Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Waarom de wereld niet wil ingrijpen in Syrië

Onrust Syrië

Op dit beeld, gehaald uit een Youtube video, houdt een Syrische man een meisje vast. Volgens activisten is het meisje gedood toen de wijk Baba Amr in Homs onder vuur werd genomen door het regime. Foto AFP / Youtube

Hoe emotioneel mag een krant zijn? Mag je als kwaliteitskrant campagne voeren? Moet je de lezer hard confronteren met bloederige beelden? De discussie op deze redactie woedt de jongste dagen weer stevig. Ze gaat over de vraag of we op een goede manier berichten, analyseren en commentariëren over de toestand in Syrië.

Natuurlijk wil NRC Handelsblad evenwichtig zijn. Bedachtzaam. Genuanceerd. Maar we moeten ook aanklagen als dat moet. Het  ‘J’ accuse’ van Zola moet ook op onze voorpagina. We moeten tonen dat we verontwaardigd zijn. We mogen onze frustratie en onmacht uitschreeuwen.

Die frustratie zit diep in mij. Het gevoel wortelt in het feit dat de pers in mijn ogen te laat te weinig deed aan de slachting in Rwanda in 1994. Misschien wel een miljoen mensen verloor toen het leven terwijl de wereld machteloos toekeek. En ook journalistiek reageerden we toen te terughoudend. Daar ben ik nog steeds boos en ongelukkig over.

Daarom ook maken we vanmiddag een bijzondere voorpagina. Met een ongelofelijk aangrijpende foto van een Syrische vader met zijn stervende kind in de armen. En een analyse die duidelijk moet maken ’waarom de wereld niet wil ingrijpen’.

Want als we een iets kunnen doen is het wel het volgende: vertellen aan onze lezers wat in Syrië aan de hand is, waarom kan plaats vinden wat er plaats vindt, tonen wat er echt gebeurt. En zo proberen we de publieke opinie in dit land vorm te geven.

Lees meer over:
NRC

52 reacties op 'Waarom de wereld niet wil ingrijpen in Syrië'

pimm van mourik

Er is nooit een ander excuus voor niet ingrijpen dan de keuze voor het eigen leven i.p.v. dat van een ander. Politiek heeft niets met leven te maken, al schijnen we dat maar niet te willen beseffen. Voor de politiek is de mens niet meer dan een factor en dan nog wel een verwaarloosbare.

David G. van Torre

Een goed initiatief. Tonen en zeggen waar het op staat. Mensen worden afgeslacht en de internationale gemeenschap staat erop te kijken: emotieloos maar zeker niet machteloos. Now is the time to act. Dergelijke wandaden kan men gewoon niet accepteren.
Eindelijk eens een medium die durft. Mooi NRC.

Nathalie

Peter, ik deel die frustratie met u. Maar tegelijk ben ik ook op mijn hoede. Ik zit niet zelf op een redactie en voel me ‘overgeleverd’ aan hetgeen op mij afkomt aan nieuws. Ik vraag me tegenwoordig regelmatig af ‘Wat is hier van waar?’ wanneer ik een bericht vind. Ik zou ook willen dat de wereld ingrijpt. Wie is ‘de wereld’? Ik zou wel willen ingrijpen, maar wat kan ik als individu doen? Volgens mij zouden een heleboel mensen op een andere manier (een minder afgestompte) naar die vreselijke beelden kijken als ze zich niet zo machteloos zouden voelen. Ik denk dat onverschilligheid te maken heeft met ‘kunnen wij hier toch niets aan doen’-denken. Dit gezegd zijnde, ben ik blij dat NRC durft uitschreeuwen. Kijk, ik verleng meteen mijn abonnement.

Ank van Dijk

Een foto toont duidelijk aan hoe het leed zich manifesteert, dat ben ik met PvM eens. Gelukkig heb ik geen kleine kinderen meer thuis. Hen zou ik willen afschermen van dit leed. Zoals het in de werkelijkheid zou moeten zijn, net zoals het kind op de foto zou willen leven.
Dat vind ik het dilemma. En hoe wij daar mee om gaan. Gister in het 8-uur-journaal, vreselijke beelden uit Syrie, kinderen die worden geplet door het geweld. En daarna, zonder overgang, de diepe treurnis over het niet doorgaan van de Elfstedentocht. We weten niet hoe we moeten/kunnen omgaan met dit geweld.

Michel Gastkemper

Slik. Maar je hebt wel gelijk. En de journalistieke inhoud eromheen is verantwoord, zoals ik gewend ben.

MIK

De waarheid is belangrijk en dient juist door journalisten naar de oppervlakte gebracht te worden. Echter is het zeer, maar dan ook zeer, kwalijk dat beelden worden getoond die niet geverifieerd kunnen worden. Een adequate bron is het beginsel van een journalist om de waarheid te kunnen beoordelen en aan ons, de lezers en kijkers, mede te delen.

Echter, wat ik tot nu toe heb gezien aan beelden en gelezen over de kwesties Libië en Syrië zijn schaam te loos. Vooral alles wat uit Syrië komt is of kan niet op waarheid worden berust! En dus is onze publieke opinie gebaseerd op gebakken lucht! Gelukkig zijn er voldoende onafhankelijke journalisten op de www die niet alleen de eenzijdige kant van Syrië belichten, namelijk dat het regiem haar bevolking afmaakt maar dat er ook een zeer grote groep terroristen zijn die gesubsidieerd en bevoorraad worden met zware wapens door het westen en Arabische monarchien waardoor zij ogv humanitaire redenen eigenlijk eigen gewin nastreven, waar ik mijn opinie op baseer! Kortom verschrikkelijk hoe u überhaupt uw zelf een journalist noemt.

Albert van der Heijden

De wereld keek in het geval van Rwanda zelfs hardnekkig de andere kant op, en wel naar het strategisch gelegen Bosnië. Rwanda had niks van belang. Koeweit daarentegen was binnen een mum van tijd weer onder westerse controle, en Libië heeft nu ook een vriendelijk regime. Sirië heeft vrij sterke banden met Iran, en dat is ook weer een belangrijke bron van olie. … Internationale betrekkingen lijken vaak te worden beheerst door cynisme, en Rwanda is daar een heel goed voorbeeld van. En wat zal er met Syrië gebeuren? Ondanks alle goede intenties van de welwillende vreemdeling zal het waarschijnlijk uitdraaien op een drama; ik zie het belang van het volk niet het belang van de olie overstijgen, tenzij anders kan worden aangetoond.

Jos Boom

De gruwelijkheid is grenzeloos, de vraag waarom niet wordt ingegrepen blijft onbeantwoord.

Dagmar

Toen het Noord-Hollands Dagblad een brandbrief plaatste met betrekking tot de uitzetting van het jongetje Jossef zei u dat een dergelijke oproep tot actie niet tot het takenpakket van uw krant hoorde. Maar ‘aanklagen’ wel begrijp ik. Verder ondersteun ik de motivatie voor het plaatsen van deze foto.

Pieter Keesen

Waarom zou iemand beschikbare middelen schuwen, om de naakte waarheid van een leugen of misstand te verkondigen? Timmer je plakkaat aan een deur, publiceer je aanklacht pontificaal in een provinciaals krantje. Geef het verhaal vleugels, en woorden worden daden.
De vraag blijft echter, zijn daden, het toedienen van het medicijn, niet kwalijker als de kwaal. Ik denk niet dat een krant in een emotionele oproep, het morele dilemma volledig verwoord. Iedereen is per slot verontwaardigd over de willekeur van een burgeroorlog. Maar vervolgens schuilen wij burgers achter het geweldsmonopolie van de overheid.

PF Huizinga

Een onvoorwaardelijk gepassioneerd pleidooi voor het handhaven van de rechten van de mens, voor rechtvaardigheid, tegen onmenselijkheid, gericht op harten in plaats van hoofden. Ofwel: doen wat nodig is. Is dat emotioneel of is dat een uiting van onvoorwaardelijke liefde en daarmee uiteindelijk de hoogste rationaliteit?

Peter Vandermeersch, dierbare broeder in deze wereld,
je bent goed bezig sinds je aanstelling als hoofdredacteur. Redelijkheid met hart. Een impliciet pleidooi voor wat meer Belg in de Nederlander.

svaraj verheul

het ligt allemaal ingewikkeld. veel is niet wat het lijkt.”de activisten willen de macht grijpen, ook met bloedig geweld, en daarna krijg je een fundamentalistische overheersing”, hoor ik vaak. maar één ding is absoluut duidelijk: assad duldt geen tegenspraak en probeert dat bloedig de kop in te drukken. het wordt tijd dat we verlost raken van dit soort achtergebleven “leiders”. incluis poetin, de chinese “leiders”, oh jee, dit gaat een lange rij worden. als ik de amerikaanse verkiezingen volg wordt het me ook bang om het hart. wat voor mannen zijn dit, moeten zìj straks die wereldmacht leiden?
we hebben mensen nodig die van de wereld houden. ècht houden, het niet alleen maar zeggen. overal. bij de banken, in de politiek, om de hoek. dat houdt in dat je je eigen meningen, ideeën hebt, welkom. de ander de kop inslaan omdat zijn kop je niet aanstaat is ècht terug in de geschiedenis. laten we evolueren als mensheid. en dat doe je met je hart en intelligentie.

C.W. Hofstee

U vraagt ‘Hoe emotioneel mag een krant zijn?’ Ik zeg u helemaal niet, een krant dient z’n berichtgeving zo objectief mogelijk op te dienen.
Als u zo graag uw emoties ten toon wil spreiden moet u maar een opinieerend stuk schrijven.

J. Bazelmans

Helaas zit de wereld zo in elkaar dat het niet moeilijk zou zijn om iedere dag een dergelijke foto te plaatsen. Op die manier zou iedereen echter snel ‘murw’ zijn en schiet het zijn doel voorbij. Het is dan ook aan de redactie om hier bedachtzaam mee om te gaan, maar ik ben het met u eens dat de situatie in Syrië ruimschoots aan de criteria voldoet.

José van Rooyen

Verontwaardiging roept emoties op en om die te kunnen kanaliseren wil je goed geïnformeerd worden. De foto van de man met het vermoorde kind is realiteit.
Het verhaal van deze oorlog is zo oud als de wereld, de verdeling van macht. Die wereld moet willen weten, en een stem laten horen.Kijk uit naar de analyse.

Joost Molenaar

Ben benieuwd, dit is voor mij reden om vandaag de krant te kopen. Dit probleem speelt elke dag, niet alleen met betrekking tot Syrië of Rwanda.

Het probleem is dat een krant als commercieel bedrijf zijnde niet per sé gebaat is bij het tonen van het soort foto’s en verhalen waarvan je ‘s nachts wakker blijft liggen.

Hetty van Dijk

Goed zo, doe maar! In dit gekke landje worden wel vaker Kamervragen gesteld n.a.v. krantenartikelen of tv-programma’s. Politici lezen ook NRC.

Jan van der Hoek

Doen! Dan kunnen mensen achteraf niet zeggen, we wisten het niet.

J.v.Loveren

Natuurlijk dient een krant zo objectief mogelijk te zijn en blijven. Moet voor iedere publicatie de feiten op waarheid worden onderzocht. Maar wanneer het leed in de wereld alleen maar met droge ogen en zonder verdere emoties mag worden getoond heeft het nieuws niets menselijks meer. Emoties behoren bij verontwaardiging bij protest en dus ook bij objectieve berichtgevingen.

Pieter Coppens

Een zeer goed gekozen en aangrijpend beeld. Jammer genoeg zijn er momenteel nog veel schokkender beelden die uit Homs komen. Een voorbeeld:
http://www.youtube.com/verify_age?next_url=/watch%3Ffeature%3Dplayer_embedded%26v%3DWBmk_DV-XSc [Let op, de man die spreekt is dezelfde als in bovenstaande foto]

Overigens betwijfel ik of de man in kwestie de vader van het kind is. Het betreft de activist Khaled Abou Salah, die een leidende rol inneemt in Baba Amru in Homs. Hij is afgelopen maandag zelf ook gewond geraakt:
https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=zE8ml0QTtI8#!

Joost Hageman

Met de verwijzing naar Rwanda in 1994 raakt u een gevoelige snaar. Ik zou daaraan kunnen toevoegen de etnische zuiveringen in Bosnië en de Val van Srebrenica in 1995. De internationale pers liep daar te veel aan de lijn van voorlichters en daarmee ook te ver achter de feiten aan.

Ik houd de voorpagina van vanmiddag weg van mijn (nog te jonge) kinderen, maar neem mijn hoed voor u af.

Ed Laarmans

Ja , denkt dat de bommen op zijn ,want alles hebben ze op Libie gegooit, dus lenen we bij de USA een paar van jullie bommen op assad zijn koppie en iedereen kan weer lekker slapen

loes schiller

Voor 5 jaar kon de wereld niet ingrijpen op Hitler

patrick kurpershoek

Zou een Westers ingrijpen als in Libië niet leiden tot een oorlog waarbij de hele regio betrokken raakt, met risico voor een slachting onder de alevieten na regime change? Niet met zekerheid te voorspellen, maar de risico’s zijn m.i. wel erg groot.

Jan van Hoorn

Doen!

Harald van Dongen

Ik heb het geluk gehad om de afgelopen 17 jaar in het buitenland (Verenigde Staten, Europa, midden en verre Oosten) te mogen wonen en werken. Mij is het volgende opgevallen:

De uitdaging van het brengen van ‘nieuws’ is niet het plaatsen van een foto, hoe afschuwelijk deze ook mag zijn. De foto is een vertegenwoordiging van de realiteit, een feit.
De uitdaging is de interpretatie van de foto binnen een context. De interpretatie is bijna altijd politiek en cultureel gekleurd en de randvoorwoorden van de context zijn bijna altijd gebaseerd op unieke culturele en morele maatstaven van de schrijver. Deze ‘verkoopt’ zijn verhaal aan een groep lezers met eensgezinde culturele en morele standaarden. Deze komen vaak niet overeen met de culturele en morele eigenschappen van het land van herkomst van de foto. Bijna alle nieuwsartikelen gaan voorbij aan dit aan lopen dus mank in uitleg, (on)begrip en nuancering. Dit is dus, mijn inziens, wat een kwaliteitskrant zou moeten nastreven.

Sander Faas

Vertel inderdaad het verhaal eens eerlijk. Dus niet alleen nieuws over de misdaden die ontegenzeggelijk begaan worden door de troepen van de dictator Assad maar ook over de wapenleveranties aan en training van opstandelingen door de NAVO. Waar het Westen aan de ene kant de vrede preekt en grote woorden bezigt over mensenrechten en burgerslachtoffers, wakkert ze aan de andere kant heimelijk het geweld aan. Helaas blijft dat deel van het verhaal vooral buiten beeld.

De laatste keer dat het Westen ingreep onder het mom van Non-Fly-Zones en Responsibility to Protect, kostte dat 25000 Libische burgers het leven. En het Libië van Gadaffi had geen leger om terug te vechten. Het Syrië van Assad wel.

Een militair ingrijpen in Syrië zou naar alle waarschijnlijkheid uitlopen op een nog veel groter bloedbad onder burgers. Het optreden van de NAVO in Libië zou een waarschuwing moeten zijn voor waar NAVO ingrijpen tot leidt. In plaats daarvan lijken velen dat ingrijpen juist aan te grijpen om ook in Syrië nu in te grijpen. Mag ik het onbegrijpelijk vinden?

Seja Najub

Ik vraag me af, of het zin heeft. Natuurlijk kan het (soms) goed zijn, om op een dergelijke manier iets onder de aandacht te brengen. Vooral als gezagsdragers, politici en gewone mensen (nog) niet door hebben, hoe ernstig zo’n situatie is, dat het beter gisteren dan vandaag voorbij kan zijn.
In dit geval echter is de burgeroorlog in Syrië – want dat is het – al weken in het nieuws en meerdere malen in de VN ter sprake gekomen. Politici, gezagsdragers en mensen die het nieuws een beetje volgen zijn dus overtuigd van de ernst van de situatie.
Dat er niets gebeurt en dat de slachtingen in Syrië nog steeds doorgaan, dat is de verantwoordelijkheid van China en Rusland. Die blokkeerden immers de stemming in de VN, waardoor de resolutie tegen Assad niet is aangenomen.
Ik vraag me daarom ten zeerste af, of het in dit licht iets uithaalt om op deze manier over de situatie in Syrië te berichten. In de Volksrepubliek China en in het Kremlin zal het statement van deze krant namelijk niet worden opgemerkt en als het wel wordt opgemerkt, wordt het stoïcijns terzijde geschoven.

Ik denk daarom dat de krant een fout begaat: niet de lezer dient te worden aangesproken op de situatie in Syrië, maar de Russiche en Chinese dictatoren. Door hun toedoen vloeit er immers nog steeds rijkelijk bloed en zijn er de afgelopen maanden duizenden mensen omgekomen. Een mooie ouderwetse spotprent, waarin de Russische en Chinese machthebbers zó belachelijk worden gemaakt dat onze ambassadeurs aldaar zich moeten verantwoorden, zou zeker weten meer zoden aan de dijk zetten.

Jeroen Vos

@Pieter: Foto’s tonen (helaas) nooit de naakte waarheid voor zover die überhaubt bestaat. Wat niet wegneemt dat dit schokkende beeld om aandacht roept.

Ed Taverne

Kranten zijn niet alleen belangrijk vanwege de voorziening en analyse van het nieuws: ze hebben vanouds het vermogen – moeten die hebben – om het publiek in de meest brede zin van het woord te mobiliseren en tot actie aan te drijven. Beelden als deze zijn daarbij in al hun (melo-) dramatische retoriek een legitiem en alarmerend middel. Toch kan ik me voorstellen dat de krant zelf ook tot (meer) actie overgaat, en datgene doet wat de minister nalaat: zoals bijvoorbeeld onderzoek doen naar de activiteiten van de Syrische Veiligheidsdienst(en)in ons land zodat ze, net als in Duitsland en Frankrijk, die het land kunnen worden uitgezet.

Paul Metz

Ben benieuwd wat de krant aan ideeen heeft voor dat ‘ingrijpen’. En zou ingrijpen dan ook in bijv Zimbabwe en Tibet kunnen plaatsvinden ?

Job Groot

Hoezeer ik het gedrag van dictators ook afkeur (en hier haken de voorstemmers waarschijnlijk al af): De reden dat het in rwanda zo lang zo fout heeft kunnen gaan zit hem niet in het tonen van beelden. De werkelijke reden ligt ergens anders: Kijkdichtheid.
Als er 2 torens instorten met 7000 mensen erin is dat (omdat die toren in NY staat?) blijkbaar interessanter dan wanneer er 1000.000 deels anonieme mensen in Afrika afgeslacht worden. Pol Pot heeft minder bereik dan Gearge Bush. En zo kan je doorgaan.
Daarom moet je stoppen met het tonen van hardere foto’s. Ze stompen alleen maar af, ze dragen NIETS bij aan een oplossing van een conflict.
Uiteraard zijn er uitzonderingen. De foto van een meisje overdekt met (USA!) napalm uit Vietnam staat in mijn geheugen gegrift, en zo nog vele, maar de foto’s die op die manier in mijn geheugen staan staan daar vooral doordat ze een onjuistheid aantoonden die vaak tot op dat moment genegeerd werd.
Dictators zijn slecht, dat weet iedereen. Als je een foto toont van de ANDERE kant, en daarme NIEUWS bedrijft, is grofheid in een foto m.i. ondergeschikt..

Annemieke klein

Een mooi pleidooi. Helaas niet voor mijn kinderen van vier en zes die iedere avond de krant voor mij pakken.

Sven Huynink

Zolang duidelijk blijft waar de nieuwsvoorziening stopt en de eigen mening van de krant begint vind ik het niet alleen acceptabel, maar zelfs noodzakelijk dat de krant ook een ‘meneer met een mening’ is. Natuurlijk moet iedereen zijn eigen mening vormen, maar die slijp je altijd aan die van anderen. “NRC: slijpsteen voor de geest” blijft in mijn ogen de beste typering, in mijn gehele 35-jarige abonnementsperiode.

Marcus Kool

Ja, het NRC moet evenwichtig zijn. Bedachtzaam. Genuanceerd.

Doe dat dan ook! Ga je niet verschuilen achter frustratie en onmacht. Laat de bloederige beelden zien en geeft de feiten weer zoals ze zijn.

En dan mag je aan het eind van het artikel best zeggen: “dit waren de feiten en mijn mening is …”. Geef je mening en frustraties en doe je interpretaties met jouw fingerspitzengefuhl, maar wees een goed journalist en geef de feiten zo neutraal mogelijk. Zo ben je een topjournalist. En je hoeft niet bang te zijn voor misinterpretaties: zolang je de feiten juist weergeeft mag niemand je aanvallen op jouw mening, gevoel of interpretatie.

Mik kroon

Journalistiek was een indicator van democratie een vorm van vrijheid maar vooral een poort voor de waarheid! Dat was! Dit artikel vraagt of de rauwe waarheid ons voorgeshoteld mag worden, mijn zegen hebben ze! Er is juist niets belangrijkers dan de waarheid! Ik ben echter zeer telleurgeteld in de huidige journalistiek! De kwestie syrië heeft mijn ogen geopend en mij de schandelijke kant van journalistiek laten zien! Het feit dat er niets geverieveerd kan worden uit syrië zegt al genoeg over de bron en zou niet eens gepublieceerd mogen worden! Een bron voor een journalist is even belangrijk als die van een jurist! Geen bron geen grond! Helaas geldt dit niet meer voor de huidige journalistiek! Het is nog schandaliger dat iemand die een reactie plaats de journalist nog moet corrigeren( zie reactie Pieter Coppens – niet de vader-)! Hoeveel meer fouten en leugens zijn ons niet verteld door de gemakzucht van de journalisten! En het is sowieso een verschrikkelijke foto, maar waar blijven de foto’s van de kinderen die vermoord zijn door de terroristen die tegen het regiem vechten, want die zijn er ook! En misschien hebben de terroristen deze meisje als schild gebruikt? Wie weet! Geen bron geen grond!

Mark Groeneveld

Er zijn tal van conflicten in deze wereld waar dit soort leed aan de orde van de dag is. Worden we vanaf nu af aan en wanneer u zich er druk overmaakt, geconfronteerd met zo’n foto? Ik hoop het niet. De foto voegt, ondanks wat alle anderen hier beweren, helemaal niets toe aan de ernstige berichtgeving en de situatie aldaar.

Dit is natuurlijk slechts mijn menig, een vader van jonge kinderen, die geen 12+ films mogen zien en 12+ games mogen spelen. Maar als u het toch zo allemaal zo nodig vindt en denkt dat het plaatsen van dit soort fotos baanbrekend is, stop de krant dan in een dichte enveloppe zodat jonge kinderzieltjes nog even kind mogen zijn. Dat is overwogen!

Koen Kramer

Prima om dit pleidooi te houden en ook de harde werkelijkheid te laten zien. Dat heeft zeker journalistieke waarde voor volwassen lezers van de krant. Dat heeft het niet voor mijn kinderen van 5 en 9 die dit op geen enkele manier kunnen plaatsen in hun werkelijkheid en de bijgaande analyse niet kunnen doorgronden. Naar mijn mening is het statement en de journalistieke waarde niet minder als de foto en analyse elders in de krant staan. Ik wil graag zelf de keuze mogelijkheid houden of ik mijn kinderen hiermee wil confronteren, en het plaatsen van zo’n foto gaat daaraan voorbij.
Ik heb de krant snel in een la weggemoffeld en dat kan toch ook niet de bedoeling zijn

Tin van bergen

Zeer mee eens met uw betoog, Alleen verwacht ik van een kwaliteitskrant wel een gefundeerd ‘objectieve feiten’. Los van waarheid die voor een ieder anders is. De schokkende beelden kunnen het bewustzijn misschien wakker schudden, neemt niet weg dat er een andere kant van de medaille is. `actie die reactie’ roept. en bij deze de emoties bij de journalist vaak toch een troebele werking kunnen hebben. Ook de ‘dictator’ of agressor heeft zijn verhaal, hoe cru ook.

Marietje

Evenwichtig, bedachtzaam, genuanceerd? Mij treft de berichtgeving over Syrie in NRC als bijzonder eenzijdig. Overigens geldt dit voor de Westerse pers in het algemeen. Na Milosevic, Saddam Hussein en Gadaffi is nu Assad aan de beurt. Doel is militair ingrijpen in Syrie om “humanitaire redenen”. Volgens een door Qatar gehouden bevolkingsenquete staat het grootste deel van de Syrische bevolking achter Assad. Ook uit het rapport van de Arabische Liga blijkt dat de werkelijkheid in Syrie heen wat genuanceerder is dan de Westerse pers ons wil doen geloven. Zo wordt de Syrische “oppositie”, net als die in Libie,door het Westen betaald en bewapend, en pleegt zij aanslagen waarvan vervolgens het Syrische leger wordt beschuldigd. Maar de journalisten van NRC wijken niet af van de officiele politieke koers en manipuleren aldus de publieke opinie, om de weg vrij te maken voor militair ingrijpen. Dit spelletje hebben we toch al zo vaak meegemaakt?
Tegen deze achtergrond is het publiceren van dit soort schokkende foto’s, waarbij uiteraard wordt gesuggereerd dat “het regime” de schuldige is zonder dat daar ook maar enig bewijs voor wordt geleverd, pure oorlogspropaganda.
Het pleidooi van de heer Vandermeersch klinkt mij dan ook bijzonder vals in de oren.

Christian Overklift

Apart dat een andere mening direct wordt geboycot! Mijn reaktie is direct verwijderd!Zie link:

http://www.boublog.nl/04/02/2012/bashar-jaafari-syrie-is-geen-libie-geen-irak/#comment-13528

Gerrit de Jonge

Tsja, waarom heeft de Arabische wereld nooit ingegrepen in de bloedige twisten tussen de katholieken en protestanten in Noord-Ierland? En waarom speelt de Arabische wereld nooit een bemiddelende rol in het Waals-Vlaamse geruzie in België?

Henry Leerentveld

Ik heb geen moeite met een krant met een standpunt, maar de vraag is dan wel of ik die krant nog wil kopen.
Ik heb grote moeite met onbalans: als je dan Rwanda noemt, waarom verzwijg je dan de >100.000 burgerslachtoffers bij de Amerikaanse inval in Irak? Of zijn dat ‘goede doden’?
Ik vind het jammer dat een ‘kwaliteitskrant’ als de NRC pretendeert te zijn, niet het ‘hele spel’ laat zien: bijvoorbeeld onderzoekenjournalistiek naar politieke belangen bij interne onrust in het Midden-Oosten of wie die oppositie is en of men door louter ‘democratische idealen’ gedreven wordt en wat dan die democratische idealen impliceren (is een meer fundamentalistische moslim broederschap regering te verkiezen boven een stelsel waarin diverse religieuze facties acteren?).
Let wel, ik vind de huidige situatie in Syrie verschrikkelijk, maar ik hoor teveel andere berichten van vrienden uit Syrie (ik heb in Syrie gewerkt en gewoond). En dat zijn stuk voor stuk jonge, progressieve, ambitieuze mensen. Mensen die deugen, of ze nu sjiet, soeni, aleviet of christen zijn.
Voor een krant die ‘de nuance zoekt’ heeft de NRC tot nu toe wel verdomde weinig nuance gezocht in Syrie. Die constatering maakt mij overigens net zo min ‘Assad-fan’ als journalisten met een hart allemaal kritiekloze Rosenthal-adepten zijn.

Petronius Landschap

Lees het stuk volgende keer nog een keer na voor het online wordt gezet. Het rammelt aan alle kanten. Dank.

Thea Rurup

Gisteren las ik je blog, je emotie van ooit ‘boos, ongelukkig.’ Zeer begrijpelijk. Plaats dus zeker foto’s die er toe doen. In combinatie met het geschreven verhaal is het toch bij NRC niet alleen emotie maar ook het zorgen voor goede berichtgeving en berichtbeleving als ik dat zo mag noemen. Vandaag weer een foto op de voorpagina …. De vrouw met de burka is hier niet bedreigend maar zij biedt troost. Dat is kennis die er toe doet en de fotograaf zorgt ervoor dat wij dit kunnen zien. Geen pleidooi voor allesbedekkende kleding in alle gevallen maar wel voor de persoon erin. Dat oa. kan een foto bewerkstelligen!

deluit

Wij allen zijn pionnen in een politiek spel ons leven is ons zelf meer waard dan het waard is voor de regering. EEN Nl. die gevangen zit in Iran en opgehangen gaat worden is dit het waard om te beginnen met oorlog of 1000 Nl of 10.000 Nl wanneer zal de regering ingrijpen? Destemeer zal de regering niet ingrijpen in Syrie er is niets mee te verdienen en er is zeker geen olie. Gegroet en hetbeste ermee

Paul Janssens

De vraag van de hoofdredacteur komt er eigenlijk op neer hoe hij zijn krant beter kan verkopen. Verkoopscijfers verhogen met oorlogstaferelen is hetzelfde als wapens verkopen om te doden. De lezer verdient beter en het is de duurzame plicht van een journalist zonder bijbedoelingen objectief en sereen verslag neer te leggen van feiten. Zijn visie en persoonlijke bedenkingen gekoppeld aan de basisvisie van de krant nemen wij er bij.
Als de wereld niet wil ingrijpen in Syrië is ons allemaal genoegzaam bekend: eigenbelang. De vraag van de hoofdredacteur weerspiegelt deze visie: eigenbelang.
De Arabische wereld moet je ontdekken. Er bestaan talrijke zeer goede boeken die je hierover informeren.
Zelf bezocht ik Yemen, Syrië, Egypte ea.
Van de krant verwachten wij even diepgaande informatie en geen emoties.

Siegfried Bok

@ Paul Janssen
Paul, ik ben het met je eens.
De NRC is afgegleden naar spelen met emoties.
Het enige gevaar hiervan is dat Nederlanders hiermee onbewust worden meegetrokken in beelden van goed en/of kwaad in deze dolgedraaide wereld en straks gebrainwashd mee gaan doen aan een oorlog tegen het kwaad.
Dit is helaas de tred van een krant die vroeger als één van de beste van Nederland gold.
Ik vind het doodeng om te zien.
En…
Over vrijheid van meningsuiting gesproken…
De inzendingen worden niet voor niets nauwlettend gescreend.

ralifeene

de hele tijd heb ik gebruikt om kleinere artikelen of reviews die ook duidelijk hun motief te lezen , en dat gebeurt ook met deze paragraaf die ik lees op deze plaats .

Thea Rurup

@Siegfried. Mee eens wat u schrijft, dat de inzendingen niet voor niets nauwlettend worden gescreend. Dat verwacht ik ook van een zeer goede krant/site als NRC. Tikkie flauw van mij maar deze krant ongenuanceerd beschuldigen (lees eens terug wat u hebt geschreven)is ook best flauw. Verder moet de krant simpelweg verkocht worden anders kan de eigenaar van NRC straks geen goede werknemers meer betalen. Wat is er mis met een voorpagina die raakt? En misschien voorbijgangers die dit zien deze krant daarom kopen? Zij kunnen er dan achter komen dat NRC een moderne kwaliteitskrant is en hopelijk gaan deze mensen NRC dan vaker kopen. Ik lees om te weten èn te voelen. Zowel boeken als kranten kunnen dat bewerkstelligen. Het lijkt er regelmatig op dat ‘verkoop’en’emotie’obscene woorden zijn voor sommige bloggers op deze site. Dat zijn het niet.

Chris

De foto hierboven zou zo in een andere context geplaatst kunnen worden, bv: “Palestijnse vader rouwt om omgekomen dochter na aanval op Gaza”. Westerse interventies hebben zelden of nooit mensenrechten of democratie als hoogste prioriteit, maar eigen geopolitieke en economische belangen.

Thea Rurup

@Siegfried. Helemaal eens met u, de inzendingen worden inderdaad niet voor niets nauwlettend gescreend en dat is ook precies wat ik verwacht van NRC. Tikkie flauw van mij maar uw m.i. niet genuanceerde kritiek is ook een tikkie flauw (lees eens terug wat u hebt geschreven). Verder moet er verkocht worden. Zonder geld geen kwaliteitskrant, geen goede medewerkers. Het lijkt erop dat sommige lezers de woorden verkoop en emotie obsceen vinden. Nou, dat is niet zo.