Wat kan een redacteur van NRC op Twitter of Facebook?
Hoe ver kan je gaan op Twitter of Facebook?
Daarover hebben we gisteren op de redactie van NRC van gedachten gewisseld. Je wil natuurlijk niet dat individuele redacteuren zomaar hun politieke of andere voorkeuren op het net rondstrooien. Maar je wil ook dat die mensen burgers zijn die aan het debat deelnemen. Hieronder volgt de samenvatting van het debat.
Sociale media als Facebook. Hyves en Twitter zijn laagdrempelige, (semi-) openbare bronnen. Er kan gebruik van worden gemaakt voor journalistieke doelen, om informatie te verzamelen of bronnen aan te boren. Maar informatie die je er op plaatst, kan ook door anderen worden gezien en gebruikt. Meningen die je geeft, kunnen terugslaan op de krant.
Hoe moet de krant daar mee omgaan? Is een ‘code’ nodig, zoals een aantal mediabedrijven heeft ingevoerd?
Tijdens een redactievergadering over dit onderwerp passeerde een groot aantal argumenten voor en tegen zo’n code of andere regelgeving de revue.
Argumenten voor:
- Het schept duidelijkheid
- ‘Je bent altijd van de krant’, dus ook in je uitingen op sociale media.
- Persoonlijke uitingen op sociale media kunnen de krant schaden
Argumenten tegen:
- Het Stijlboek geeft voldoende regels
- NRC-redacteuren hebben individuele verantwoordelijkheid voor hun uitingen
- Hun aanwezigheid in het debat kan ook juist goed zijn voor de krant
- de uitvoerbaarheid van een code ( hoe handhaaf je plus: zodra je regels hebt geformuleerd, zijn die alweer achterhaald door de nieuwe technologische mogelijkheden)
Overeenstemming bestaat hoe dan ook over de volgende uitgangspunten:
- Het is niet toegestaan interne informatie over de krant of NRC Media te plaatsen of te bespreken (notulen, interne mails, verslagen van vergaderingen, et cetera). Dit valt onder de normale geheimhoudingsregels voor werknemers.
- Het is niet verstandig operationele informatie te plaatsen. Je kunt er bronnen aanboren, maar het is natuurlijk onwenselijk om concurrentiegevoelige informatie te plaatsen over je bezigheden voor de krant (‘Ik zoek nog één bron voor mijn primeur dat…’) Of om daar informatie weg te geven over waar collega’s mee bezig zijn.
Lastiger is de afweging in hoeverre redacteuren op sociale media hun persoonlijke mening kunnen geven over politieke of maatschappelijke kwesties (fictieve voorbeelden: “Cohen is een aso”, “Hans Jansen rocks”.). Dat kan de krant reputatieschade opleveren; anderzijds is het bijvoorbeeld voor columnisten juist zaak om aanwezig te zijn in het debat.
Het belangrijkste is: wees je bewust van de risico’s en valkuilen van uitingen op sociale media. Volg in je uitingen de normale gedragsregels van de krant en van de goede smaak. Dat wil zeggen: gebruik geen GeenStijl- of schuttingtaal of beledigingen, en plaats geen informatie die de krant of jouw eigen functioneren als redacteur in diskrediet kan brengen. Wees dus ook voorzichtig met het plaatsen van gevoelige privé-informatie over jezelf.
Een werkbaar handvat biedt ook de (bondige) richtlijn van de Australische Omroep Maatschappij ABC, die kortweg stelt:
- Vermeng professionele en persoonlijke uitingen niet op een manier die schadelijk kan zijn voor de krant.
- Voorkom dat je effectiviteit op het werk wordt ondermijnd
- Suggereer niet dat je spreekt namens de krant
- Onthul geen vertrouwelijke informatie
