Marathon

Op het 35-kilometerpunt van de Amsterdam Marathon wachten mijn vrouw en ik op kennissen. Het publiek lacht, klapt en vermaakt zich. Het contrast met de renners is groot: die zwoegen op dit punt voorbij met bezwete hoofden, ingevallen wangen, de ogen hol en naar voren gericht. Mijn vrouw filosofeert wat een buitenaards wezen zou denken: Lees verder
door: op 21 oktober 2014

Rothko

Met mijn echtgenote sta ik in het Haagse gemeentemuseum tussen een groep in trance lijkende babyboomers te kijken naar een egaal zwart schilderij van Mark Rothko. Ik zeg tegen haar: „Als je er wat langer naar kijkt, wordt je fantasie geprikkeld en zie je verschillende beelden.” „Oh”, is haar reactie, „dat heb ik ook als Lees verder
door: op 20 oktober 2014

Pensioencadeau

We staan in de keuken, mijn vrouw en ik. Meestal spoel ik de vuile vaat af, voor die in de vaatwasser gaat. En als het even kan, doen we het samen. Zo aan het werk zegt ze ineens: „Na je pensioen…” Ho, denk ik. Nu gaat het komen. Ik vind dat ik de laatste jaren Lees verder
door: op 18 oktober 2014

Corpsbal

Onlangs verliet ik sociëteit Minerva, het gebouw van het Leidse studentencorps. Een medelid was naarstig op zoek naar een aansteker, waaraan ik hem niet kon helpen. Onder de luifel rookten een paar jongens met Marokkaanse roots rustig een jointje. Enigszins aarzelend richtte de corpsbal zich tot zijn leeftijdgenoten. Een van hen grijnsde en zei: „Natuurlijk Lees verder
door: op 17 oktober 2014

Opvoeding

Een swingfeest ter ere van een vijftigjarige. Met oude vrienden spreken we over elkaars levenswandel en opvallend vaak komt daarbij ter sprake hoe groot de uitdaging is om met name puberzoons op het rechte pad te krijgen. Op de bank hangen, blowen, zuipen en gamen: iedereen kan erover meepraten en heeft zijn eigen opvoedkundige strategieën. Lees verder
door: op 16 oktober 2014

Feedback

In de trein word ik gebeld door een collega. We overleggen over een training met als thema ‘feedback geven’. Ik leg stap voor stap uit hoe je dat effectief doet. Eerst het feitelijke gedrag van de ander benoemen en dan het effect op jezelf. Dan pas aangeven wat je van de ander verlangt. We komen Lees verder
door: op 15 oktober 2014

Amice

Een vriendin werkt bij een advocatenkantoor. Ze vertelt dat sommige advocaten daar nogal van de oude stempel zijn. Ze gebruiken nog een memorecorder waarop brieven worden ingesproken, waarna de secretaresse deze moet uittypen. Een van de advocaten had voor zijn collega, die voor de wederpartij optrad, een tekst ingesproken: „Amice, ik kan me in die Lees verder
door: op 14 oktober 2014

Wielen

’s Ochtends loop ik naar het kleine parkeerplaatsje naast mijn huis, en geloof mijn ogen niet. Beide voorwielen van mijn auto zijn verdwenen en vervangen door stapels bakstenen. Na een aantal telefoontjes zit ik naast de chauffeur van de bergingsauto op weg naar de garage. Ik vraag hem of hij dit vaker meemaakt. „Nee”, zegt Lees verder
door: op 13 oktober 2014

Waxinelichtjes

Dicht bij mijn huis is een begraafplaats. Er is ook een speciaal veld met kindergraven. Als ik ’s avonds, voor het slapen gaan, mijn avondwandelingetje maak, ben ik altijd geroerd door de aanblik van de vele waxinelichtjes die branden in een lantaarntje op de graven van deze veel te vroeg gestorvenen. Ik zie dan beelden Lees verder
door: op 11 oktober 2014

Vaders

Een verslag in NRC 1 oktober jl. over de voorstelling Mijn vader de expat & Oumi. De uitspraak van bezoeker Malek ontroert mij. „Het verleden is voor velen nauwelijks of slechts deels bekend, de eerste generatie loopt niet met haar verhaal te koop. Over bepaalde dingen wordt niet gesproken, dat zit niet in onze cultuur.” Lees verder
door: op 9 oktober 2014

Dierenvrienden

Op zaterdag niet naar de supermarkt waar het vlees in plastic bakjes voorverpakt wordt aangeboden. Nee, naar de ambachtelijke slager waar alles vers van het mes is. Bij een bestelling volgt dan natuurlijk altijd de onvermijdelijke vraag „Mag het ietsje meer zijn?” Ook op Dierendag stelt de slager deze vraag aan de mevrouw die voor Lees verder
door: op 7 oktober 2014

Tattoo

Een vriendin heeft laatst, ondanks fel protest van haar omgeving, een tatoeage laten zetten. Het familiewapen van haar overleden vader is nu in felle kleuren op haar rug te bewonderen. Aan haar 70-jarige moeder durfde ze het in eerste instantie niet te vertellen. Omdat ze samen op vakantie zouden gaan was uitstellen geen optie meer. Lees verder
door: op 6 oktober 2014