Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

NRC en conflictverslaggeving

Vandaag publiceren we in NRC Handelsblad een bijzonder aangrijpend verhaal van onze correspondent Gert van Langendonck over Rémi Ochlik, de Franse fotograaf die eerder deze week samen met de Amerikaanse journalist Marie Colvin om het leven kwam in Syrië.

Verslaggevers en fotografen zijn een cruciale informatiebron over de Syrische opstand en repressie, maar opnieuw blijkt op een dramatische manier dat hun werk, net als in andere conflictgebieden, levensgevaarlijk is.

Hoe gaat NRC Handelsblad daarmee om?

Voorzichtig, permanent afwegend wat aanvaardbare risico’s en mogelijkheden zijn tegenover het evidente belang om direct ter plaatse te kunnen berichten. Beslissingen worden altijd genomen door de hoofdredactie, in nauw overleg met de chef buitenland en de betrokken verslaggever. Die inschatting van de verslaggever of correspondent over de situatie ter plaatse weegt zwaar, en hij of zij heeft altijd de gelegenheid om zelf te beslissen niet naar het gevaarlijke gebied af te reizen. Andersom kan ook: de verslaggever kan willen, maar de krant kan besluiten dit niet te doen.

In uitzonderlijke gevallen wordt er samengewerkt met een medewerker die al ter plekke is en zich dan bij de krant meldt. Juist in Syrië was dat vorig jaar het geval. Maandenlang wist Maarten Zeegers als een van de weinigen rechtstreeks verslag te doen over zowel opposanten als aanhangers van de regering van president Assad. Syrië liet op dat moment geen buitenlandse journalisten toe, waardoor de ontwikkeling van de opstand – en de omvang ervan – sinds het voorjaar van 2011 met veel vragen omgeven bleef.

In juli werd Zeegers door de Syrische autoriteiten het land uitgezet. Daarna brak een periode aan van een maandenlang informatievacuüm. Ook fotografen konden niet in Syrië werken. De enige beelden die naar buiten kwamen waren filmpjes van activisten, waarvan de authenticiteit niet geverifieerd kon worden. Bram Vermeulen, correspondent in Turkije, deed wel herhaaldelijk verslag vanaf de Turks-Syrische grens, waar Syrische vluchtelingen en deserteurs verblijven. De krant sprak verder met Syriërs buiten het land.

Op dit moment is er geen verslaggever van NRC Handelsblad in Syrië. De mogelijkheden om af te reizen zijn nog altijd beperkt. Visa van de Syrische autoriteiten om naar Damascus of andere plaatsen in het land te gaan, zijn moeilijk te verkrijgen. En als ze al worden verstrekt, moeten journalisten onder controle van het regime werken. Verslaggevers van internationale media brengen soms zonder visum bezoeken aan Syrië. Zij dekken zich zo goed mogelijk in tegen risico’s. Aangehouden en uitgewezen worden is daarbij een relatief overzichtelijk risico. Beschietingen, of ze nu lukraak of gericht zijn, vanzelfsprekend veel minder.

Journalisten als Colvin en Ochlik hebben hun leven gegeven voor iets wat in veel ogen vanzelfsprekend is, maar het nooit zal zijn: vrije nieuwsgaring.

5 reacties op 'NRC en conflictverslaggeving'

John Heeres

Uw hoofdredacteur was bij Pauw en Witteman en kreeg veel kritiek over de berichtgeving te verwerken. Dan kan ik tenminste tot de conclusie komen dat het NRC geen PvdA krant is. Ondanks de uitleg van uw hoofd-redacteur bleef P En W maar doorzagen.In mijn optiek heeft NRC zorgvuldig en naar beste weten gehandeld. Ga zo door. Dat meen ik oprecht. John Heeres

Maarten Alers

De NRC noemt zich een kwaliteitskrant. Ik zou zeggen: laat dat woord kwaliteit voorlopig maar weg. Wat een onnozel amateuristisch geblunder in de berichtgeving van de afgelopen week. Meedoen met de hijgerige sfeer, de gretigheid, het snelle, goedkope gewin. Ik zie hier sterke parallellen met de hebzucht van burgers, van aandeelhouders en bankiers in de financiële crisis.
Het verweer van de hoofdredacteur is zwak en zelfs vergoelijkend; gewoon je dood schamen, in een hoekje gaan zitten en zonder reserve het boetekleed aantrekken.
Kent u de uitdrukking nog? Bij twijfel niet inhalen. Die twijfel was er bij de redactie, maar men koos voor de emotie, het ongeduld, het goedkope meekletsen. Nee, een deel van de redactie heeft besloten toch in te halen en is nu frontaal op een tegenligger gebotst. Misschien goed om eens een andere baan te kiezen?
Er worden altijd achteraf excuses gemaakt maar daar hebben we in deze maatschappij niets aan. Wel aan waarachtig integer, ethisch en respectvol handelen.
En, hebben de heer Tulleken en de journaliste van NRC het elementaire fatsoen gehad om de familie vooraf te raadplegen of ze mochten meebabbelen in het geruchtencircuit? Gewoon je mond houden is ook een optie. Mensen met verstand doen dit in dit soort situaties.
Ik lees al 30 jaar NRC. De laatste jaren glijdt de krant af. Wie is daar verantwoordelijk voor en wie medeplichtig? Het wordt tijd dat er afgerekend wordt. In plaats van excuses aanbieden.

H.Bruins Slot

Geachte heer Vandermeersch,
Toen ik mijn eerste blik wierp op de gewraakte voorpagina met het verslag over wel of niet schedelbasis fractuur dacht ik hetzelfde als al die honderden mensen die het ‘not done’ vonden. Ik heb deze zondagochtend het programma ‘de wereld draait door’van afgelopen maandag nog eens bekeken.
U zei toen twee dingen die me troffen:
1. U meent dat het de NRC achteraf kwalijk genomen zou worden als de krant nieuws zou tegenhouden en dat het de taak van een journalist is om de waarheid naar buiten te brengen. Waarom is het nieuws als ons wordt verteld dat de ‘prins’geen schedelbasisfractuur heeft terwijl het onmiddellijk aan een ieder duidelijk is dat het echte probleem hersenletsel door zuurstof tekort is. Is het nieuws omdat het een BN’er betreft en zo ja hoe laag moet iemand in de BN hierarchie staan om het geen nieuws te laten zijn. Het spijt me zeer maar het doet wel veel denken aan paparazzi journalistiek waar alles wat met BN’ers te maken ‘nieuws’ is.
In de uitzending van afgelopen maandag lukte het u ook niet om dit punt helder te formuleren.
2. Het tweede punt vind ik nog erger: u zei letterlijk dat u opnieuw zo zou handelen als e.e.a. zich opnieuw voordeet. U meende daarmee te willen zeggen dat de door de krant gevolgde handelwijze diep beredeneerd was, logisch en redelijk.
Als dit waar zou zijn dan begeeft u zich op een hellend vlak in de richting van de roddel pers zoals de Telegraaf. De NRC is de beste Nederlandse krant omdat het niet jaagt op onbelangrijk ‘nieuws’ en omdat een veelheid van stromingen hun mening kunnen geven om het maar simpel te houden. Als u werkelijk van mening bent dat onbelangrijk ‘nieuws’ gebracht moet worden op de voorpagina – en er is vreselijk veel onbelangrijk nieuws kijk maar naar de regionale dagbladen en de roddel – dan kunt u beter voor die bladen gaan werken.

Tenslotte, natuurlijk zeg ik mijn abonnement niet op wegens 1 incident maar als u vaker niet in staat blijkt te zijn om de juiste beslissing te nemen rond wel of niet publiceren van iets irrelevants dan gaat de krant inderdaad lijken op de Telegraaf en die krant gebruik ik niet eens als verpakkingsmateriaal.

Thea Rurup

Ik blijf vinden dat NRC nieuws over Prins Friso heeft gebracht. Dat dit nieuws heeft geleid tot meer optimisme… Er werd toch ook steeds gezegd dat de prins nog in levensgevaar verkeerde. Dus het nieuws dat Friso geen schedelbasisfractuur zou hebben, ja, je kunt dan zelf de conclusie trekken dat het misschien nog goed zou kunnen komen. Maar het is en blijft je eigen conclusie. NRC is daar niet verantwoordelijk voor tenzij NRC heeft geïnsinueerd en dat is naar mijn mening niet gebeurd. Verder vind ik het naar en verontrustend dat er zo gewezen wordt naar een krant, de hoofdredacteur en een journaliste, echt zo’n betuttelend jaren vijftig wijsvingertje, alsof ik niet zelf kan uitmaken hoe ik nieuws interpreteer. In Syrië worden journalisten gecontroleerd door het regime, daar vecht men voor vrijheden en in ons vrijheid van meningsuiting land boort men je graag de grond in, oh oh, NRC begeeft zich op glad ijs, die gaan we proberen eens even onderuit te halen. Jullie zijn een goede krant punt.

evane

Deze reactie gaat niet over dit artikel, maar over dat van 24 feb. met de titel NRC, feiten en interpretatie.
Het zou fijn zijn als dat artikel ook daadwerkelijk te lezen zou zijn. Of zijn de feiten of de interpretatie zo beschamend voor de NRC dat men met behulp van een technische truc het lezen onmogelijk maakt.
Alle artikelen laden prima (beetje erg traag, maar met geduld enz…) kun je ze uiteindelijk lezen. Zoals ook deze. Maar in deze ben ik niet echt geïnteresseerd. Wel in NRC’s feiten en interpretatie van 24 feb.