen en dan het effect op jezelf. Dan pas aangeven wat je van de ander verlangt. We komen Lees verder
door op 15 oktober 2014

Amice

Een vriendin werkt bij een advocatenkantoor. Ze vertelt dat sommige advocaten daar nogal van de oude stempel zijn. Ze gebruiken nog een memorecorder waarop brieven worden ingesproken, waarna de secretaresse deze moet uittypen. Een van de advocaten had voor zijn collega, die voor de wederpartij optrad, een tekst ingesproken: „Amice, ik kan me in die Lees verder
door op 14 oktober 2014

Wielen

’s Ochtends loop ik naar het kleine parkeerplaatsje naast mijn huis, en geloof mijn ogen niet. Beide voorwielen van mijn auto zijn verdwenen en vervangen door stapels bakstenen. Na een aantal telefoontjes zit ik naast de chauffeur van de bergingsauto op weg naar de garage. Ik vraag hem of hij dit vaker meemaakt. „Nee”, zegt Lees verder
door op 13 oktober 2014