De lezer over NRC (slot): ochtend of avond?
Vertel ons wat u van NRC Handelsblad vindt, vroegen we aan de lezers. Die reageerden massaal. Vandaag de laatste aflevering.
Hoe laat moet de krant in de bus vallen? Ruim driekwart van de abonnees van NRC Handelsblad wil de krant voor 18.00 uur. Iets meer dan de helft wil uitdrukkelijk niet dat de krant naar de ochtend gaat. “Indien NRC Handelsblad geen avondkrant meer zou zijn, zou ik mijn abonnement direct beëindigen”, dreigt een bezorgde avondlezer. Hij vindt dan weer geen gehoor bij die andere lezer die juist vindt dat het “helemaal top zou zijn als de krant nu nog een ochtendkrant wordt”. En iemand smeekt zelfs: “Please, word een ochtendkrant”. Dat zou de helft van de losse kopers wel willen.
Of het nu ’s ochtends of ’s middags is, de krant moet op tijd en niet gescheurd in de brievenbus zitten. Met name de dikke weekendkrant valt niet altijd ongeschonden op de mat. “De krant is op zaterdag lichtelijk gekreukt door de vele bladzijden”, schrijft iemand. “Ik heb liever een keurige gladde krant” ─ om daar bijna beschroomd nog aan toe te voegen: “Ik weet dat het tuttig zal overkomen, dit antwoord.’’
De bezorging mag dan voor acht op de tien lezers correct verlopen, sommigen hebben terechte klachten. “Een krant die pas om 20.30 uur in de bus valt, is te laat”, klaagt een lezer. Iemand anders heeft “blijvende bezorgproblemen die slecht werden afgehandeld”. Een abonnee stelt “slechte bezorging bij slecht weer” vast. En nog iemand concludeert dat er “wordt nabezorgd, maar weinig aan de oorzaak van het probleem wordt gedaan”.
Bij de meesten loopt het gelukkig wel vlekkeloos. “De vriendelijke Afrikaanse bezorger komt altijd stipt om 18.00 uur de krant met een grote glimlach bezorgen. Kijk, dan begint je avond al goed”, merkt iemand op. En een andere abonnee schrijft: “Toen onze bezorger ziek was werd de vervanging uitmuntend geregeld”.
Als er problemen zijn kan de lezer terecht bij de Klantenservice. Zes op de tien lezers die contact opnamen met die dienst zijn (zeer) tevreden. Maar ook hier loopt het wel eens mis. “Ik wacht al ruim een week op antwoord”, klaagt iemand. En over die spraakcomputer die je te woord staat, is maar een kwart van de lezers te spreken.
Een vlekkeloze service hoort bij een krant waarvan vier op de tien lezers toch wel vinden dat het abonnement duur is. “Die prijs is voor mij geen probleem”, schrijft een lezer, “maar voor anderen regelmatig wel”. De helft van onze lezers vindt het abonnement “niet duur, maar ook niet goedkoop”. Maar heel wat lezers die al vele jaren een abonnement hebben, ergerden zich wel aan de iPad-actie voor nieuwe lezers. “Waarom alleen een iPad bij een nieuw abonnement? Ik vind dat een abonnee die veertig jaar trouw is, ook beloond moet worden”, zo drukt een trouwe abonnee het ongenoegen van velen uit. En helemaal ongelijk heeft hij niet. Maar, legt uitgever Hans Nijenhuis uit: “Het is nu eenmaal een manier om nieuwe lezers naar de krant te brengen. En veel lezers zijn weer goed voor het garanderen van de blijvende kwaliteit van de krant”.
De dagelijkse versie van NRC op de iPad kan intussen op een groeiend succes rekenen. Bijna de helft van de abonnees heeft het (voor hen gratis) digitale abonnement geactiveerd en leest de krant dus ook regelmatig digitaal op huiscomputer, laptop of iPad. “Ik ben zeer tevreden met de iPad-editie en ben blij dat NRC dit vroeg heeft geïntroduceerd”, aldus een lezer die de krant ’s middags op zijn tabletcomputer leest.
Of het nu op de iPad of op papier is, doordeweeks of in het weekend, als abonnee of losse koper: uit de enquête komt vooral het beeld bovendrijven van de intensieve, soms passionele verhouding van de lezer met NRC. Die daarbij evenwel ook streng naar de krant en haar redactie kijkt, vervlakking en popularisering vreest en inzicht en diepgang zoekt in een dagblad dat niet modieus maar wel modern moet zijn. “Een prachtige krant, soms een beetje saai”, vat een lezer nuchter samen.
“NRC is voor mij een vriend die elke avond even langs komt”, zo schetst iemand haar verhouding met NRC. Een ander: “Een waardige, soms verslavende krant. Leve de durf van de voorbije maanden!”. Iemand anders wordt “zo blij van jullie krant”. En meer dan een lezer spoort luidop de redactie aan met een stevig: “Ga zo door!”
Dat willen we ook doen. Ook gesterkt door dit lezersonderzoek willen we doorgaan met het maken van een krant die zich ontwikkelt in de breedte en in de diepte; die helder gestructureerd is en een overzichtelijke lay-out heeft; waarvan de vormgeving de genuanceerde inhoud ondersteunt. Een krant ook die luistert naar de lezers maar ook eigenzinnig en koppig is. Die kwaliteit hoog in het vaandel voert. Een krant van het hoofd, maar ook van het hart. Die helderheid niet verwart met popularisering en een dikke krant niet verwart met kwaliteit. Een krant die rotsvast gelooft in de toekomst van goede journalistiek. Want daar staat elke redacteur van NRC voor.
