Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Van Wereldoorlog I tot NRC Handelsblad

Vladslo is een dorp in West-Vlaanderen. Er wonen nauwelijks 1.200 mensen. Maar op het Deutscher Soldatenfriedhof in het bos aan de rand van het dorp rusten meer dan 25.000 Duitse soldaten die in De Groote Oorlog in deze streek sneuvelden.

Toen de VPRO mij vroeg om met het oog op een interview voor De Avonden een locatie uit te zoeken die iets vertelt over mezelf, koos ik voor deze plek. Die heeft me altijd ontroerd. Vooraan op het kerkhof staat het prachtige beeld Treurend Ouderpaar van de Duitse expressioniste Käthe Kollwitz. Haar zoon Peter, die in 1914 sneuvelde bij een aanval op Diksmuide, ligt aan de voeten van het beeld begraven. De knielende vader en moeder stralen immens verdriet en onuitputtelijke liefde uit. 

Ik ben niet alleen in deze buurt geboren, de Eerste Wereldoorlog fascineert mij. Mijn wortels en die van het moderne Europa komen hier samen.  Daarom was dit de uitgelezen plek om twee uur lang te praten met de journaliste Sarina Vitta die zich uitstekend had gedocumenteerd.

Onder een grote paraplu wandelend over het kerkhof werd het een lang gesprek over opgroeien in een warm nest, vader worden op je twintigste, een zus verliezen, geschiedenis studeren, journalist worden, De Standaard leiden en een jaar geleden overstappen naar NRC Handelsblad. Een gesprek ook over ambities, trots, streven naar beter en de afkeer van middelmatigheid.

 Beluister de uitzending terug.

Lees meer over:
NRC Handelsblad

5 reacties op 'Van Wereldoorlog I tot NRC Handelsblad'

Abonnee

Beste Heer Vandermeersch,
Ik ben nog abonnee maar als de NRC doorgaat met Wilders linken aan het drama in Noorwegen haak ik af.
Misschien heeft u het gemist, maar we hebben de discussie over de toon van het debat al enkele jaren geleden gehad in Nederland en die discussie lost niets op (google anders op Doeke Terpstra). Mijn advies: probeer een inhoudelijke bijdrage aan het debat te leveren in plaats van klagen over de toon.
M.vr.gr.,
een abonnee
(u hoeft dit niet te plaatsen, maar als u feedback waardeert, misschien een contact formulier maken).

Vincent Groenewold

@Abonnee; in hoe verre wordt er dan een duidelijke link gelegd? De dader noemt Wilders en de PVV meerdere malen in zijn manifest, oftewel hij sympathiseerde met zijn beweging. Dan is de vraag valide om uit te zoeken waarom de dader dat deed en een link is derhalve natuurlijk aanwezig. Uiteraard heeft Wilder zelf geen link met de daadwerkelijke daad, maar als hij o.a. ter inspiratie diende voor de dader, is dat iets wat gewoon besproken moet worden.

P.Hendriks

Beste Peter,

Ik beluister nu je gesprek met Sarina Vitta.

Met genoegen beluister ik de diepere Vlaamse enigzins verregende klanken, die getuigen van de passie die ik ook zocht in mijn eerder commentaar (ik zoek het nog eens op) op je stuk over de 1000 ‘beste’ foto’s van België.

Laat eens zien, de hier veelal onbekende veelzijdigheid, die maakt dat een belg allochtoon in eigen land kan zijn; duitser, waal of vlaming of zelfs Brusselaar. De grootsheid van de kleine belg, (ook al is die soms aan een brits brein ontsproten zoals Hercule Poirot), de mix van noordse nuchterheid en latijnse warmte. Soms in nevelen gehuld en soms absurd, hard en spottend of gewoon verwarrend. De vreugde en het verdriet van België.

Deze krant en de journalistiek in dit land kunnen zeker een uitdaging gebruiken en persoonlijke passie mag daarbij niet ontbreken. Misschien ook met poezie ( wilde ik schrijven, maar schrapte het; nu hoor ik dat je dit niet schuwt…!)

Ik denk dat du moment dat deze passie weerklank oproept, de inspiratie ook doorklinkt in het medium. De weerstand die opkomt zal evenredig zijn aan de energie die je levert en daarmee een maat van de impuls.

De krant is een boodschapper van het nieuws, maar kan ook een wezen zijn met karakter en kleur.

Een beeld zegt vaak meer dan duizend woorden; in jouw gesproken portret bij De Avonden combineer je ze!

Ik luister nog steeds.

pieter

Grappig dat ik het nieuws over een nieuwe glossy van NRC als eerste lees op nu.nl en niet op nrc.nl. Wel een leuk idee en ik zie uit naar de editie over architectuur.

T. Rurup

Ik heb je interview gisteravond beluisterd. Gesprek blijft wel hangen in mijn hoofd en geeft stof tot nadenken. Heel mooi!