Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

De Wereld en Mens&Kennis

Vandaag heb ik aan de redactie prettig nieuws kunnen melden: we bereiden twee nieuwe bijlagen voor.

  1. Op maandag willen we De Wereld lanceren, een wekelijkse bijlage van 8 pagina’s die vooruit kijkt op de politieke, diplomatieke en geostrategische actualiteit van die week. De bijlage brengt het portret van een ‘wereldspeler’, een essay over grote stromingen, spit een dossier uit, en bevat columns en boekbesprekingen. Deze bijlage moet het karakter van NRC versterken als een krant die veel aandacht heeft voor Europa en de internationale wereld. Het is een uitstalraam voor de kwaliteiten van onze redactie buitenland en van onze correspondenten.
  2. Op dinsdag willen we dan weer  Mens&Kennis lanceren, een wekelijkse bijlage van 8 pagina’s die een antwoord  biedt op de nadrukkelijke vraag van de lezer van NRC Handelsblad naar meer ‘geesteswetenschappen’: filosofie, religie, ‘zingeving’, pedagogie, psychologie en geschiedenis. Het wordt een bijlage met vooral reflecties en beschouwende stukken op deze terreinen, gedreven, geschreven en gedragen door gezichten van onze redactie en door onze medewerkers. Op die manier willen we ons karakter van een krant van de rede en van de reflectie versterken. 

Met De Wereld en Mens&Kennis maken we vanaf begin volgend jaar het rijtje van onze bijlagen af: op maandag De Wereld, op dinsdag Mens&Kennis, op woensdag Film, op donderdag CS, op vrijdag Boeken en op Zaterdag Wetenschap, Opinie&Debat en Lux.

38 reacties op 'De Wereld en Mens&Kennis'

Saskia van Loenen

Een mooi rijtje. Dat straks hopelijk al in de vroege ochtend op de mat valt!

De Razende Bol

Het is van een stilmakende LUXe! NRC gaat door waar andere gerenommeerde kranten al lang zijn opgehouden: vraag niet hoe het kan, maar geniet er (intens) van. En dat allemaal op het digitale iPad-formaat van de toekomst, de Tabloid. Kan geen krant aan tippen: NRC… Handelsblad!

(nu nog verkassen naar de Wilhelminapier, maar dat is zeker te veel gevraagd? Want wat moet zo’n bruisende krant in het dichtslibbende Amsterdam?)

J.H.A. Vollebergh

Prachtig! Maar waar haal ik de tijd vandaan het allemaal te lezen? #leesstress

Ruud van Noord

Met weer veel grote (pagina vullende) illustraties, foto’s en grafiekjes en kleurrijke opmaak? Hopelijk worden ook èchte deskundigen ingezet, die ècht wat te vertellen hebben.

T. Rurup

Lees hierboven dat ik niet de enige ben die mijn (lees)tijd beter moet verdelen. Keuzes maken in wat je leest is een tip die heb gekregen en dat werkt voor mij. Dus heelijk, weer meer bijlagen. Het is zeker een luxe. Op dinsdag Mens&Kennis, daar heb ik op gewacht. Onbegrijpelijk dat niet heel Holland NRC leest maar da’s een kwestie van geduld.

Michel Gastkemper

Wat een merkwaardige openingszin, heel erg on-Vandermeersch:
‘Vandaag heb ik aan de redactie prettig nieuws kunnen melden: we bereiden twee nieuwe bijlagen voor.’
Wisten de medewerkers dit nog niet dan, is het helemaal nieuw voor hen? Het zou logischer zijn geweest als er had gestaan:
‘Vandaag heb ik aan de redactie prettig nieuws kunnen melden: we beginnen inderdaad in januari met twee nieuwe bijlagen.’
Maar dan zou het eigenlijk een boodschap van de uitgever zijn geweest, dat hij een mogelijkheid ziet ook deze nieuwe bijlagen financieel te realiseren. Want ik neem aan dat de plannen al veel langer bestonden.

Youssef

Waar is de economie bijlage dan gebleven?

Peter Vandermeersch

Economie is een dagelijkse bijlage

Peter

Wat goed! Zoveel bijlagen, het vagevuur van het studieontwijkend gedrag van de student geesteswetenschappen.

S Ideler

Ik ben erg benieuwd naar ‘de wereld’, dat kan zeker een mooie aanvulling op de huidige krant worden.

Het is goed om te zien dat NRC zich niet laad verleiden tot de kop in het zand journalistiek, maar juist streeft diep in te gaan op de zaken die er -echt- toe doen in deze wereld.

Ruud van Noord

Maar wat lees ik nu? De (waarschijnlijk) beste columnist van de NRC moet stoppen???
Wat zou de hoofdredacteur dan toch bedoelen met die ‘uitstalraam voor de kwaliteiten van onze redactie’ waar hij het hierboven over heeft? Ik begrijp hier helemaal niets van.

Lisette

Peter Vandermeesch (Belg) zal mij wel een zeurpiet vinden, maar ik erger me altijd wild aan dit soort zinnen in Nederlandse kranten:

“We moeten agressief zijn in het werven van fondsen om terug te kunnen vechten tegen deze blokkade en haar voorstanders”.

van de website NRC.nl (het artikel over het stoppen met publiceren door Wikileaks)

Het gaat om het woordje “haar”. Dat past hier niet. Het moet zijn: “zijn”.
(En ik kan zo snel geen voorbeeld vinden op deze site, maar je ziet het ook steeds vaker bij onzijdige woorden.)
Extreem ergerlijk! Ik lees tegenwoordig nauwelijks nog Nederlandstalige websites omdat het internet hier helemaal mee verziekt is.

Het voelt als een steek in mijn maag. Zit je lekker te lezen, krijg je opeens weer dat eeuwige ge-”haar”.

Ik verzoek de moderatoren vriendelijk deze reactie niet te verwijderen en het zou natuurlijk helemaal mooi zijn als dhr. Vandermeesch zelf zou reageren en mij aldus zou uitleggen waarom in een kwaliteitskrant als deze dit soort lelijke, ja zeg maar gerust fouten, voorkomen.

Lisette

Met de toevoeging “Belg” bedoelde ik slechts aan te geven dat het in Belgie wel gebruikelijk is om “haar” te gebruiken in dit soort gevallen. Wellicht dat het daardoor komt.
Het ware echter beter om in Nederland in dit soort gevallen “zijn” te gebruiken.

Freek Jansen

Maar waarom moet Elsbeth Etty nou weg? Ik snap daar niets van! Ik vind het erg jammer. Te links? Bang voor Bosma, zeker… Ik zou aan de heer Vandermeersch willen vragen om met meer overtuigende argumenten aan te komen dan dat, dat hij in de krant laat weergeven, er op neerkomend: het wordt tijd voor iemand anders. Ik vind het een enorme miskleun van de NRC. Soms bekruipt mij gevoel: ‘t is dat ik een krant nodig heb…

Freek Jansen

Ik blijf er over nadenken: een belezen columnisten zo maar weg? Ik betrap mij er op dat ik overweeg de NRC weg te doen… na 25 jaar mij verbonden te hebben gevoeld… t begon al te knagen toen de hoofdredaktie die Bosma zijn gif liet spuien in de nrc…

Freek Jansen

De volgende stap is: de heer J Heldringh vervangen dor een frisse jongen… Dan ben ik echt weg. En dit is het laatste dat er over zeg.

M.E.C. Roos

In Nanking wordt de episode, die in NRC van woensdag 26 oktober 2011 in ‘Trailerrecensie: The Flower of War’ genoemd wordt, niet vergeten. Op een stenen muur van de Herinneringshal is het aantal vermoorden gegraveerd: 300.000. Een officiële schatting bedraagt niet ‘tienduizenden Chinezen’ – het aantal dat NRC noemt – maar 100.000 tot 200.000 gedurende de eerste zes weken van de bezetting van Nanking in 1937. Met Ruud van Noord (4) blijf ik me afvragen: ‘Hopelijk worden ook èchte deskundigen ingezet, die ècht wat te vertellen hebben.’

Andreas Dijk

@M.E.C. Roos Met u eens, echte deskundigen die echt iets te vertellen hebben. Maar ook gewoon feitelijke juiste informatie, dus correcte feiten. Maar ik vrees dat dat niet meer pas bij de snelle duiding van het nieuws. Snelheid gaat ten koste van kwaliteit.

Ivo Bouwman

Een nieuwe hoofdredacteur wil altijd scoren,dus moeten er veranderingen plaatsvinden. Niet omwille van kwaliteitsverbetering, maar veranderen om het veranderen. Dus Etty weg………. vreemd!

Gerrit de Jonge

@14 Freek Jansen,
Waarom moet Elsbeth Etty nou weg? Ik heb nooit begrepen waarom ze is aangetrokken. Wel iedereen de les lezen, maar ons nooit laten delen in de dwaze dingen die ze in haar communistische tijd heeft gedaan. Ik heb trouwens begrepen dat we voor haar in de plaats Paul Scheffer krijgen. Leg op zijn minst uit in welk aspect Elsbeth Etty beter is dan Paul Scheffer.

Pjötr Nembkow

Lisette

‘blokkade en haar voorstanders’ is heus correct Nederlands.

‘Blokkade’ is immers een vrouwelijk woord (bron: Het Groene boekje).

Ik weet niet waarom mijn oorspronkelijk bericht verwijderd werd, maar de webmaster mag het me gerust per e-mail laten weten.

M.E.C. Roos

Het afwijkend en/of aanvullend geluid verdient bescherming: geen verwijdering, lijkt me. Denken en zeggen en schrijven zijn nauw met elkaar verbonden. Het verwijderen, ‘gedwongen’ of anderszins van aanvullende informatie, het weigeren tot plaatsing van ingezonden brieven of (weblog)reacties op de ‘gekleurde’ en/of incorrecte NRC-berichtgeving (inclusief Etty en Vandermeersch) verdient beter in Nederland van deze tijd. Ik heb een jaarabonnement (contract: IPad) en lees alweer bijna vijftig jaar -dagelijks- NRC. Zo niet (contract), ik zou per direct mijn abonnement opzeggen.

Ruud van Noord

@M.E.C. Roos: Ben ik niet met u eens. Irrelevante, onleesbare of miereneukerige bijdragen – die u niet moet verwarren met ‘afwijkend of aanvullend geluid’ – moeten juist wel verwijderd worden. Ik wil daar liever niet mee geconfronteerd worden in de NRC. (Wie de schoen past…)

P. Hendriks

Ik merk op dat de discussie weer eens geheel voorbijgaat aan hetgeen feitelijk door Peter Vandermeersch is geschreven.

Even los daarvan (dus ook ik doe even mee) wil ik Ruud er op wijzen dat in 1933 met veel overtuiging en “tot heil en zegen van het volk”, de afwijking van ‘waarheid’ en ‘leider’ in ons oostelijke buurland wettelijk strafbaar verklaard werd. Voor het goede doel, moet je tenslotte wat over hebben……

Ik ga liever in discussie met een ‘idioot’ (om misschien tot mijn verbazing te merken dat ik dat zelf ook ben), dan dat ik een ander tot idioot verklaar en dan monddood maak of laat maken.

Grappig bijvoorbeeld om te zien hoe een keurenbijlage die Rem Koolhaas kan vullen gevolgd wordt door een artikel in de NRC waarin zijn uitgangspunten (of conclusies?) radikaal worden afgewezen. Wie er gelijk heeft mag de lezer uitmaken en zo hoort het.

De ‘oplettende lezer’ is een onmisbaar onderdeel van de NRC-journalistiek en kan reageren op onjuistheden of aanvullingen geven, die tot meer inzicht leiden.

Iemand zoals de heer Roos voegt waardevolle en lezenswaardige inzichten toe, daar waar het historisch besef soms te beperkt lijkt en ik hoop dat hij blijft bijdragen aan de discussie.

In een wereld die bevolkt wordt door Sickboks, een enkele markies, de leden van de Kleine Club, ijverige dienders, kleine journalistjes, wezens die elementairen blijken, onverbeterlijke boeven en naieve randfiguren is het inzicht van een ‘heer’ (de krant is er een, zegt men), hier en daar uit de nood geholpen door een jonge vriend, een lichtpuntje dat uitzicht biedt op een feestelijk maal, als u mij verschoont.

De wereld zou onmenselijk zijn als ergerlijke afwijking werd vervangen door doodsaaie gelijkschakeling.

Overigens knaagt aan mij de taalkundige vraag of het nu miereneuken of mierenneuken is. Bij 1 lijkt het me al een hele opgave, maar misschien wil het Groene Boekje dat wij ons bij deze bezigheid een hele kolonie voorstellen. Misschien kan Ruud zijn kwalificaties wat minder denigrerend formuleren? De strekking hoeft daaronder niet te lijden.

Buitenwereld en inzicht mogen best thema’s zijn waarop journalisten zich richten. Aan het licht brengen van en het licht laten schijnen op zaken die voor lezers soms in schemering of duister gehuld zijn is bij uitstek het terrein van een journalistiek medium!

Ruud van Noord

@P.Hendriks.
1. Het is mierenneuken – tikfoutje. Ik had ook muggenziften kunnen schrijven.

2. De bijdragen van MJC Roos vind ik vooral onleesbaar. Ik denk dat zijn bijdragen daarom zijn verwijderd, niet vanwege het ‘afwijkende’ geluid (zo ken ik de NRC niet).

3. Diens bovenstaande voorbeeld van het verschil tussen tienduizenden of “100.000 tot 200.000″ kan je moeilijk als ‘afwijkend’ beschouwen – het kan zelfs op hetzelfde neerkomen. Dat is in elk geval niet wat ik bedoel met ‘echt iets te vertellen hebben’.

4. Iets geheel anders, hoewel…: helaas heeft Sjoerd de Jong in zijn zaterdagse bijdrage de opheffing van de columns van Elsbeth Etty min of meer verdedigd met de stelling dat het evenwicht tussen linkse en rechtse columnisten in stand blijft. Maar daar gaat het mij niet om. Elsbeth Etty is een van de weinige columnisten die nu juist ‘echt iets te vertellen’ hebben: prikkelende meningen die meestal goed onderbouwd zijn en van intelligentie en eruditie getuigen. Dat kan je van weinig andere NRC-columnisten zeggen. Of je haar levenschouwelijke of politieke uitgangspunten deelt – wat ik niet doe – doet wat dat betreft niet ter zake.
Conclusie: mijn pessimisme over de toekomst van de NRC is er niet minder op geworden.

P. Hendriks

@Ruud van Noord

Ik had niet begrepen dat de heer Roos reageerde op de verwijdering van zijn eigen bijdragen. Ik las dat hij principieel vindt dat bijdragen niet vanwege afwijkende inslag moeten worden geweerd uit het publieke domein c.q. deze krant.

Met de leesbaarheid van zijn bijdragen valt het wel mee, als je beschikt over de achtergrond(skennis) van waaruit hij schrijft. Als die ontbreekt, zouden die een eyeopener kunnen zijn.

Verder lijkt mij inderdaad dat los van de levensbeschouwelijke of politieke uitgangspunten van de auteur, iedere prikkelende meningsuiting die goed is onderbouwd, bijdraagt aan een van de hoofddoelstellingen van deze krant: het mogelijk maken van het slijpen van de geest.

Het valt te hopen dat het louter tellen van de aantallen auteurs aan welke zijde van het politieke spectrum dan ook, bepalend wordt voor het beoordelen van de ‘evenwichtigheid’ van de krant.

Te meer niet, omdat de uitersten elkaar zoals bekend vaak raken en het onuitgesproken midden meer verzwijgt en uit de weg gaat, dan boven tafel brengt.

Overigens is de schaal waarop in Nangking burgerslachtoffers zijn gevallen tot op de dag van vandaag zeer relevant o.a. voor de internationale betrekkingen en kan een voorstelling die er een moorddadig grootschalig incident in plaats van een bijna-genocide van maakt de toets der kritiek niet verdragen. Zie eens hoezeer de aantallen vervolgingsslachtoffers in Europa tot onloochenbaar feit in het bewustzijn zijn gegrift!
De gebeurtenissen in Azië zijn qua gruwelijkheid en omvang vaak minder bekend en verdienen evenzeer bekendheid en erkenning.

Voor iemand met wortels in Azië (ook al komt dat voort uit een werkelijkeid die nu al bijna niet voorstelbaar lijkt te zijn), klinkt de naam Nanking als horend in de rij Warchau, Rotterdam, Leningrad, Kiev, Stalingrad, Dresden, Tobroek, Auschwitz, Bergen-Belsen, Pearl Harbour, Singapore, Ambarawa, Nagasaki om er maar een paar te noemen.

Ik kan goed begrijpen als de heer Roos hier toch het gevoel voor de werkelijkheid lijkt te missen bij de auteur. Juist hier weegt de erkenning van de omvang wel zwaar en is de relativering niet op zijn plaats.

Ik hoop dat we elkaar bij NRC blijven tegenkomen.

P. Hendriks

Correctie op mijn vorige bijdrage: Ik bedoel natuurlijk te zeggen:

“Het valt te hopen dat het louter tellen van de aantallen auteurs aan welke zijde van het politieke spectrum dan ook, NIET bepalend wordt voor het beoordelen van de ‘evenwichtigheid’ van de krant.”

Hier was het NIET weggevallen.

Ruud van Noord

Eén ding nog over die kwestie-Nanking: u lijkt te suggereren (en misschien dhr. Roos ook) dat de NRC de verschrikkingen die daar hebben plaatsgevonden wil bagatelliseren (of relativeren, zoals u het noemt). Maar dat lijkt me echt onzin, waarom zou ze dat nu willen? En waarom zou u de NRC daarvan willen verdenken? Zo ken ik de NRC niet, en u vast ook niet. In elk geval maak ik me dáár geen zorgen over.

M.E.C. Roos

- P. Hendriks
- Ruud van Noord.

‘Afwijkend?’
De televisieserie ‘Horror in the East’, van Laurence Rees laat de feiten zien. ‘Verschrikkingen in het Verre Oosten’: Japanse wreedheden voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog werd voor het eerst uitgezonden op BBC 2 in 2000. Japan worstelt al vanaf 1945 met de uiterst kwalijke en moorddadige ‘religieuze’ rol die het speelde in die lange jaren. ‘The Rape of Nanking’ was de meest gruwelijke oorlogsdaad gedurende de jaren voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog. De meest gruwelijke oorlogsdaad in zowel de landen die grenzen aan de Stille Oceaan als wel in de Europese landen. Enkele tienduizenden vrouwen en meisjes ( schattingen lopen van meer dan 20.000 tot 80.000) werden ‘gang-raped’ (groepsverkrachting) door Japanse soldaten. Vervolgens doodgestoken met bajonetten of doodgeschoten opdat ze nooit zouden kunnen getuigen. De Japanse soldaten dwongen daarnaast Chinese vaders hun dochters te verkrachten, zonen om hun moeders te verkrachten en broers hun zusters. Met als direct publiek de eigen familie. Tussen december 1937 en maart 1938 werden in en rond Nanking meer dan 360.000 Chinezen afgeslacht door de invallende Japanse troepen. Tot op zekere hoogte waren de shinto/(zen)boeddhistische Japanners, in de lange oorlogsperiode racistisch volgens Ninian Smart (Godsdiensten van de wereld. 2003). Hetgeen dan ook kon leiden tot hardvochtig optreden tegen degenen die aan hen waren onderworpen. Zo’n 500.000 buitenlandse vrouwen uit de Indische archipel, Koreaanse, Chinese, maar ook Nederlandse vrouwen werden van 1931 tot 1945 tot prostitutie gedwongen. In ‘De leugen regeert’ een tv. programma (20070323), kwam dit aantal naar boven.

M.E.C. Roos

- P. Hendriks
- Ruud van Noord.

‘Die kwestie-Nanking’ en ‘afwijkend’.
(bericht: 17)Een officiële schatting bedraagt niet ‘tienduizenden Chinezen’ – het aantal dat NRC noemt –

De televisieserie ‘Horror in the East’, van Laurence Rees laat de feiten zien. ‘Verschrikkingen in het Verre Oosten’: Japanse wreedheden voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog werd voor het eerst uitgezonden op BBC 2 in 2000. Japan worstelt al vanaf 1945 met de uiterst kwalijke en moorddadige ‘religieuze’ rol die het speelde in de Tweede Wereldoorlog. ‘The Rape of Nanking’ was de meest gruwelijke oorlogsdaad gedurende de lange jaren van de Tweede Wereldoorlog. De meest gruwelijke oorlogsdaad in zowel de landen die grenzen aan de Stille Oceaan als wel in de Europese landen. Enkele tienduizenden vrouwen en meisjes ( schattingen lopen van meer dan 20.000 tot 80.000) werden ‘gang-raped’ (groepsverkrachting) door Japanse soldaten. Vervolgens doodgestoken met bajonetten of doodgeschoten opdat ze nooit zouden kunnen getuigen. De Japanse soldaten dwongen daarnaast Chinese vaders hun dochters te verkrachten, zonen om hun moeders te verkrachten en broers hun zusters. Met als direct publiek de eigen familie. Tussen december 1937 en maart 1938 werden in en rond Nanking meer dan 360.000 Chinezen afgeslacht door de invallende Japanse troepen. Tot op zekere hoogte waren de shinto/(zen)boeddhistische Japanners, in de lange oorlogsperiode racistisch volgens Ninian Smart (‘Godsdiensten van de wereld’. 2003). Hetgeen dan ook kon leiden tot hardvochtig optreden tegen degenen die aan hen waren onderworpen. Zo’n 500.000 buitenlandse vrouwen uit de Indische archipel, Koreaanse, Chinese, maar ook Nederlandse vrouwen uit de Indische archipel werden van 1931 tot 1945 tot prostitutie gedwongen. In ‘De leugen regeert’ een tv. programma (20070323), kwam dit aantal naar boven.

Gerrit de Jonge

@28 Ruud van Noord, @29 M.E.C. Roos
Het lijkt alsof u een meningsverschil schept dat niet bestaat. In elk geval is de NRC niets te verwijten. Een beetje Googlen leert dat de NRC dd 17 april 1998 het boek “De vergeten aanslag op Nanking” heeft besproken, waarin het aantal van 400.000 doden wordt genoemd. Dd 15 december 1907 stond in de NRC het artikel “De moeizame verwerking van het bloedbad van Nanking” waarin het aantal van 300.000 tot 700.000 doden wordt genoemd. Ik weet niet of ik die stukken destijds gelezen toen heb en waar mijn kennis daarover vandaan komt, maar voor mij is het vanzelfsprekende kennis dat de Japanners zich niet zo aardig gedragen hebben in WO II.

Gerrit de Jonge

@31 Ad. 31. Sorry, typefoutje. 1907 moet zijn 2007. Overigens geeft Google met “nrc nanking oorlogsmisdaden” 641 hits.

Ruud van Noord

@Gerrit de Jonge.
Zoals ik al dacht, het komt overeen met wat ik in bijdrage 25 en 28 al suggereerde.

Nee, om terug te keren waar het in dit forum om te doen was: mooi die nieuwe bijlagen, maar hopelijk worden ze gevuld door mensen die met grote kennis van zaken nieuwe, interessante inzichten kunnen meegeven – niet de dingen die je grotendeels al weet als je het nieuws op radio, tv en internet een beetje volgt. (En al helemaal geen met grote (kleuren)foto’s of met een woud aan grafiekjes of kadertjes opgeleukte artikelen, waar de NRC de laatste jaren zo mee strooit.)

M.E.C. Roos

Terug naar de bron. De rede en de reflectie versterken. (Vermeersch) Trailerrecensie: ‘The flower of war’ in NRC een recensie in NRC van 26 oktober 2011: ‘De trialer is nogal curieus’. Nu laat ik me bij het lezen van columns (Margriet Oostveen: ‘Dutch Blend’ o.a. over ex-KNIL-militairen en Molukkers in NRC van 31 oktober 2011) en recencies (‘The flower of war’) graag aan het lachen maken. Boos word ik bij voorkeur niet en suggereren (Ruurd van Noord) lijkt me ook niet gepast. Omdat prikkelende aanzetten ik juist toejuich. Wat niet betekent dat ik het altijd met de inhoud eens ben. Het is niet lastig bij welke fragmenten in de trailerrecensie: The flower of war in NRC ik zo mijn vraagtekens heb of zet (zie bericht 17 en 30) Naar aanleiding van NRC 26 oktober heb ik me beperkt tot een aanvulling van een onjuiste weergave in 2011 ik citeer NRC: ‘Na de verovering van Nanking vermoordden de Japanners in 1937 tienduizenden Chinezen. Die vergeten episode…..’ Als lezer denk in dan (bedankt Gerrit de Jonge, bericht 32) dit is onjuist. Inderdaad! Zie zijn en mijn aanvullende berichten.
Een ander voorbeeld in de recensie wederom een citaat ‘Over Chinese prostituees die vrijwillig schoolmeisjes vervangen in Japanse soldatenbordelen…….’ Lijkt me eveneens ver af te dwalen van taal (inhoud: zie 29), het verleden en cijfers de sporen waarlangs we communiceren.
Columniste Margriet Oostveen zet ook vreemde voetstappen in het recente Nederlandse leven. En wel in haar column ‘Dutch Blend’ van 31 oktober 2011. In 1951 in het voorjaar reisden in totaal ongeveer 12.500 personen, naar Nederland. Molukse militairen van het Koninklijk Nederlands Leger (KNIL) en hun gezinnen. De Nederlandse overheid besloot de volgende voorwaarden van de Indonesische regering in te willigen. De overtocht mocht niet via Nieuw-Guinea of de Molukse eilanden en de Molukse KNIL soldaten mochten nooit meer militair worden ingezet. Nederland besloot dan ook de Molukse militairen uit militaire dienst te ontslaan. Jaren later blijft deze ‘demilitarisering’ tussen de Molukse gemeenschap en de Nederlandse regering een bron van wantrouwen en conflicten. Gewezen concentratiekampen, militaire onderkomens, vakantie- en arbeidskampen, kloosters en gewezen zwakzinnigen instituten (Norbertusgesticht) werden voor de Molukse en Indische Nederlanders provisorisch ingericht. Ook geen ‘vergeten episode’. Oostveen wilt u nu werkelijk de Molukkers en Indische Nederlanders en ‘ex-KNIL-miliairen’ vergelijken of als item inzetten in verband met de affaire Mauro? En word u gesponsord door de firma Hornbach? Net als Vermeersch vergrijp ik me af en toe aan andere onderwerpen uit de actualiteit.

P. Hendriks

Beste meneer Roos, ik meende u juist bij te vallen in mijn reactie (#26 & #27), maar het kan zijn dat ik het spoor bijster ben.
En (even reflecterend), ik veronderstelde:

(#26)”Ik had niet begrepen dat de heer Roos reageerde op de verwijdering van zijn eigen bijdragen. Ik las dat hij principieel vindt dat bijdragen niet vanwege afwijkende inslag moeten worden geweerd uit het publieke domein c.q. deze krant.”

Ik ben net als u van mening dat het loont om de (in elk geval de eigen geschiedenis te kennen), al was het maar om die niet te hoeven herhalen.

Uw commentaren belichten een deel van ‘onze’ historie, dat uit schaamte, desinteresse en onverwerkte ervaringen uit het verleden, binnen onze samenleving deels miskend wordt. Ik stel uw commentaren daarom zeer op prijs.

En mochten wij en anderen al verschillen van inzicht, dan denk ik toch dat we vooral moeten blijven leren van elkaars inzichten.

M.E.C. Roos

Beste heer P. Hendriks.
Herinneringen vervagen; rapportages raken verloren en het verleden krijgt een ander gezicht. Er wordt op de weblog van Vermeersch (en in NRC) nogal wat naar de houtwal verbannen. Snoeien dus, het dode hout moet eruit. Mijn recente ervaring is dat een positieve reactie aan u door Vermeersch en/of de webmaster verwijdert wordt.
Het verleden krijgt geen ander gezicht door de bijdrage (sakiena) van Hanina Arajai in NRC van donderdag 10 november 2011. Al eeuwen is in mijn geboorteland, het grootste islamland ter wereld, bekend dat in het zogenaamde Arabisch één term – bijvoorbeeld het door Arajai in NRC gehanteerde sakiena – meerdere werkelijkheden kan aanduiden. In mijn korans komt deze oorspronkelijk Hebreeuwse term shechina zes maal voor. Mijn Oxford Univesity Press koran (1951) en ook prof. dr. J.H. Kramers (De Koran,1965) schrijven de oorspronkelijk Hebreeuwse term ook anders dan Arajai. Voor onze reflectie Arajai citeert de malikitische iman: soera 48, 4 in onze context relevant, onvolledig.
Heer Hendriks ‘ik ben net als u van mening dat het loont om de (in elk geval de eigen – incl. de religieuze. MECR – geschiedenis te kennen), al was het maar om die niet te hoeven herhalen.’ Ik vind dat bijdragen niet vanwege afwijkende inslag moeten worden geweerd uit het publieke domein c.q. deze krant. Een laatste voorbeeld van Ajarai in NRC. Een citaat van haar : ‘Bij de uitgang (van de moskee)staat een donkere vrouw te bedelen.’ Allochtonen in Nederland lijken naast een islamitische achtergrond toch veel andere zaken ook gemeen te hebben. Ik citeer uit ‘Aarde in Balans.’ Een examenuitgave HAVO/VWO. Uitgeverij Educatief 1991. ‘De negers werden als slaven Marokko binnen gevoerd. Dit gebeurde vooral tijdens het bewind van Ahmed El Mansour (1578-1602) en Moulay Ismaël (1672-1727). Een groot deel van de negers deed dienst als soldaten. Door de sterke vermenging met de negers hebben vele Marokkanen een wat donkere huid.’ Ook een ‘manier om ons karakter van een krant van de rede en van de reflectie (te)versterken.’(Vermeersch)

Gerrit de Jonge

Nog een paar opmerkingen om bij het discussieonderwerp te blijven. “Mens & Kennis” kan uitgroeien tot een waardevolle aanvulling van de NRC. Als de NRC mijn enige informatiebron zou zijn geweest, dan was ik wellicht een groter kenner van de Islam dan van het Christendom geweest. Tot dusverre lees ik als tegenwicht op de NRC als ochtendkrant “Trouw” om een beetje breed geïnformeerd de blijven, en de denkwereld te leren kennen van de mensen waar ik mee te maken heb. Als Mens & Kennis uitgroeit tot wat ik hoop, dan kan ik wellicht mijn (dure) Trouw abonnement opzeggen.

Het lezen van enkele van de voorgaande bijdragen brengt me tot een advies aan ieder, zowel journalisten als bloggers die hun gedachten opschrijven: vraag je voortdurend af wat de lezer nou eigenlijk van het gelezene onthoudt. Het kan aan mijn leeftijd liggen, maar getallen en jaartallen blijven bij mij niet zo lang hangen.

P. Hendriks

Beste mede-lezers de Jonge en Roos,

Er gaat een wereld voor mij open, ook dankzij uw opmerkingen hier. De rede en reflectie die Peter Vandermeersch nog meer een plaats wil geven in NRC blijken alom bij NRC vertegenwoordigd.
De heer Roos refereert blijkbaar aan een NRCnext-rubriek (in plaats van een NRC-artikel) waaraan ik nog niet was toegekomen, waardoor ik de ‘discussie’ wat slecht kan volgen.

Misschien is het goed om de discussie enigzins bij de kern van het onderwerp te houden en als dat niet gebeurt, er rekening mee te houden dat de ‘toehoorder’, misschien niet direct alle verbanden legt, die voor de schrijver vanzelfsprekend lijken.

Ik heb bijvoorbeeld even naar ‘sakiena’ en ‘Arajai’ gezocht, maar mijn NRC-abonnement biedt (14 november) nog geen zicht op de publicatie van 10 november in NRC-next. Het wordt daardoor nogal een onbegrijpelijke en ongelijke gedachtenwisseling, die de rede en reflectie een wat caleidoscopisch karakter geeft.

Ik zie overigens dat bij Hanina Arajais ‘berichten’ een lezersdiscussie mogelijk is.

Het heldere pleidooi van de heer de Jonge voor (of is het een wens naar) wat meer evenwicht bij het verdiepen en verbreden van de informatie die NRC biedt op levensbeschouwelijke terreinen, lijkt mij zeer op zijn plaats. Tenslotte vormen die al dan niet veronderstelde levensbeschouwelijke overtuigingen vaak een krachtige achterliggende motivatie voor ‘rede’ en ‘reflectie’.